Sam Bird, właśc. Samuel Bird (ur. 9 stycznia 1987 w Roehampton) – brytyjski kierowca wyścigowy, jeżdzący w Formule E.

Życiorys Formuła BMW i Renault Sam karierę rozpoczął w roku 1997, od startów w kartingu. W 2004 roku przeszedł do wyścigów samochodów jednomiejscowych, debiutując w Brytyjskiej Formule BMW. W zespole Carlin Motorsport sezon zakończył na 14. pozycji, z dorobkiem jednego zwycięstwa. Na drugi rok startów w tej serii podpisał kontrakt z bardziej konkurencyjnym Fortec Motorsport, dzięki czemu miał szansę walki o tytuł. Ostatecznie przegrał ją ze swoim rodakiem Deanem Smithem (zwyciężył w sześciu rundach). Współpracę z brytyjską stajnią kontynuował również w kolejnym sezonie, z tymże w Brytyjskiej Formule Renault. Wygrawszy cztery wyścigi, zmagania zakończył na 4. miejscu.

Formuła 3 W roku 2007 po raz drugi reprezentował barwy ekipy Trevora Carlina, tym razem jednak w Brytyjskiej Formule 3. Po zwyciężeniu w dwóch wyścigach zmagania zakończył na 4. pozycji. W latach 2008–2009 brał udział w Formule 3 Euro Series, w zespołach Manor oraz Mücke Motorsport. W pierwszym podejściu rywalizację ukończył na 11. miejscu, natomiast w drugim był siódmy. Oprócz regularnych startów w tej serii, gościnnie wystąpił również w brytyjskim cyklu (jeden z wyścigów nie ukończył, natomiast w drugim zajął 2. miejsce). Na koniec sezonu podpisał kontrakt z francuską ekipą ART Grand Prix, na udział w prestiżowym wyścigu o Grand Prix Makau. Dzięki rozważnej jeździe ukończył ją na 3. pozycji.

Seria GP2 Obiecujące wyniki zaprocentowały podpisaniem kontraktu z mistrzowskim zespołem ART Grand Prix, na starty w zimowym i głównym cyklu bezpośredniego przedsionka F1 – serii GP2.

W azjatyckiej edycji Brytyjczyk początkowo nie radził sobie najlepiej. W ostatnich trzech wyścigach Bird spisał się jednak bardzo dobrze, dojeżdżając na czwartym, szóstym i wreszcie na drugim miejscu, uzyskując przy tym najlepszy czas okrążenia w wyścigu. Zebrane punkty pozwoliły Samuelowi zająć w klasyfikacji generalnej 7. pozycję. W europejskiej edycji zaprezentował się z jeszcze lepszej strony, zajmując ostatecznie 5. lokatę na zakończenie zmagań. W tym czasie ośmiokrotnie dojechał na punktowanej pozycji, z czego aż pięć razy na podium (w tym jedno zwycięstwo odniesione w pierwszym wyścigu, na torze Monza we Włoszech). Po punkty sięgnął również za zdobycie pole position na węgierskim torze Hungaroring oraz za czterokrotne uzyskanie najszybszego okrążenia w wyścigu.

W sezonie 2011 Bird przeniósł się do brytyjskiej ekipy iSport International. W azjatyckim cyklu w zaledwie jednym wyścigu dojechał do mety (zajął siódmą lokatę w pierwszym wyścigu w Abu Zabi). Uzyskane punkty sklasyfikowały go na 12. miejscu. Rywalizację w europejskiej edycji rozpoczął znakomicie, od trzech miejsc w pierwszej trójce. W rundzie na torze Monte Carlo sięgnął po pole position, po ukaraniu Holendra Giedo van der Garde, dzięki czemu wyszedł na prowadzenie w mistrzostwach. Na starcie jednak doszło u Sama do zgaśnięcia silnika. W dalszej części sezonu Brytyjczyk nie prezentował już jednak tak mocnej formy i w konsekwencji ani razu nie znalazł się na podium. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 6. pozycji.

Do serii tej Brytyjczyk powrócił w 2013 roku, kiedy to ścigał się debiutującą w serii ekipą Russian Time. Miał najlepszy spośród wszystkich zawodników dorobek zwycięstw – pięciokrotnie stawał na najwyższym stopniu podium. Jednak poza tym jego wyniki był gorsze niż Fabio Leimera, z którym przegrał walkę o tytuł mistrza serii. Uzbierane 181 punktów dało mu tytuł wicemistrzowski.

Formuła Renault 3.5 W sezonie 2012 Bird przeniósł się do Formuły Renault 3.5, w której reprezentował barwy czeskiej ekipy ISR. Brytyjczyk konsekwentnie punktował w każdym wyścigu, w którym dojechał do mety, siedmiokrotnie przy tym stając na podium. Odniósł dwa zwycięstwa – na torze Monte Carlo (po starcie z pole position) oraz Silverstone. Ostatecznie rywalizację zakończył na 3. lokacie ze stratą dziesięciu punktów do mistrza serii Robina Frijnsa.

Formuła 1 W latach 2011-2012 Sam pełnił funkcję kierowcy testowego i rezerwowego niemieckiej stajni Mercedes GP.

