Zaczerniona powierzchnia kolektora słonecznego, która pochłania promieniowanie słoneczne i przetwarza je w energię cieplną. Absorbery różnią się skutecznością pochłaniania energii, którą określa się za pomocą współczynnika absorpcji.
Najprostszym, a zarazem rzadko spotykanym wariantem była metalowa płyta absorbera pomalowana czarną farbą. Rozwiązanie takie było najtańsze, jednak generowało duże straty ciepła. Nowoczesne absorbery wykonywane są obecnie z: powłoki galwanicznej z czarnego niklu czarnego chromu czarnej miedzi napylanej powłoki wysokoselektywnej z tlenku tytanu
Płyn zawarty w rurkach, który ogrzewany jest przez ciepło absorbera, to roztwór glikolu. Bardzo ważnym czynnikiem, który wpływa na skuteczność wymiany ciepła między absorberem a elementami transportującymi, jest sposób łączenia. Stosowane metody to m.in.: wykonywanie kanałów w absorberach, w których zagłębia się rurki spłaszczanie rurek
Przypisy
Bibliografia Energy in Architecture, © European Communities 1992 The European Passive Solar Handbook Edited by John R. Goulding, J. Owen Lewis, Theo C. Steemers Published by Batsford 1992, Reprinted 1993
Kategoria:Energia słoneczna