Pustynia Tatarów (wł. Il deserto dei tartari) – włoski dramat wojenny z 1976 roku w reżyserii Valeria Zurliniego, zrealizowany w koprodukcji międzynarodowej. Adaptacja powieści Dino Buzzatiego o tym samym tytule.
Fabuła Do potężnej twierdzy Bastiano na swój pierwszy posterunek trafia Drogo – młody, energiczny żołnierz. Ma on nadzieję na szybki awans i wykazanie się swoimi umiejętnościami, ponieważ umieszczona tam fortyfikacja ma kluczowe znaczenie dla obrony całego państwa. Ale na miejscu zapał go opuszcza, gdyż funkcja twierdzy ogranicza się do wpatrywania w horyzont jej murów, utrzymanie rygoru, a dowódców ogólna sytuacja nie obchodzi. Wszystko się zmienia, gdy w pobliżu pojawia się biały koń Tatarów, którzy mają przybyć z pustyni. Od tej pory czekanie na nich zdaje się być jedynym sensem istnienia całej fortecy.
Obsada
Produkcja Zdjęcia kręcono w Iranie, a także w prowincji Rzym (Monte Porzio Catone) i Bolzano (Bressanone, Klausen).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Recenzja z "Filmu" nr 44/78 Recenzja z "Filmu" nr 46/78
Kategoria:Włoskie dramaty wojenne Kategoria:Włoskie filmy z 1976 roku Kategoria:Francuskie filmy z 1976 roku Kategoria:Niemieckie filmy z 1976 roku Kategoria:Adaptacje filmowe powstałe w koprodukcji Kategoria:Filmy kręcone w Bressanone Kategoria:Filmy kręcone w Iranie Kategoria:Filmy kręcone w prowincji Rzym Kategoria:Filmy w reżyserii Valeria Zurliniego Kategoria:Filmy wyróżnione Nagrodą David di Donatello