Feba, Febe z Koryntu, łac. Phoebe, gr. Φοίβη, Phoíbē (I wiek) – postać z Nowego Testamentu, diakonisa zboru w KenchrachWarto wyjaśnić znaczenie imienia Febe – przewodzić, rządzić, stać na czele, stąd niektórzy komentatorzy twierdzą, że stała ona na czele zboru w Kechries – z XVI Ogólnopolskiego Forum Kobiet luterańskich, Warszawa, 28–30.09.2007, diakon Małgorzata Gaś., święta katolicka.
Biografia Wymieniona przez apostoła Pawła w Liście do Rzymian (16,1 BT), napisanym między 57 a 58 rokiem w Koryncie. Mieszkanka Kenchr (gr. Κεχριές,, Kechries), jednego z dwóch korynckich miast portowych. Feba posługiwała w tamtejszym Kościele lub spełniała posługę, później wykonywaną przez diakonisy. Jej zasługi dla apostoła Pawła i miejscowych chrześcijan sprawiły, iż jest przez apostoła polecana adresatom. Przypuszczalnie miała udać się do Rzymu i była doręczycielką tego listu. Według tradycji była wdową.
Jej wspomnienie w Kościele katolickim, za Martyrologium rzymskim, obchodzone jest 3 września.
Zobacz też kult świętych modlitwa za wstawiennictwem świętego święci i błogosławieni Kościoła katolickiego Feba (imię)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Giorgio Eldarov, Santa Febe (Phoebe) - "Chrześcijanie w świecie" (autor: Alicja Baranowska) Rz 16,1 przekład interlinearny
Kategoria:Postacie Nowego Testamentu Kategoria:Święci katoliccy Kategoria:Urodzeni w I wieku Kategoria:Zmarli w I wieku