Zachari Sotirow, bułg. Захари Сотиров (ur. 3 stycznia 1973 w Samokowie) – bułgarski skoczek narciarski, olimpijczyk, w latach 1991–2009 rekordzista Bułgarii w długości skoku narciarskiego.
W 1989 zajął szóste miejsce w konkursie drużynowym na zimowej uniwersjadzie w Sofii. W tym samym roku zwyciężył w międzynarodowym konkursie skoków w Rovaniemi w kategorii juniorów. W 1993 zajął ósme i dziesiąte miejsce w indywidualnych konkursach na zimowej uniwersjadzie w Zakopanem.
W 1991 uczestniczył w konkursach mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym w Val di Fiemme, w których zajął 53. (skocznia duża) i 56. (skocznia normalna) miejsce. Rok później wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Albertville. W konkursach skoków uplasował się na 56. (skocznia normalna) i 55. (skocznia duża) miejscu.
Trzykrotnie wziął udział w mistrzostwach świata juniorów. Najlepszy rezultat osiągnął w 1991 w Reit im Winkl, kiedy to zajął 16. miejsce w rywalizacji indywidualnej.
W latach 1989–1993 startował w zawodach Pucharu Świata. W debiutanckim sezonie (1989/1990) zajął 10. miejsce w konkursie w Libercu i tym samym zdobył pierwsze i jedyne w karierze punkty do klasyfikacji generalnej. Dokonał tego jako drugi bułgarski skoczek w historii po Władimirze Brejczewie. Zdobyte przez Sotirowa punkty pozwoliły mu zająć 48. miejsce w klasyfikacji końcowej PŚ.
Ponadto jeszcze siedmiokrotnie plasował się w pierwszej trzydziestce zawodów Pucharu Świata, jednak występy te nie dały mu punktów do klasyfikacjiWedług ówczesnych zasad punktacji (do sezonu 1992/1993 włącznie) punkty zdobywało najlepszych piętnastu zawodników.. W sezonie 1989/1990 w Sapporo zajął 22. miejsce, w sezonie 1990/1991 był 27. w Thunder Bay, dwukrotnie 23. w Sapporo, 20. i 25. w Tauplitz, a w kolejnym sezonie – 26. w Thunder Bay.
W lutym 1991 roku oddał najdłuższy w karierze skok na odległość 162 metrów. Wynik ten był rekordem Bułgarii w długości skoku aż do 2009 roku, kiedy to poprawił go Petyr Fyrtunow.
Życie prywatne Zachari Sotirow urodził się 3 stycznia 1973 w Samokowie. W rodzinnym mieście ukończył szkołę sportową. Pracuje jako menadżer projektu w Agencji Rozwoju Regionalnego „Riła” (АРРР) w Samokowie, w której odpowiada za promowanie sportu.
Do jego zainteresowań należą: jazda na nartach, snowboarding, tenis i surfing.
Przebieg kariery thumb|Skocznie Ještěd w Libercu, gdzie Sotirow zdobył pierwsze punkty Pucharu Świata (zdjęcie z 2015) thumb|Skocznia Kulm w Tauplitz, gdzie Sotirow oddał najdłuższy skok w karierze i poprawił rekord kraju (zdjęcie z 2011) thumb|Skocznie olimpijskie Tremplin du Praz w Courchevel, gdzie Sotirow wystąpił na igrzyskach olimpijskich w 1992 w Albertville (zdjęcie z 2010) W styczniu 1986 wystąpił w juniorskim międzynarodowym konkursie skoków w Harrachovie i zajął w nim 23. miejsce wśród 25 sklasyfikowanych zawodników. Na przełomie stycznia i lutego tego roku wystartował w dwóch konkursach Pucharu Beskidów w Szczyrku i Wiśle, gdzie uplasował się na 65. i 72. miejscu.
Pod koniec stycznia 1988 zadebiutował w zawodach Pucharu Europy, zajmując 20. miejsce w Borowcu. Kolejny jego występ w zawodach tej rangi miał miejsce 12 lutego 1989 w węgierskiej miejscowości Mátraháza. Tam Sotirow zajął dziesiąte miejsce i zdobył jedyne w karierze punkty do klasyfikacji Pucharu Europy.
