Wołodymyr Hływka (ukr. Володимир Гливка, ur. 24 sierpnia 1973 we Lwowie) – ukraiński skoczek narciarski i trener skoków narciarskich, dwukrotny olimpijczyk. Pierwszy w historii reprezentant Ukrainy, który zdobył punkty w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w skokach narciarskich.
W swojej karierze zdobył łącznie 336 punktów w Pucharze Kontynentalnym, a jego najlepszą pozycją w klasyfikacji generalnej tego cyklu było 89. miejsce, które zajął w sezonie 1996/1997.
Hływka ma czworo rodzeństwa. Dwóch jego braci również uprawiało skoki narciarskie – bliźniak Andrij (uczestnik Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 1993) oraz Oleg, który po zakończeniu kariery sportowej został trenerem tej dyscypliny sportu, prowadząc między innymi Wołodymyra Hływkę podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2002. Skoki narciarskie trenuje również syn Olega – Maxim Glyvka, który na arenie międzynarodowej startuje jako reprezentant Stanów Zjednoczonych.
Przebieg kariery Skoki narciarskie zaczął uprawiać w wieku 9 lat. Na arenie międzynarodowej po raz pierwszy pojawił się w sezonie 1994/1995, kiedy to wystartował w konkursach Pucharu Kontynentalnego. W klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego w tym sezonie zajął 130. pozycję z dorobkiem 46 punktów.
W zawodach Pucharu Świata w skokach narciarskich zadebiutował w sezonie 1995/1996. 17 lutego 1996 wystąpił w konkursie rozegranym w Iron Mountain. Uzyskał wówczas notę 74,7 punktów i zajął 36. pozycję. Dzień później oddał skoki na odległość 109 i 78 metrów, za które w sumie otrzymał notę w wysokości 110,9 punktów i został sklasyfikowany na 30. miejscu. Były to jego pierwsze i jedyne punkty w karierze, dzięki którym zajął 96. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w sezonie 1995/1996. Hływka był pierwszym, a do sezonu 2008/2009, w którym punkty Pucharu Świata zdobyli Wołodymyr Boszczuk, Witalij Szumbareć i Ołeksandr Łazarowycz jedynym ukraińskim skoczkiem narciarskim, któremu się to udało. W sezonie 1995/1996 startował także w konkursach Pucharu Kontynentalnego, zajmując w klasyfikacji generalnej 96. miejsce, gromadząc w sumie 89 punktów. W sezonie 1996/1997 brał udział tylko w konkursach Pucharu Kontynentalnego i został sklasyfikowany na najwyższej w karierze, 89. pozycji w klasyfikacji generalnej z dorobkiem 105 punktów.
W sezonie 1997/1998 zdobył w sumie 2 punkty do klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego, w której zajął 291. miejsce. W tym samym sezonie zakwalifikował się do udziału w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 rozgrywanych w Nagano. W zawodach tych wystartował w obu indywidualnych konkursach skoków narciarskich. 11 lutego na skoczni normalnej oddał skok na odległość 73 metrów, za który uzyskał 77 punktów i został sklasyfikowany na 47. pozycji, nie kwalifikując się do drugiej serii konkursu. 15 lutego na skoczni dużej oddał skok na odległość 109 metrów, za który uzyskał 94,7 punktów i został sklasyfikowany na 30. pozycji, ostatniej dającej awans do drugiej serii konkursu. W drugiej serii zawodów skoczył 98,5 metra (28. wynik serii), uzyskując 73,8 punktów. W sumie za dwa skoki uzyskał łączną notę w wysokości 168,5 punktów i zajął 29. pozycję.
