Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Waniewie (powiat wysokomazowiecki) – rzymskokatolicki kościół położony w dekanacie Łapy w diecezji łomżyńskiej, znajdujący się w Waniewie.
Historia kościoła Pierwszy, znany z dokumentów, być może parafialny kościół, najprawdopodobniej pw. św. Anny istniał w wieku XV.
W roku 1511 Mikołaj Radziwiłł jako wojewoda wileński ufundował i uposażył kościół pw. Wniebowzięcia NMP., oraz św. św. Katarzyny, Barbary, Doroty, Mikołaja i Marcina. Sufragan łucki Stanisław Łoza w roku 1639 konsekrował zapewne kolejny kościół drewniany. Staraniem proboszcza Andrzeja Błockiego, kanonika łuckiego w roku 167] nastąpiło odnowienie erekcji kościoła spowodowane obrabowaniem go w czasie wojen szwedzkich. W 1798 położono fundamenty pod nowy kościół murowany z zapisu Orsettich. Budowy nie ukończono. W roku 1846 przeprowadzono generalny remont starego kościoła drewnianegoKatalog zabytków sztuki, Województwo łomżyńskie, Pod redakcją M. Kałamajskiej-Saeed, Ciechanowiec, Zambrów, Wysokie Mazowieckie i okolice, PAN Instytut Sztuki, Warszawa 1986, str. 78-81. Obecny kościół murowany pw. Wniebowzięcia NMP w stylu neoromańskim ukończono w 1887 staraniem ks. proboszcza A. Piekarskiego. W czasie ostatniej wojny, dokładnie w 1944, kościół został zniszczony w 90%. Do 1950 kościół został odbudowany staraniem ks. proboszcza Pawła Gąsowskiego. 24 września 1950 pobłogosławiony przez biskupa pomocniczego Czesława Rydzewskiego. Kościół został odnowiony i przygotowany do konsekracji przez ks. proboszcza Stanisława Skarżyńskiego; konsekrowany 25 czerwca 1989 przez biskupa łomżyńskiego Juliusza Paetza. W latach 1999–2000 staraniem ks. proboszcza Jerzego Dembińskiego zostały wykonane nowe organy piszczałkowe i uporządkowano otoczenie kościoła.
Architektura kościoła mały|lewo|Wnętrze świątyni thumb|240px| Kopia dawnego Obrazu Matki Boskiej Waniewskiej Kościół jest trójnawowy. Na frontonie znajduje się nisza a w niej figura Matki Boskiej Niepokalanej.
W kościele są trzy drewniane ołtarze: W ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Boskiej z 1968, na zasłonie jest obraz św. Anny a w zwieńczeniu obraz św. Józefa. Po bokach stoją figury św. Piotra i św. Pawła.
W lewym ołtarzu bocznym znajduje się obraz św. Mikołaja z 1896, a w prawym – obraz św. Antoniego.
Do zabytkowego wyposażenia należą ponadto: kielich i krucyfiks (XVII w.), relikwiarz Krzyża Świętego (XVIII w.), kielich, chrzcielnica, krzyż ołtarzowy, lichtarze i obrazy Chrystusa Ukrzyżowanego w zakrystii (XIX w.) oraz marmurowe epitafium Romana Roztworowskiego (pocz. XX w.).
Wymiary kościoła długość: 30 m szerokość: 20 m wysokość do sklepienia: 11,4 m
W pobliżu kościoła znajdują się: dzwonnica w stylu neoromańskim (ok. 1880), z cegły, otynkowana, jednokondygnacyjna, na planie kwadratu, wysoka na 17 m, krzyż metalowy z figurą Pana Jezusa (1987), grota (1988).
Przypisy
Kategoria:Kościoły w diecezji łomżyńskiej Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Sokoły Kategoria:Architektura neoromańska w województwie podlaskim Kościół Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie wysokomazowieckim Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1887