Goi, Rode, Goi! ( Гой, Роде, Гой!, według polskich zasad transkrypcji Goj, Rodie, Goj!) – piąty album rosyjskiego pagan/folk metalowego zespołu Arkona. Album wydany został przez wytwórnię płytową Napalm Records 28 października 2009 w Finlandii i Hiszpanii, 29 października w Austrii, krajach Beneluksu, Francji, Niemczech, Szwajcarii, Szwecji i we Włoszech, 2 listopada w pozostałych krajach Europy, a 3 listopada w Kanadzie i USA. Prócz normalnej wersji albumu udostępniona została także w 500 kopiach limitowana wersja na płycie winylowej.

Tytuł albumu odnosi się do boga słowiańskiego Roda (ros. Род). Jest to jedno z najstarszych bóstw w słowiańskiej mitologii. Nazwa jest w języku starosłowiańskim na co wskazuje stosowanie słowa-zawołania „goj” (które w języku rosyjskim jest tylko w jednym związku frazeologicznym zapożyczonym ze staro-słowiańskiego „Ой вы гой еси, добры молодцы!” - zawołania tradycyjnie umieszczanego na początku tzw. bylin starorosyjskich) oraz występowanie imienia „Rod” w wołaczu, który zanikł w języku rosyjskim.

Historia W 2008, podczas Ragnarök Festival w bawarskim Lichtenfels, zespół Arkona podpisał umowę z wytwórnią płytową Napalm Records. Po powrocie do Rosji wznowiony został nakładem tej wytwórni wydany jedynie w rodzimym kraju, album z 2007, Ot serdtsa k nebu (ros. От сердца к небу). Następnie zespół wyjechał na trzydziestodniową trasę po Europie.

Po powrocie zespół rozpoczął pracę nad swoim piątym albumem w październiku 2008 roku. Początkowo planowano, że album będzie miał przynajmniej 12 utworów i trwał około 70 minut. Podobnie jak przy poprzednim albumie, wszystkimi instrumentami ludowymi zajął się Vladimir Cherepovskiy. Zespół zaprosił do współpracy również innych muzyków. Pierwszym był akordeonista z zespołu Kalevala, Alexander “Olen’” Oleinikov. Prócz niego w utworze Na Moey Zemle (ros. На моей земле) można usłyszeć muzyków z zespołów: Heidevolk (Holandia), Månegarm (Szwecja), Menhir (Niemcy), Obtest (Litwa) oraz Skyforger (Łotwa). Okładka albumu została zaprojektowana przez Krisa Verwimpa.

Album nagrywano w kilku miejscach: CDM Records Studio w Moskwie, Astia Studio Sound w Lappeenranta (gitary) oraz Gigant records studio (perkusja). Podczas nagrywania zespół wydał koncertowe DVD, Noch Velesova (ros. Ночь Велесова) w maju 2009. Projekt okładki zaprezentowano 25 maja 2009. Kris Verwimp przygotował także grafiki do każdego utworu zamieszczonego na albumie.

3 września 2009 opublikowany został oficjalny zwiastun najnowszego albumu Arkony. Opisano w nim wszystkie utwory, a także oficjalnie potwierdzono, że na albumie znajdować się będzie dwanaście pozycji, które będą trwać w sumie ok. 80 minut. 7 października 2009 opublikowano oficjalny teledysk do tytułowego utworu Goi, Rode, Goi! (ros. Гой, Роде, Гой!).

W okresie od 28 października do 3 listopada 2009 album ukazywał się w kolejnych krajach Europy i Ameryki Północnej.

Utwory Autorką i kompozytorką wszystkich utworów jest Маszа „Scream” Archipowa.

Treść utworów według opisu albumu w dyskografii Arkony:

Pierwszy, tytułowy dla całego albumu, utwór Goj, Rodie, Goj!, opowiada o grupie żeglarzy, którzy rozbili się na mieliźnie podczas sztormu. Mając nadzieję na przeżycie, przemarznięci i ranni, schronili się na niewielkiej, skalistej wysepce. Gdy zorientowali się, że nie przetrwają do kolejnego poranka, zaczęli modlić się do Strzyboga, by wieść o ich śmierci dotarła do rodzin i najbliższych. Dziękowali także Rodowi za dane im życie.