Kolejne punkty w zawodach międzynarodowych zdobył w sezonie 1999/2000, gdy zajął 245. pozycję w klasyfikacji generalnej tego cyklu z dorobkiem 7 punktów. W sezonie 2000/2001 trzykrotnie punktował w konkursach Pucharu Kontynentalnego. 10 lutego 2001 w Westby po skokach na odległość 93 i 103,5 metra zajął 19. miejsce. Dzień później w tej samej miejscowości po skokach na odległość 101 i 98,5 metra zajął 13. pozycję. 24 lutego 2001 w Ishpeming oddał dwa skoki na odległość 80 metrów i zajął 22. miejsce. W sumie w tych trzech konkursach zdobył 41 punktów do klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego, w której został sklasyfikowany na 128. pozycji. W tym samym sezonie wystąpił także po raz trzeci i ostatni w karierze w zawodach Pucharu Świata. 20 stycznia 2001 w konkursie rozegranym w Park City oddał skok na odległość 100,5 metra i zajął 42. pozycję.
W sezonie 2001/2002 czterokrotnie punktował w konkursach Pucharu Kontynentalnego. 19 stycznia 2002 w Ishpeming oddał skoki na odległość 90,5 i 79,5 metra, zajmując 18. miejsce. Dzień później w tej samej miejscowości skoczył na odległość 88,5 oraz 82 metrów i ponownie zajął 18. pozycję. 26 stycznia 2002 w Westby oddał skoki na odległość 96,5 i 98,5 metrów i został sklasyfikowany na 17. miejscu. Dzień później w tej samej miejscowości był 27., po skokach na odległość 89,5 oraz 94 metrów. Łącznie w tych czterech konkursach zdobył 44 punkty do klasyfikacji generalnej, w której został sklasyfikowany na 123. miejscu. W tym samym sezonie zakwalifikował się do udziału w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 rozgrywanych w Salt Lake City. W zawodach tych wystartował w kwalifikacjach do obu indywidualnych konkursów skoków narciarskich. 10 lutego 2002 na skoczni normalnej oddał skok na odległość 73,5 metra, za który otrzymał 72 punkty i został sklasyfikowany na przedostatniej, 47. pozycji wśród zawodników, którzy musieli brać udział w kwalifikacjach do zawodów, w związku z czym nie zakwalifikował się do konkursu głównego. Dwa dni później na skoczni dużej uzyskał 54,9 punktów za skok na odległość 90,5 metra. Został wówczas sklasyfikowany na 49., czwartym od końca, miejscu wśród zawodników, którzy musieli brać udział w kwalifikacjach do zawodów, w związku z czym ponownie nie zakwalifikował się do konkursu głównego.
Po konkursach olimpijskich w Salt Lake City zakończył profesjonalną karierę zawodniczą. Zamieszkał wówczas na stałe w Stanach Zjednoczonych, gdzie nadal, choć amatorsko, uprawiał skoki narciarskie. Został również trenerem skoków narciarskich, pracując w tej roli w kilku amerykańskich klubach sportowych. Hływka, mimo zakończenia kariery zawodniczej startował jednak w lokalnych amerykańskich konkursach skoków narciarskich. Brał także wielokrotnie udział w mistrzostwach Stanów Zjednoczonych w skokach narciarskich, początkowo jako gość i poza oficjalną klasyfikacją, a po otrzymaniu amerykańskiego obywatelstwa jako pełnoprawny ich uczestnik.
W sezonie 2011/2012 wznowił profesjonalną karierę sportową. 12 lutego 2012, w wieku niespełna 39 lat, po 10 latach przerwy w startach w oficjalnych zawodach międzynarodowych rozgrywanych przez Międzynarodową Federację Narciarską, wziął udział w konkursie Pucharu Kontynentalnego rozegranym w Iron Mountain. Po skokach na odległość 107 i 90,5 metrów został sklasyfikowany na 29. miejscu, zdobywając 2 punkty do klasyfikacji generalnej tego cyklu. 18 lutego wygrał oficjalny trening przed konkursem w Brattleboro zaliczanym do klasyfikacji generalnej cyklu FIS Cup w sezonie 2011/2012, skacząc na odległość 88,5 metrów. W konkursie rozegranym tego samego dnia i będącym jego debiutem w zawodach zaliczanych do cyklu FIS Cup był trzynasty, skacząc na odległość 77,5 i 82,5 metrów. Dzień później w serii próbnej był czwarty po skoku na odległość 85 metrów, a w konkursie głównym zajął 17. pozycję po skokach na odległość 76,5 i 73,5 metrów. W obu tych konkursach zdobył w sumie 34 punkty do klasyfikacji generalnej cyklu FIS Cup w sezonie 2011/2012.
Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 1998 Nagano/Hakuba–47. miejsce (K-90), 29. miejsce (K-120)2002 Salt Lake City/Park City–nie zakwalifikował się (K-90), nie zakwalifikował się (K-120)
Starty W. Hływki na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca47.11 lutego1998 HakubaOlimpijskaK-90indywid.73,0 m–77,0 pkt157,5 pktJani Soininen29.15 lutego1998 HakubaOlimpijskaK-120indywid.109,0 m98,5 m168,6 pkt103,7 pktKazuyoshi Funaki10 lutego2002 Park CityUtah Olympic ParkK-90indywid.73,5 m72,0 pktNie zakwalifikował się.13 lutego2002 Park CityUtah Olympic ParkK-120indywid.90,5 m54,9 pktNie zakwalifikował się.
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsceŹr.1995/199696.
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata ŹródłoSezon 1995/1996 15px|Lillehammer 15px|Lillehammer 15px|Villach 15px|Planica 15px|Predazzo 15px|Chamonix 15px|Chamonix 15px|Oberhof 15px|Oberstdorf 15px|Garmisch-Partenkirchen 15px|Innsbruck 15px|Bischofshofen 15px|Engelberg 15px|Engelberg 15px|Sapporo 15px|Sapporo 15px|Zakopane 15px|Zakopane 15px|MŚL – Bad Mitterndorf 15px|MŚL – Bad Mitterndorf 15px|Iron Mountain 15px|Iron Mountain 15px|Kuopio 15px|Lahti 15px|Lahti 15px|Harrachov 15px|Falun 15px|Oslopunkty--------------------3630------1Sezon 1997/1998 15px|Lillehammer 15px|Lillehammer 15px|Predazzo 15px|Villach 15px|Harrachov 15px|Engelberg 15px|Engelberg 15px|Oberstdorf 15px|Garmisch-Partenkirchen 15px|Innsbruck 15px|Bischofshofen 15px|Ramsau 15px|Zakopane 15px|Zakopane 15px|MŚL – Oberstdorf 15px|MŚL – Oberstdorf 15px|Sapporo 15px|Vikersund 15px|Vikersund 15px|Kuopio 15px|Lahti 15px|Lahti 15px|Falun 15px|Trondheim 15px|Oslo 15px|Planica 15px|Planicapunkty------------qq-------------0Sezon 2000/2001 15px|Kuopio 15px|Kuopio 15px|Kuopio 15px|Oberstdorf 15px|Garmisch-Partenkirchen 15px|Innsbruck 15px|Bischofshofen 15px|Harrachov 15px|Harrachov 15px|Park City 15px|Hakuba 15px|Sapporo 15px|Sapporo 15px|Willingen 15px|Willingen 15px|Oberstdorf 15px|Oberstdorf 15px|Falun 15px|Trondheim 15px|Oslo 15px|Planicapunkty---------42-----------0Legenda1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 dq – dyskwalifikacja q – dyskwalifikacja w kwalifikacjach q – zawodnik nie zakwalifikował się - – zawodnik nie wystartował
Puchar Kontynentalny Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce1994/1995141.1995/199699.1996/199791.1997/1998291.1999/2000246.2000/2001152.2001/2002154.2011/2012126.
Miejsca w pierwszej dziesiątce konkursów Pucharu Kontynentalnego Westby – 10 lutego 1996 (9. miejsce) Lake Placid – 28 grudnia 1996 (6. miejsce)
Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego