Strączyniec cewiasty (Cassia fistula) – gatunek drzewa z rodziny bobowatych (Fabaceae) z podrodziny brezylkowych (Caesalpinioideae). Pochodzi z Półwyspu Indyjskiego i Cejlonu, ale jest szeroko rozprzestrzeniony na wszystkie kontynenty w strefie międzyzwrotnikowej. Rośnie w lasach monsunowych. Morfologia thumb|left|Kwiat thumb|left|Niedojrzały owoc Pokrój Szybko rosnące drzewo, osiągające zazwyczaj do 10 m wysokości, rzadko do 12 m. Ma krótki pień, a koronę szeroką i luźną. Liście Naprzemianległe, długości do 50 cm, parzysto pierzaste, złożone z 4–8 par listków, które mają do 20 cm długości i eliptyczny kształt. Kwiaty Pachnące, zwisające w gronach zazwyczaj do 30 cm długości, rzadko nawet do 80 cm. Kwiaty mają ok. 4 cm średnicy, 5 działek kielicha, 5 nierównych płatków korony, barwy blado do mocno żółtej. Słupek jest jeden i 10 nierównych pręcików. Owoce Brązowoczarne strąki długości do 70 cm i średnicy do 3 cm, rozdzielające się wewnątrz na jednonasienne komory. Nasiona w liczbie do 100 otoczone są brązowym miąższem.
Zastosowanie Gatunek sadzony jest powszechnie w tropikach jako ozdobne drzewo przyuliczne, aczkolwiek z powodu opadających licznych strąków, nierzadko bywa zastępowany przez sterylnego mieszańca z Cassia javanica – C. ×nealae. Miąższ owoców jest słodki. Jest jadalny, ma lekkie działanie przeczyszczające. W Indiach miąższ owoców wykorzystywany jest do aromatyzowania tytoniu. Kora wykorzystywana jest do garbowania skór.
Przypisy
Kategoria:Brezylkowe Kategoria:Rośliny w kulcie hinduistycznym Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza