thumb|240px|Jules Laroche, Józef Piłsudski, Louis Barthou, Józef Beck, Jan Szembek podczas wizyty Barthou w Polsce, kwiecień 1934 Jules Laroche (ur. 4 listopada 1877 w Paryżu, zm. 13 lipca 1961 w Dinard) – francuski dyplomata, dyrektor Departamentu Politycznego Ministerstwa Spraw Zagranicznych Francji w latach 1924–1926, ambasador w Polsce od 26 czerwca 1926 do 29 maja 1935. Następca Hectora André de Panafieu.
Członek Komisji do Spraw Polskich na konferencji pokojowej w ParyżuPiotr S. Wandycz, France and Her Eastern Allies, 1919-1925: French-Czechoslovak-Polish Relations from the Paris Peace Conference in Locarno, Minneapolis 1962, p. 35..
Laroche jest autorem pamiętników La Pologne de Pilsudski: souvenirs d'une ambassade 1926–1935 (pol. Polska lat 1926–1935: wspomnienia ambasadora francuskiego) wydanych w Paryżu w 1953, w których opisywał politykę zagraniczną II Rzeczypospolitej pod kierownictwem Józefa Piłsudskiego, widzianą oczami zagranicznego dyplomaty.
Odznaczenia Order Orła Białego (1935) Odznaka Honorowa Polskiego Czerwonego Krzyża I stopnia (1935)
Przypisy
Kategoria:Ambasadorowie Francji w Polsce Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Orła Białego (II Rzeczpospolita) Kategoria:Członkowie komisji Cambona Kategoria:Francuscy dyplomaci Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Polskiego Czerwonego Krzyża I stopnia Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Francji w II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Zmarli w 1961