120px|thumb|Kapitan IR. 60 w mundurze służbowym 120px|thumb|Kurtka munduru kaprala IR. 60 Węgierski Pułk Piechoty Nr 60 () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku Pułk został utworzony w 1798. Swoje święto pułk obchodził 21 maja w rocznicę bitwy pod Aspern stoczonej w 1809 roku. Okręg uzupełnień nr 60 Eger na terytorium 6 Korpusu. Kolory pułkowe: wyłogi i patki stalowozielone, guziki srebrne.

Garnizony pułku W 1847 roku sztab pułk stacjonował w miejscowości , która w 1892 roku została włączona do dzielnicy Wiednia Simmering, natomiast punkt zborny okręgu werbunkowego mieścił się w Preszowie (, węg. Eperjes). W 1873 roku sztab pułku, batalion zapasowy oraz batalion uzupełnień w Egrze. W latach 1903–1907 pułk stacjonował w Wiedniu z wyjątkiem 3. batalionu, który załogował w Egrze. W latach 1908–1914 pułk stacjonował w Egrze z wyjątkiem 2. batalion, który był detaszowany w Zvorniku.

Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk wchodził w skład 30 Brygady Piechoty należącej do 15 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 2. batalion był podporządkowany komendantowi 11 Brygady Górskiej w Tuzli należącej do 48 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku 98% – Węgrzy. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 125 pułkowi piechoty. Jednocześnie jego IV batalion przemianowano na II batalion.

W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w Galicji. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych nr: 314 w Bochni, 256 w Pasiece Otfinowskiej, 264 w Szczurowej, 297 w Czchowie oraz 263 w Zaborowie.

Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: FZM (1801 – †11 XI 1831), FML Gustaw von Holstein-Gottorp-Vasa (1831 – †4 VIII 1877), FML Alexander Benedek (1877 – †2 I 1878), FML Karl Nagy von Töbör-Ethe (1878 – †2 III 1881), GdK Johann Nepomuk von Appel (1883 – †7 IX 1906), GdI Ludwig Jekelfalussy von Jekelfalus und Margitfalva (1907 – †22 VII 1911), GdI Alfred von Ziegler (od 1912).

Dowódcy pułku płk Joseph von Standeisky (1847–1848) płk Joseph Cordon (1850) płk Fridrich von Fiedler (1873) płk Koloman Mollinary (1903–1904) płk Ferdinand Olbert (1905–1908) płk Gustav Mallász (1909–1912) płk Heinrich Lederer (1913–1914)

Przypisy

Bibliografia

Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900 - 1914

Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Wiedniu Kategoria:Eger Kategoria:Preszów Kategoria:Węgierskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty utworzone w 1798 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918