Formuła E W sezonie 2014/2015 Brytyjczyk podpisał kontrakt z ekipą Virgin Racing na starty w Formule E, gdzie trzykrotnie stawał na podium, a w Putrajaya i w Londynie odnosił zwycięstwa. Z dorobkiem 103 punktów został sklasyfikowany na piątej pozycji w końcowej klasyfikacji kierowców. W sezonach 2015/2016 (zajął wtedy czwarte miejsce w klasyfikacji kierowców), 2016/2017 (zajął wtedy czwarte miejsce w klasyfikacji kierowców), 2017/2018 (zajął wtedy trzecie miejsce), 2018/2019 (zajął wtedy dziewiąte miejsce) i 2019/2020 (zajął wtedy dziesiąte miejsce) pozostał w tej ekipie. W sezonie 2020/2021 i 2021/2022 kierowca ekipy Panasonic Jaguar. Aktualnie (14 kwietnia 2021 roku) Bird w wyścigach Formuły E odniósł 10 zwycięstw i 23 razy stawał na podium.

Wyniki GP2

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja 2010 ART Grand Prix ESP ESP MON MON TUR TUR VAL VAL GBR GBR DEU DEU HUN HUN BEL BEL ITA ITA ARE ARE 48 5 9 4 18 10 3 10 3 10 4NW 14 5 13 NU NU 12 1 3 3 NU 2011 iSport International TUR TUR ESP ESP MON MON VAL VAL GBR GBR DEU DEU HUN HUN BEL BEL ITA ITA 45 6 2 3 3 5 NU 13 5 12 5 6 8 7 17 5 12 5 4 4 2013 Russian Time MAL MAL BHR BHR ESP ESP MON MON GBR GBR DEU DEU HUN HUN BEL BEL ITA ITA SIN SIN ARE ARE 181 2 7 NU 6 1 21 12 1 24 1 5 13 8 10 8 1 14 2 4 8 1 10 4

Azjatycka Seria GP2

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja 2009/2010 ART Grand Prix ARE ARE ARE ARE BHR BHR BHR BHR 12 7 18† 18 NU NU 13 4 6 2 2011 iSport International ARE ARE ITA ITA 2 12 7 NU NU NU

Formuła Renault 3.5

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja 2012 ISR ARA ARA MON BEL BEL DEU DEU RUS RUS GBR GBR HUN HUN FRA FRA CAT CAT 179 3 9 2 1 3 5 8 4 3 NU NU 1 10 4 10 3 2 7

Podsumowanie startów Sezon Seria Zespół Wyścigi PP Zwycięstwa Punkty Pozycja 2004 Brytyjska Formuła BMW Carlin Motorsport 14 1 1 22 14 2005 Brytyjska Formuła BMW Fortec Motorsport 20 8 6 218 2 2006 Brytyjska Formuła Renault Fortec Motorsport 20 6 4 373 4 2007 Brytyjska Formuła 3 Carlin Motorsport 22 0 2 180 4 2008 Formula 3 Euroseries Manor Motorsport 20 0 0 23 11 2009 Formula 3 Euroseries Mücke Motorsport 18 1 0 40 8 Brytyjska Formuła 3 Fortec Motorsport 2 0 0 0 NS† Grand Prix Makau ART Grand Prix 1 0 0 N/A 3 2009–10 Azjatycka Seria GP2 ART Grand Prix 8 0 0 12 7 2010 Seria GP2 ART Grand Prix 20 1 1 48 5 2011 Seria GP2 iSport International 18 1 0 45 6 Azjatycka Seria GP2 4 0 0 2 12 2012 Formuła Renault 3.5 I.S.R. Racing 17 1 2 177 3 Formuła 1 Mercedes AMG Petronas Kierowca testowy 2013 Seria GP2 Russian Time 22 2 5 181 2 2014 24h Le Mans – LMGTE Am AF Corse 1 1 0 N/A NS FIA Endurance Trophy for GT AM drivers 2 2 0 17 16 FIA World Endurance Championship 1 34 United SportsCar Championship – Prototype Challenge Starworks Motorsport 3 0 0 29 34 2014/2015 Formuła E Virgin Racing 11 0 2 103 5 2015 24h Le Mans – LMP2 G-Drive Racing 1 0 0 N/A 3 † – Bird nie był liczony do klasyfikacji.

Wyróżnienia W roku 2006 Bird dostał nagrodę Autosport British Club Driver of the Year, na najbardziej obiecującego juniorskiego kierowcy Wielkiej Brytanii.

Przypisy

Linki zewnętrzne Oficjalna strona kierowcy

Kategoria:Brytyjscy kierowcy GP2 Kategoria:Brytyjscy kierowcy Brytyjskiej Formuły 3 Kategoria:Brytyjscy kierowcy Formuły Renault 3.5 Kategoria:Brytyjscy kierowcy azjatyckiej serii GP2 Kategoria:Brytyjscy kierowcy Formuły 3 Euro Series Kategoria:Brytyjscy kierowcy Brytyjskiej Formuły Renault 2.0 Kategoria:Brytyjscy kierowcy Brytyjskiej Formuły BMW Kategoria:Brytyjscy kierowcy FIA World Endurance Championship Kategoria:Brytyjscy kierowcy 24h Le Mans Kategoria:Brytyjscy kierowcy Formuły E Kategoria:Urodzeni w 1987