120px|thumb|Podporucznik IR. 33 w mundurze służbowym 120px|thumb|Kurtka munduru gefrajtra IR. 33 Węgierski Pułk Piechoty Nr 33 () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku Pułk został utworzony w 1741.

Okręg uzupełnień nr 33 Arad na terytorium 7 Korpusu. Kolory pułkowe: wyłogi i patki popielate, guziki złote.

Garnizony pułku W 1873 roku sztab pułku stacjonował w Zagrzebiu (), natomiast komenda rezerwowa i stacja okręgu uzupełnień w twierdzy Arad. W latach 1903–1907 pułk stacjonował w Aradzie z wyjątkiem 2. batalionu, który załogował w Belej Crkvi (węg. Fehértemplom).

W latach 1908–1909 pułk stacjonował w Aradzie, z wyjątkiem 2. batalionu, który załogował w Kovinie (węg. Kevevára). W latach 1910–1911 pułk stacjonował w Aradzie, z wyjątkiem 4. batalionu, który był detaszowany w Fočy na terytorium 16 Korpusu. Pułk (bez 4. batalionu) wchodził w skład 34 Brygady Piechoty w Aradzie należącej do 17 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 4. batalion był podporządkowany komendantowi 8 Brygady Górskiej należącej do 48 Dywizji Piechoty. W latach 1912–1914 pułk stacjonował w Aradzie z wyjątkiem 4. batalionu, który był detaszowany w Crkvicach (1911–1912), a następnie w Kotorze (wł. Cattaro) na terytorium 15 Korpusu.

Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk (bez 4. batalionu) wchodził w skład 34 Brygady Piechoty w Aradzie należącej do 17 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 4. batalion był podporządkowany dowódcy 14 Brygady Górskiej należącej do 47 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku: 28% – Węgrzy, 54% – Rumunii, 18% – inne narodowości. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 133 pułkowi piechoty.

W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w grudniu 1914 w Galicji w okolicach Bochni. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzu wojennym nr 301 w Żegocinie.

Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: FML Adam Johann Joseph Andrássy von Szent-Király (1744 – †10 III 1753), FM Nikolaus Joseph Esterházy von Galántha (Miklós József Esterházy) (1753 – †28 IX 1790), FZM Anton Sztáray von Nagy-Mihály (1791 – †23 I 1808), FZM Hieronymus Karl von Colloredo-Mannsfeld (1809 – †23 VII 1822), FML Emerich von Bakony (1823 – †24 I 1845), FZM Franz Gyulai von Máros-Németh und Nádaska (1845 – †21 IX 1868), FZM Emil Kussevich von Szamobor (1869–1887). W 1888 pułk otrzymał „na wieczne czasy” imię cesarza rzymskiego Leopolda II.

Dowódcy pułku płk Ludwig Bolzano von Kronstatt (1873) płk Wilhelm Wachsmann (1903–1904) płk Albert Dietrich (1905–1908) płk Siegmund von Gerhauser (1909) płk Alexander Barbini (1910–1912) płk Friedrich Tobis (1913–1914) płk Simon Barza von Barnhöfft (1914)

Przypisy

Bibliografia

Michael R. Lorenz, Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900-1914

Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Aradzie Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Fočy Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Zagrzebiu Kategoria:Węgierskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Austro-węgierskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1741 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918