W marcu 1989 uczestniczył w zimowej uniwersjadzie w Sofii. W drużynowym konkursie skoków na skoczni w Borowcu zajął szóste miejsce, występując w zespole międzynarodowym Inter A, w skład którego poza nim weszli Jugosłowanin Iztok Golob i Amerykanin Dan Williams. Zespół uzyskał notę łączną 470,2 punktu, czyli o 188,5 punktu mniej niż zwycięzcy rywalizacji – reprezentanci Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Dziewięć dni później po raz pierwszy w karierze wziął udział w mistrzostwach świata juniorów w narciarstwie klasycznym. W konkursie skoków zajął 43. miejsce w stawce 62 zawodników. 30 marca 1989 zwyciężył w międzynarodowym konkursie skoków juniorskich w Rovaniemi. Dzień później na tej samej skoczni rozegrano zawody seniorskie zaliczane do klasyfikacji Pucharu Europy. W nich Sotirow wyprzedził sześciu zawodników i zajął 32. miejsce. W sezonie letnim 1989 uczestniczył w zawodach w Hinterzarten i we Frenštácie pod Radhoštěm. Raz uplasował się na pozycji punktowanej, zajmując 14. miejsce w pierwszym konkursie w Hinterzarten.
W grudniu 1989 zadebiutował w Pucharze Świata. W pierwszym swoim występie w zawodach tej rangi zajął 51. miejsce na obiekcie w Sapporo, wyprzedzając dziewięciu zawodników. Na początku 1990 roku wziął udział w Turnieju Czterech Skoczni. Wystartował w dwóch konkursach – w Garmisch-Partenkirchen, gdzie zajął 52, a w Innsbrucku 43. miejsce. W klasyfikacji generalnej turnieju był 73. Tydzień po zakończeniu Turnieju Czterech Skoczni rozegrano Turniej Czeski. Sotirow wziął udział w konkursach w Harrachovie i Libercu. W Libercu zajął dziesiąte miejsce i tym samym zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata. Został jednocześnie drugim, po Władimirze Brejczewie, bułgarskim zawodnikiem, który zdobył punkty do klasyfikacji Pucharu Świata. Występ Sotirowa był trzecim w historii przypadkiem, że Bułgar zakończył rywalizację w czołowej dziesiątce konkursu PŚ. Sotirow wystartował we wszystkich konkursach PŚ do końca sezonu, jednak ani razu nie powtórzył wyniku z Liberca. Najbliżej zdobycia punktów był podczas dwóch konkursów w Lahti, w których zajął dwukrotnie 33. miejsce. W końcowej klasyfikacji PŚ sezonu 1989/1990 zajął 48. miejsce z dorobkiem sześciu punktów.
W sezonie 1989/1990 wystąpił również w konkursie skoków na festiwalu w Holmenkollen. Zajął w nim jedenaste miejsce wśród 75 zawodników. W rozegranych pod koniec marca mistrzostwach świata juniorów w Szczyrbskim Jeziorze został sklasyfikowany na 39. miejscu.
Latem 1990 wystąpił w międzynarodowych konkursach w Kandersteg i Stams, w zawodach w Hinterzarten oraz w Grand Prix we Frenštácie pod Radhoštěm. Najwyższe miejsce osiągnął w Kandersteg, gdzie był czwarty w gronie 65 zawodników. Przegrał wówczas tylko ze Stefanem Zündem, Andreasem Felderem i Alexandrem Pointnerem. W sezonie zimowym piętnastokrotnie wystąpił w Pucharze Świata, jednak ani razu nie znalazł się na pozycji punktowanej. Najbliżej tego osiągnięcia był 23 lutego 1991 w Tauplitz, gdzie zajął dwudzieste miejsce. Dzień później, również na skoczni Kulm skoczył 162 metry. Wynik ten był jego najdłuższym skokiem w karierze i zarazem rekordem Bułgarii w długości skoku narciarskiego aż do 2009 roku, kiedy to rezultat ten poprawił Petyr Fyrtunow (163,5 m w Planicy). Poza występem z Tauplitz najlepszymi osiągnięciami Sotirowa w sezonie 1990/1991 Pucharu Świata były miejsca w trzeciej dziesiątce, zajmowane łącznie czterokrotnie.
W lutym 1991 Sotirow wystartował na mistrzostwach świata w Val di Fiemme. W konkursach skoków uplasował się na 53. miejscu na obiekcie dużym i na 59. miejscu na normalnym. W marcu po raz trzeci w karierze wziął udział w mistrzostwach świata juniorów. W konkursie skoków w Reit im Winkl zajął szesnaste miejsce, co było jego najlepszym wynikiem w zawodach tej rangi.
W sezonie letnim 1991 ponownie wystąpił w zawodach w Hinterzarten i Kandersteg, tym razem plasując się jednak pod koniec stawki, tj. na 64. i 56. miejscu. Zimą dziewięciokrotnie uczestniczył w indywidualnych zawodach Pucharu Świata, w tym siedmiokrotnie w konkursach głównychNie przeszedł kwalifikacji podczas dwóch konkursów Turnieju Czterech Skoczni – w Oberstdorfie i Innsbrucku.. Najwyższą lokatę osiągnął w swoim pierwszym starcie, 1 grudnia w Thunder Bay, kiedy to został sklasyfikowany na 26. miejscu. W styczniu 1992, wraz z Emiłem Zografskim i Władimirem Brejczewem zajął ostatnie, trzynaste miejsce w drużynowym konkursie Pucharu Świata.
W lutym 1992 wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Albertville. Został tym samym piątym w historii bułgarskim skoczkiem narciarskim po Władimirze Brejczewie, Walentinie Bożiczkowie, Angełu Stojanowie i Emiłu Zografskim, który wystąpił na zimowych igrzyskach olimpijskich. Sotirow zajął w konkursach 56. miejsce na skoczni normalnej i 55. na skoczni dużej.
Latem 1992 Sotirow wystąpił w pięciu konkursach w Hinterzarten, Stams i Predazzo, rozgrywanych między innymi w ramach Central European Tour. Najwyższe miejsce zajął w pierwszych zawodach w Hinterzarten, gdzie był 29. W zimowym sezonie 1992/1993 sześciokrotnie uczestniczył w zawodach Pucharu Świata, jednak czterokrotnie starty zakończył na udziale w kwalifikacjach. W zawodach głównych uczestniczył tylko podczas dwóch konkursów w Sapporo i zajął w nich 64. i 53. miejsce. W lutym 1993 uczestniczył w obu konkursach indywidualnych na zimowej uniwersjadzie w Zakopanem. W pierwszym z nich, rozegranym na Średniej Krokwi, uplasował się na dziesiątym miejscu ze stratą 56,7 punktu do triumfatora konkursu – Naoto Itō. W zawodach na Wielkiej Krokwi Sotirow zajął ósme miejsce i stracił 61 punktów do zwycięzcy – Yukitaki Fukity.
Sezon 1992/1993 był ostatnim, w którym Sotirow wystąpił w Pucharze Świata. W latach 1993–1997 sporadycznie pojawiał się w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Ani razu nie znalazł się jednak w czołowej trzydziestce zawodów, w związku z czym nigdy nie zdobył punktów do klasyfikacji PK. Zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym startem 11 grudnia 1993 w Oberwiesenthal (47. miejsce), natomiast ostatni jego występ w zawodach tej rangi miał miejsce 23 marca 1997 w Harrachovie (45. miejsce). Pozycja zajęta w ostatnim starcie była jednocześnie najlepszym jego rezultatem w konkursie Pucharu Kontynentalnego.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca56.9 lutego1992 AlbertvilleTremplin du PrazK-90ind.74,075,5157,265,6Ernst Vettori55.16 lutego1992 AlbertvilleTremplin du PrazK-120ind.80,087,092,3147,2Toni Nieminen
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca53.10 lutego1991 PredazzoTrampolino Dal BenK-115ind.93,089,5119,098,5Franci Petek56.16 lutego1991 PredazzoTrampolino Dal BenK-90ind.73,070,0134,888,1Heinz Kuttin
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca43.18 marca1989 HamarLierbergetK-84ind.67,571,0168,155,7Kent Johanssen39.29 marca1990 Szczyrbskie JezioroMS 1970 BK-88ind.76,562,5149,667,3Heinz Kuttin16.9 marca1991 Reit im WinklFranz-Haslberger-SchanzeK-90ind.77,080,0192,528,6Martin Höllwarth
Uniwersjada Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca6.9 marca1989 BorowecMusałaK-90druż.W skład zespołu mieszanego (Inter A) weszli: reprezentant Jugosławii – Iztok Golob, reprezentant Bułgarii – Zachari Sotirow i reprezentant Stanów Zjednoczonych – Dan Williams.70,570,0470,2 (152,6)118,5NRD10.7 lutego1993 ZakopaneŚrednia KrokiewK-85ind.68,572,5161,156,7Naoto Itō8.14 lutego1993 ZakopaneWielka KrokiewK-115ind.106,095,0168,661,0Yukitaka Fukita
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce1989/199048.1990/1991niesklasyfikowany1991/1992niesklasyfikowany1992/1993niesklasyfikowany
Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata