thumb|240px|Osiedle Hetmańskie, widok z wieżowca MPK (wysokościowiec Hetmańska 52) w marcu 1991 thumb|240px|Plan osiedla Hetmańskiego (2012) thumb|240px|Osiedle Hetmańskie od strony skrzyżowania ulic Hetmańskiej z Głogowską, w tle przystanek tramwajowy Głogowska/Hetmańska (2010) Osiedle Hetmańskie – osiedle mieszkaniowe w Poznaniu, na położone na terenie osiedla samorządowego Św. Łazarz, wzniesione w latach 1969–1973, w stylu modernistycznym a jednocześnie obszar Systemu Informacji Miejskiej pod nazwą Osiedle Hetmańskie HCP.
Granice Wedle Systemu Informacji Miejskiej jednostka obszarowa Osiedle Hetmańskie HCP znajduje się w granicach: od wschodu: ulicą Dmowskiego od południa: skrajem zajezdni tramwajowej od zachodu: ulicą Głogowską od północy: ulicą Hetmańską
Architektura i położenie Osiedle składa się z siedmiu 11-kondygnacyjnych bloków mieszkaniowych (wysokościowców), w których ulokowano 846 mieszkań i 1 lokal biurowy. Całość znajduje się w kwadracie ulic: Głogowska (na zachodzie) - Hetmańska (od północy) - Romana Dmowskiegodawniej ul. Findera (na wschodzie). Do 1989 osiedle w osi północ-południe dzieliła ulica Świeża (obecnie bez nazwy). Na południu teren osiedla ogranicza zajezdnia tramwajowa S1 MPK Poznań przy ul. Głogowskiej. Na zespół składają się budynki:
Adres Lokali Budowa Nr roboczyKolejność budowy ul. Głogowska 129 121 1972-19737 ul. Dmowskiego 62 121 1969-19711 ul. Hetmańska 52 121 1972-19736 ul. Hetmańska 54 121 1972-19735 ul. Hetmańska 56 121 1971-19724 ul. Hetmańska 58a 121 1971-19723 ul. Hetmańska 62 121 1969-19712 ul. Hetmańska 58kotłownia (641,7 m²), hydrofornia, warsztaty boksy garażowe 197225 szt. RAZEM: 847
Historia Osiedle wybudowała Spółdzielnia Mieszkaniowa im. Hipolita Cegielskiego, założona 18 lipca 1958, z inicjatywy pracowników HCP. Pierwsze lokale oddano do użytku 17 grudnia 1958 w innych częściach miasta. Spółdzielnia zarządzała także lokalami innych firm z terenu miasta (np. ZNTK, Stomil, czy gazownia).
W 1969 rozpoczęta została budowa bloków, jednak nie ukończyła się ona powodzeniem. Po 3 latach przerwy, w 1971, praca nabrała tempa. Budynki postawiono w ciągu 3 lat (1971 – 1973), a oddanie ich do użytku opóźniały nie wykończone elewacje. Ostatecznie w 1976 roku została zrealizowana całość inwestycji w zakresie budownictwa mieszkaniowego (planowana była niezrealizowana budowa pawilonu handlowego).
Na początku budowy osiedle nazywano Osiedlem Głogowska-Hetmańska, 31 maja 1971 w wyniku konkursu zmieniono jego nazwę na Osiedle Hetmańskie HCP. Obecną nazwę osiedle uzyskało przed 1991.
1 stycznia 1973 wydzielono dla osiedla osobną administrację. Z dniem 1 kwietnia 1982 zlikwidowano tę administrację, a osiedle przyłączono do administracji osiedli na Wildzie.
Po 1989 odnowiono elewacje, zmodernizowano kotłownie (lata 1997 – 2000), wyremontowano chodniki oraz uporządkowano zieleń.
Na osiedlu brak większego ośrodka handlowego - sklepy, gastronomia i usługi funkcjonują wokół, zwłaszcza przy ul. Głogowskiej. Dojazd zapewniają liczne linie tramwajowe oraz autobusowe do węzła Głogowska/Hetmańska, funkcjonującego u stóp bloków: linie tramwajowe 1 Franowo ↔ Junikowo 5 Górczyn PKM ↔ Zawady 7 Ogrody ↔ Połabska 11 Piątkowska ↔ Unii Lubelskiej 14 Górczyn PKM ↔ os. Sobieskiego 17 Górczyn PKM ↔ Starołęka PKM linie autobusowe dzienne 179 Dębiec PKM ↔ Kacza (przystanki Głogowska/Hetmańska i Dmowskiego) linie autobusowe nocne 213 Dębiec PKM ↔ Mogileńska 218 Franowo ↔ os. Sobieskiego 223 Kacza ↔ Zieliniec (wybrane kursy do przystanku Mogileńska)
Przypisy Sprawozdania w: Kronika Miasta Poznania 2/1990 s. 164, szkic nr 11
Bibliografia
Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, Spółdzielnia Mieszkaniowa HCP
Linki zewnętrzne Osiedle Hetmańskie z innej perspektywy
Kategoria:Osiedle Św. Łazarz Kategoria:Architektura modernizmu w województwie wielkopolskim