mały|Pocztówka z fragmentem tekstu kolędy thumb|Posłuchaj tej kolędy w wykonaniu artystów studia Accantus W żłobie leży – jedna z polskich kolęd, powstała w XVII lub XVIII wieku.
Według historiograficznych źródeł jezuickich kolęda jest przypisywana słynnemu kaznodziei królewskiemu, Piotrowi Skardze. Tadeusz Skoczek, bez wskazania źródeł, podaje, że melodia kolędy oparta jest na polonezie koronacyjnym Władysława IV Wazy.
Opracowanie treści Tekst składa się z czterech strof, wraz z osobnymi refrenami. Pierwsza strofa jest pytaniem o to, kto przyjdzie do leżącego w żłobie Jezusa Chrystusa, w refrenie natomiast podmiot liryczny przyzywa pasterzy, by przyszli i przygrywali Panu naszemu. Druga strofa z refrenem to zapowiedź podążenia za pasterzami wszystkich ludzi, którzy również chcą pocieszyć płaczącego Jezusa. W trzeciej zwrotce, ośmieleni obecnością aniołów, wszyscy ludzie będący u żłóbka mogą wysławiać Boga narodzonego w postaci Dziecięcia. W czwartej strofie witamy się z Jezusem i wierzymy, że dzięki naszej miłości przyszedł na świat w ubogiej stajni.
Zapis nutowy Źródło:
Przypisy
Linki zewnętrzne
W żłobie leży w serwisie Koledypolskie.pl (tekst kolędy i historia jej powstania)
Kategoria:Polskie kolędy Kategoria:Twórczość Piotra Skargi