Łodzianka – polska, socjalistyczna pieśń hymniczna, autorstwa Bolesława Lubicza-ZahorskiegoŚpiewnik Robotniczy PPS, Wydawnictwo P. P. S. Toruń 1920, powstała w Łodzi, w 1909, na bazie tekstu Warszawianki 1905 Wacława Święcickiego i wykorzystująca jej melodię.
Historia Wydana w Śpiewniku robotniczym PPS w 1920 roku pod pseudonimem „Zygmunt Ból”. Pieśń składa się z trzech zwrotek i trzech, odmiennej treści, refrenów. W jej tekście utrwalone zostało powstanie łódzkie (część rewolucji 1905 r.), kiedy to po strajkach zapoczątkowanych w fabrykach Scheiblera, Geyera i Poznańskiego, z pracy odeszło około dziesięciu tysięcy robotników. Kolejne strajki łódzkich włókniarzy miały miejsce w dniach 22-24 czerwca 1905 – te jednak przerodziły się w zamieszki, podczas których zginęło lub rannych zostało około dwóch tysięcy manifestantów.
W 1949, pod dyrekcją Tadeusza Paciorkiewicza, powstały trzy interpretacje Łodzianki. W kompozycjach a cappella wykonały ją wówczas chóry mieszane: dwugłosowy, trzygłosowy i czterogłosowy.
Tekst
Linki zewnętrzne
(Anthems of Europe) [dostęp: 2025-11-06]
Przypisy
Kategoria:Historia Łodzi (Królestwo Polskie) Kategoria:Polskie pieśni hymniczne Kategoria:Polskie pieśni rewolucyjne