Gorączka szachowa (ros. Шахматная горячка, Szachmatnaja goriaczka) – krótkometrażowa radziecka komedia filmowa, debiut reżyserski Wsiewołoda Pudowkina z 1925 roku.
Komedia opowiada o perypetiach pewnego młodzieńca, który popadł w konflikt z ukochaną, ponieważ poza szachami dla niego nic nie istniało. Dziewczyna nie popiera tej pasji, ale nauczyła się grać w szachy zdobywając serce ukochanego na zawsze.
Film zrealizowany był w 1925 podczas trwania w Moskwie wielkiego międzynarodowego turnieju szachowego. W jednym epizodzie wystąpił mistrz świata José Raúl Capablanca (zagrał samego siebie).
Obsada Władimir Fogiel - szachista Anna Ziemcowa - Wieroczka Natalia Głan - przyjaciółka Wieroczki José Raúl Capablanca - szachowy mistrz świata (cameo) Michaił Żarow - malarz Jakow Protazanow - aptekarz Julij Rajzman - pomocnik aptekarza Iwan Kowal-Samborski - milicjant Anatolij Ktorow - ukarany obywatel Boris Barnet - złodziej Siergiej Komarow - dziadek Fiodor Ocep (epizod) Konstantin Eggert (epizod) Vladimir Nabokov (epizod)
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Gorączka szachowa w bazie Кино-Театр.ru
Gorączka szachowa w serwisie chessbase
Kategoria:Radzieckie filmy czarno-białe Kategoria:Radzieckie filmy komediowe Kategoria:Radzieckie filmy krótkometrażowe Kategoria:Radzieckie filmy nieme Kategoria:Radzieckie filmy z 1925 roku Kategoria:Filmy kręcone w Moskwie Kategoria:Filmy o tematyce szachowej Kategoria:Filmy w reżyserii Wsiewołoda Pudowkina