Burdż Chalifa

Burdż Chalifa, Burj Khalifa (, Burǧ Ḫalīfa, tłum. „Wieża Chalify”Drapacze chmur zwiastunem kryzysu?, tvn24.pl, 11 stycznia 2012 [dostęp 2018-10-18].TOP 8 najwyższych konstrukcji na świecie, buzz.gazeta.pl, 31 marca 2011 [dostęp 2018-10-18].Cud petrodolarów: Metropolia zbudowana na ropie naftowej wkrótce się od niej uniezależni, forsal.pl, 5 stycznia 2015 [dostęp 2018-10-18]Mario Ludwig (przekład Ewa Kochanowska): Architekci natury, czyli genialne budowle w świecie zwierząt, Znak Horyzont, 2018), przed otwarciem Burdż Dubajj, Burj Dubai (, Burǧ Dubayy, tłum. „Wieża Dubaju”) – wieżowiec w Dubaju, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, zbudowany przez przedsiębiorstwa Samsung Constructions, BESIX i Arabtec, o wysokości 828 metrówObecnie ; najwyższy budynek świata, który pobił rekord wysokości dla budowli (dzierżony wcześniej przez maszt radiowy w Konstantynowie). Jego nazwa pochodzi od imienia szejka Chalify ibn Zajida Al Nahajjana, byłego prezydenta Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Budowa, rozpoczęta 21 września 2004, zakończyła się 16 sierpnia 2009. Wysokość 827,9 metrów została osiągnięta 17 stycznia 2009, a oficjalne otwarcie nastąpiło 4 stycznia 2010. Budynek ma 163 piętra użytkowe. Koszt jego budowy wyniósł 1,5 miliarda dolarów.

Wygląd i wystrój thumb|200px|left|Burdż Chalifa, 2009 Wieżowiec Burdż Chalifa zaprojektowany został przez przedsiębiorstwo architektoniczne Skidmore, Owings and Merrill, które projektowało także budynki Willis Tower oraz 1 World Trade Center. Ogólny jego wygląd nawiązuje do kwiatu pustyni z rodzaju błonczatek11-hectare park unveiled at Burj Dubai site, Arabian Business, 20 grudnia 2009 [dostęp 2018-11-15] oraz architektury islamu (różne ornamenty). Budowla składa się z centralnego rdzenia oraz trzech „ramion”, które w miarę zwiększania się wysokości są coraz mniejsze, co nadaje jej smukłość. Na samym szczycie centralny rdzeń przechodzi w iglicę. Najniższe piętra przeznaczono na hotel, którego wystrojem zajął się Giorgio Armani.

Rozmiary thumb|200px|left|Widok z dołu, 2015 Początkowo konstrukcja miała mieć wysokość około 100 metrów i wykorzystywała projekt niewybudowanej nigdy wieży Grollo Tower w Melbourne w Australii. Niedługo potem przedsiębiorstwo Skidmore, Owings and Merrill nadało budynkowi obecny kształt i wygląd, podnosząc jego wysokość najpierw do 650, a później do 705 metrów. Główny architekt, Adrian Smith, uznał jednak, że górne partie budynku nie wyglądają odpowiednio i postanowił jeszcze bardziej zwiększyć wysokość konstrukcji, by nadać wieżowcowi smuklejszy wygląd. Szczytowe partie budynku, od piętra 154 wzwyż, są zbudowane tylko na lekkiej stalowej konstrukcji (a nie na żelbetowym szkielecie, jak niższe piętra). Inwestor (przedsiębiorstwo Emaar) uważał, że w ten sposób szczyt wieży będzie mógł być podwyższony, by pobić ewentualnych konkurentów do tytułu najwyższego budynku świata – jednak gdy budowę ukończono, nie jest to możliwe.

17 stycznia 2009 wieżowiec osiągnął docelową wysokość 828 m.

Rekordy thumb|200px|left|Widok na Dubaj ze szczytu Burdż Chalifa: 20 maja 2008 stał się najwyższą lądową konstrukcją budowlaną, jaką kiedykolwiek zbudowano (tytuł ten odebrał polskiemu masztowi radiowemu w Konstantynowie, który miał 646 metrów wysokości; uległ on zniszczeniu 8 sierpnia 1991). 13 września 2007 stał się najwyższą budowlą wolno stojącą (tytuł ten odebrał kanadyjskiej CN Tower, mającej 553 metry wysokości). 21 lipca 2007 stał się najwyższym wieżowcem na świecie (tytuł ten odebrał Taipei 101, w Republice Chińskiej, mającemu 509 metrów wysokości).

W wyniku problemów spowodowanych bankructwem przedsiębiorstwa odpowiedzialnego za elewację pierwsze jej elementy pojawiły się na budynku dopiero w połowie 2007. Do czasu jej montażu Burdż Chalifa był więc najwyższym betonowym szkieletem nieukończonego budynku, wyższym niż hotel Rjugjong w Korei Północnej, mający 105 pięter i 330 metrów wysokości, który miał ten tytuł do 2006.

Strajk robotników thumb|200px|left|W trakcie budowy, 2008 Pracownicy budujący Wieżę Chalify skarżyli się na niskie płace i złe warunki pracy. Według danych z prasy zarobek doświadczonego cieśli wynosił 7,60 USD dziennie, a pracownik niewykwalifikowany zarabiał 4 USD. Niektórzy pracodawcy zatrzymywali paszporty swoich pracowników do ukończenia budowy, a pensje były wypłacane z opóźnieniem. W ZEA istnienie związków zawodowych jest zabronione, dlatego 21 marca 2006 wybuchły ogromne zamieszki, a pracownicy zniszczyli samochody, biura i budynki w pobliżu budowy. Według urzędników szkody wyniosły około 20 milionów euro. Pracownicy następnego dnia zaczęli strajk i przyłączyli się do strajkujących robotników z dubajskiego lotniska, lecz po negocjacjach wrócili do pracy.

Konkurencja 11 stycznia 2010 saudyjski książę, miliarder Alwalid ibn Talal, ogłosił, że należący do niego Kingdom Holding Company planuje zainwestować w budowę drapacza chmur Jeddach Tower, o rekordowej wysokości co najmniej 1000 metrów, i przewyższyć tym samym Burdż Chalifa. Budynek miałby stanąć w portowym mieście Dżudda w Arabii Saudyjskiej.

Do 2021 w Dubaju miała powstać wieża nadawcza i widokowa Dubai Creek Tower, licząca około 1345 metrów wysokości. Prace zostały jednak wstrzymane na skutek pandemii Covid-19. W końcu stycznia 2026 roku inwestor przekazał informację, że zaniechano rywalizacji o miano najwyższego budynku świata i skupiono się na aspekcie wizualnym i reprezentacyjnym dla miasta (przy czym podano, że przetargi na budowę wieży pojawią się „za kilka miesięcy”)Dubai Creek Tower wraca po latach. Dubaj wznawia megaprojekt - PolsatNews.pl Polsatnews.pl, 24.01.2026. [dostęp 2026-05-08]. [zarchiwizowano z tego adresu (2026-05-08)], ale z powodu niestabilnej sytuacji geopolitycznej regionu ukończenie tego projektu po raz kolejny stanęło pod znakiem zapytania.

Galeria

Zobacz też

lista najwyższych budynków w Dubaju lista najwyższych budynków w Zjednoczonych Emiratach Arabskich

Przypisy

Linki zewnętrzne

Witryna internetowa budynku

Kategoria:Wieżowce powyżej 400 metrów Kategoria:Wieżowce w Dubaju