Fryderyk Franciszek II (ur. 28 lutego 1823 w Ludwigslust, zm. 15 kwietnia 1883 w Schwerinie) – wielki książę Meklemburgii i Schwerinu; panował od 7 marca 1842 do 15 kwietnia 1883. Był synem wielkiego księcia Pawła Fryderyka i jego żony Aleksandry Hohenzollern.

Życie Po śmierci ojca Pawła Fryderyka, Fryderyk Franciszek II w wieku 19 lat został Wielkim Księciem Mecklenburgii-Schwerinu. Dużo podróżował, m.in. do Rosji, Włoch oraz do Azji. Pod wpływem wydarzeń rewolucyjnych z lat 1848–1849 zgodził się nadać swojemu księstwu konstytucję. W 1864 roku, w czasie wojny niemiecko-duńskiej otrzymał propozycję wystawienia do walki swojego korpusu. Odmówił jednak ze względu na bliskość granicy z Danią, a także z uwagi na fakt, iż był osobistym przyjacielem króla Danii. W wojnie francusko-pruskiej walczył jako dowódca korpusu 6 Dywizji Kawalerii (14 i 15 Brygady), a od 1 września 1870 roku jako dowódca 12 Armii.

W polityce wewnętrznej do roku 1848 osiągnął niewiele. Koniecznym przemianom społecznym i gospodarczym przeciwstawiało się nadmorskie mieszczaństwo i właściciele ziemscy jako konserwatywne siły w kraju. Dopiero wydarzenia lat 1848/49 sprawiły, iż uchylona została konstytucja stanowa coraz bardziej odczuwana jako anachronizm. Pod naciskiem meklemburskiego ruchu reformatorskiego staraniem ministra Ludwika von Lützowa w sierpniu 1849 unieważniono ustawę zasadniczą i w Meklemburgii-Schwerinie wprowadzono zasadę równości. Stara konstytucja stanowa przestała istnieć, arystokracja jako stan została zlikwidowana. Tak jak w innych częściach Niemiec, tak samo w Meklemburgii wprowadzone przez rewolucję zmiany nie trwały długo.

Fryderyk Franciszek nie mógł się przeciwstawić reakcyjnym działaniom miejscowego rycerstwa i królowi Prus Fryderykowi Wilhelmowi IV (swojemu wujowi), do tego był religijnie i antydemokratycznie usposobiony przez krewnych i rodzinę. Przekonania religijne, nacisk z wielu stron i zagrożenie ze strony Prus, które groziły, że w razie konieczności ich oddziały wkroczą do Meklemburgii-Schwerinu, spowodowały zmianę obozu przez wielkiego księcia. Ostrożnie konserwatywny reformator von Lützow musiał ustąpić, restytuowano ustawę zasadniczą, stan rzeczy sprzed rewolucji w kraju został przywrócony. Reakcja zwyciężyła.

thumb|lewo|Księżniczka Anna von Hessen-Darmstadt Wraz z przystąpieniem do Związku Północnoniemieckiego w 1867 roku także w Meklemburgii wprowadzono ogólne i równe prawo wyborcze, przynajmniej dla wyborów do północnoniemieckiego Reichstagu. W wojnie francusko-pruskiej wielki książę próbował poprzez dowództwo nad oddziałami przynajmniej w dziedzinie militarnej i poza krajem osiągnąć sukces i satysfakcję, co w ojczyźnie, gdzie pozostawał wielokrotnie zależny od silnego rycerstwa, nie udawało mu się. Ale także tutaj Fryderyk Franciszek II był w najlepszym wypadku przeciętny, co widoczne jest w jego autoprezentacji jako bohatera zjednoczeniowych wojen pruskich.

thumb|Księżniczka Augusta Reuß zu Schleiz-Köstritz Fryderyk Franciszek II z wiary w Boga starał się stworzyć fundamentalne podstawy swojego rozumienia roli monarchy, czuł się jednak często niedostatecznie przygotowany do tego zadania. Jego obstawanie przy stworzonej przez rewolucję wyższej radzie kościelnej i rozwoju luteranizmu służyły legitymizacji chrześcijańskiej prawowitości domu wielkiego księcia. Inicjatywy charytatywne podejmowane przez rodzinę wielkiego księcia służyły jako sposób tworzenia wizerunku, intensywnie wykorzystywany poprzez przedstawianie ich na obrazach, wraz z przebudową zamku i inscenizacją wiejskiej idylli jako azylu. Wielki książę w wojnach zjednoczeniowych 1866 i 1870 istotnie przyczynił się do rozwinięcia nowoczesnej świadomości narodowej.

Małżeństwa i rodzina Fryderyk Franciszek II był trzykrotnie żonaty. Z wszystkich małżeństw doczekał się jedenaściorga dzieci. Dużo problemów przysparzał księciu najstarszy syn i następca tronu, przyszły wielki książę Fryderyk Franciszek III, który od dzieciństwa przewlekle chorował, przez co wymagał troskliwej opieki i specjalnego traktowania. Wielki książę Fryderyk Franciszek II zmarł 15 kwietnia 1883 roku.

Potomstwo Z pierwszego małżeństwa z księżniczką Augustą Reuß zu Schleiz-Köstritz (1822–1862), miał wielki książę sześcioro dzieci: Fryderyk Franciszek III (1851–1897) ∞ 1879 Anastazja Romanowa (1860–1922) Paweł Fryderyk (1852–1923) ∞ 1881 księżniczka Maria von Windisch-Graetz (1856–1929) Maria (1854–1920) ∞ Wielki Książę Włodzimierz Aleksandrowicz Romanow (1847–1909) Mikołaj (1855–1856) Jan Albrecht (1857–1920) ∞ 1886 księżniczka Elżbieta von Sachsen-Weimar-Eisenach (1854–1908) ∞ 1909 księżniczka Elżbieta zu Stolberg-Roßla (1885–1969) Aleksander (1859–1859)

Z drugą żoną księżniczką Anną Hessen-Darmstadt (1843–1865) miał Fryderyk Franciszek II jedno dziecko: Anna (1865–1882)

Z trzeciego i ostatniego małżeństwa z księżniczką Marią Schwarzburg-Rudolstadt (1850–1922) urodziło się wielkiemu księciu czworo dzieci: Elżbieta (1869–1955) ∞ 1896 Wielki Książę Fryderyk August II (1852–1931) Fryderyk Wilhelm (1871–1897) Adolf Fryderyk (1873–1969), ∞ 1917 księżniczka Wiktoria Feodora Reuß (1889–1918) ∞ 1924 księżniczka Elisabeth zu Stolberg-Roßla (1885–1969) Henryk (1876–1934) ∞ 1901 królowa Wilhelmina (1880–1962)

Galeria

Przypisy

Bibliografia Ludwig von Hirschfeld: Friedrich Franz II., Grossherzog von Mecklenburg-Schwerin, und seine Vorgänger. 2 Bände, Berlin: Duncker & Humblot 1891, .

Rene Wiese: Vormärz und Revolution: die Tagebücher des Großherzogs Friedrich Franz II. von Mecklenburg-Schwerin 1841–1854, Köln: Böhlau 2014, .

Kategoria:Władcy Meklemburgii Kategoria:Dynastia meklemburska Kategoria:Odznaczeni Orderem Słonia Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czarnego Kategoria:Uczestnicy wojny francusko-pruskiej Kategoria:Urodzeni w 1823 Kategoria:Zmarli w 1883 Kategoria:Odznaczeni Orderem Domowym i Zasługi Księcia Piotra Fryderyka Ludwika