Czeski Pułk Piechoty Nr 42 () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku Pułk został utworzony w 1685. Okręg uzupełnień nr 42 Terezin (niem. Theresienstadt) na terytorium 9 Korpusu. Kolory pułkowe: wyłogi i patki pomarańczowe, guziki srebrne.
Garnizony pułku W 1867 roku pułk stacjonował w Wiedniu i wchodził w skład 1 Brygady należącej do 1 Dywizji. Główna stacja okręgu uzupełnień i kancelaria rachunkowa () pozostawała w Terezinie.
W 1873 sztab pułku razem z komendą rezerwową i stacją okręgu uzupełnień stacjonował w Terezinie.
W latach 1904-1908 komenda pułku razem z 2. i 4. batalionem stacjonowała w Sadowej (niem. Königgrätz), 3. batalion w Terezinie. Natomiast 2. batalion podlegał dyslokacjom: 1903 – w Budvie (wł. Budua), 1904 – w Kotorze (wł. Cattaro), 1905 – w Crkvicach, 1906–1907 – w Hercegu Novim (wł. Castelnuovo), 1908 – w Sadowej.
W latach 1910–1914 komenda pułku razem z 2. i 3. batalionem stacjonowała w Sadowej, 1. batalion w Kadaniu (niem. Kaaden), a 4. batalion na granicy z Serbią w Avtovac. W 1914 roku 4. batalion został przesunięty do Nevesinja.
Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk (bez 4. batalionu) wchodził w skład 57 Brygady Piechoty należącej do 19 Dywizji Piechoty. Detaszowany 4. batalion wchodził w skład 3 Brygady Górskiej należącej do 18 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku: 86% – Niemcy, 14% – inne narodowości. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 137 pułkowi piechoty.
W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w końcu 1914 i na początku 1915 roku w Galicji oraz w Królestwie Kongresowym. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzu w Zawierciu i cmentarzu wojennym nr 314 w Bochni.
Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: król Hanoweru Jerzy V (1852 – †12 VI 1878), książę Cumberland oraz książę Brunszwiku i Lüneburga Ernest August Hanowerski (od 1879).
Dowódcy pułku płk Anton Hauska (1867–1873) płk Philipp Niklas (1890–1895 → generał major, komendant 7 Brygady Piechoty) płk Vincenz Lehmann (od 1895) płk Karl Klarner (1903–1904) płk Josef Achberger (1905–1909) płk Josef Weiss (1910–1912) płk Karl Wöllner (1912–1914)
Przypisy
Bibliografia
Michael R. Lorenz, Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900 - 1914
Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Budvie (Budua) Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Castelnuovo (Herceg Novi) Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Kotorze (Cattaro) Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Terezinie Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Wiedniu Kategoria:Czeskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1685 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918