Władysława Markiewiczówna, właśc. Władysława Markiewicz (ur. 5 lutego 1900 w Bochni, zm. 17 maja 1982 w Katowicach) – polska pianistka, kompozytorka i pedagog.
Edukacja Urodziła się w Bochni jako córka Bronisława Markiewicza, doktora nauk prawniczych, wiceprezesa Sądu Apelacyjnego w Krakowie. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku pięciu lat, początkowo kształcąc się pod kierunkiem babki i matki. W 1905 roku rodzina Markiewiczów przeprowadziła się do Rzeszowa, w 1913 – do Krakowa, gdzie rozpoczęła kształcenie pod kierunkiem pianisty i dyrygenta Wiktora Barabasza.
Studia pianistyczne odbyła w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie w klasie fortepianu Kazimierza Krzyształowicza (kurs średni, 1915–1917) oraz Seweryna Eisenbergera (kurs wyższy, 1917–1920), a na wykłady z zakresu historii muzyki i harmonii uczęszczała do Zdzisława Jachimeckiego. W dniu 19 czerwca otrzymała dyplom konserwatorium, wykonując na recitalu dyplomowym m.in. Koncert fortepianowy a-moll Roberta Schumanna oraz utwór Władysława Żeleńskiego w obecności kompozytora.
W latach 1922–1927 studiowała w Berlinie u Hugo Leichtentritta (kompozycja) i (fortepian).
Działalność W 1929, po powrocie do kraju, rozpoczęła działalność koncertową – szereg koncertów z Arturem Malawskim – oraz objęła klasę fortepianu w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Katowicach. W 1935 utworzyła wraz ze Stefanią Allinówną duet fortepianowy, występując wspólnie do 1960 roku.
Lata II wojny światowej spędziła w Krakowie i Warszawie. Po wojnie wróciła do Katowic i podjęła pracę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej, z którą związana była do roku 1973. W 1958 roku otrzymała tytuł profesora, a w latach 1963–1968 kierowała katedrą fortepianu. Do jej uczniów należeli m.in. Tadeusz Żmudziński, Kazimierz Kord, Andrzej Jasiński i Wojciech Kilar.
Była członkiem Związku Kompozytorów Polskich oraz Towarzystwa im. Fryderyka Chopina.
Pochowana na cmentarzu Rakowickim (kwatera VI, rząd płd.).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1954) Srebrny Krzyż Zasługi (8 maja 1946) „w uznaniu zasług przy organizacji administracji państwowej oraz za gorliwą i wydajną pracę”.
mały|Grób Władysławy Markiewiczówny na cmentarzu Rakowickim Przypisy
Bibliografia
Stanisław Dybowski, Słownik pianistów polskich. Wyd. Selene, Warszawa 2003, s. 416–418. . Leksykon polskich muzyków pedagogów urodzonych po 31 grudnia 1870 roku, red. Katarzyna Janczewska-Sołomko. Oficyna Wydawnicza Impuls 2008. .
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Akademii Muzycznej w Krakowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Bochni Kategoria:Muzycy związani z Katowicami Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Polscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Polscy pianiści klasyczni Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach Kategoria:Zmarli w 1982