Utwór drugi, Tropoju niewiedannoj, opisuje człowieka postrzegającego wiarę przodków, jako zły kult. Człowiek ten odprawił mroczny rytuał, nie zdając sobie sprawy, że przyzywa zupełnie inne siły – obce ludziom. Niedługo później oszalał, a jego umysł został zawładnięty przez owe obce moce.

Niewidal, utwór trzeci, mówi o młodej kobiecie, która w swym śnie ujrzała cierpienie swej ojczyzny i zniszczenie swego ludu. Wezwała Słońce, by to spaliło całe plugastwo z okolic jej ziem. Utwór chwali także siłę ludzi, którzy jednocząc się potrafią uchronić swą ojczyznę przed katastrofą.

Czwarty utwór, Na mojej ziemle, opowiada o wojowniku, który opuścił swą ojczyznę w poszukiwaniu szczęścia na obcych ziemiach. Wędruje przez wiele obszarów i poznaje wiele ludów, które wypytuje o ich szczęście. Ci odpowiadają mu, że opiera się ono na ich pięknych ziemiach, tradycjach, dzieciach oraz bogach. Po długiej wędrówce wojownik wraca wreszcie do swej ojczyzny, by tam odnaleźć spokój i szczęście, którego szukał.

W cepiach driewniej tajny, utwór szósty, jest przysięgą nad grobem przodków. Osoba mówiąca obiecuje chronić swą ojczyznę i ożywić dawne zwyczaje. Spogląda w niebo i prosi je, by to przekazało jej dziedzictwo przodków, by mogła przywrócić je do życia.

Utwór siódmy, Jariło, jest poświęcony święcie ku czci Jaryły, młodego słowiańskiego bóstwa, które jest obchodzone na końcu kwietnia. Jaryło ma ocieplać i zapładniać glebę, dzięki czemu wyrastać na niej mają pierwsze trawy.

Ósmy utwór, Liki biessmiertnych bogow, mówi o człowieku na rozstaju dróg, który stracił wolę istnienia. Wściekły i bojący się śmierci chce uciec od rzeczywistości. Jedynie wiara może przywrócić mu jego wolę życia.

Koło nawi, utwór dziewiąty, opisuje wrażenia duszy wojownika poległego na polu bitwy. Unosi się ona nad ziemią i widzi swoje martwe ciało, grzebane w kopcu. Dusza ta modli się, by zgromadzeni bliscy wiedzieli, iż jest wciąż blisko nich.

Utwór jedenasty, Pamiat''', mówi o osobie modlącej się do bogów, by ci przywrócili ludziom zapomnianą przeszłość i wiarę przodków.

Kupalec to pieśń modlitewna, odnosząca się do Nocy Kupały, święta słowiańskiego, mającego miejsce w czasie przesilenia letniego.

Trzynasty utwór, Arkona, opiewa dawny gród plemion Serbów Połabskich Arkonę, umieszczony na przylądku o tej samej nazwie. Gród został zdobyty przez chrześcijan w 1168 roku. Dla zespołu jest to zespół utraconej, ale niezapomnianej tradycji, która, uśpiona przez wieki, oczekuje na ożywienie.

Niebo chmuroje, tuczi mracznije, ostatni utwór, mówi o kobiecie, która otrzymała wiadomość, że jej mąż zginął w czasie bitwy. Przytłoczona swą samotnością, zdesperowana, bohaterka topi się w rzece.

Twórcy W tworzeniu albumu wzięli udział:

Członkowie zespołu Masza „Scream” Archipowa – wokal, keyboard, tamburyn Siergiej „Lazar” – gitara elektryczna, gitara akustyczna, bałałajka (Korochun) Rusłan „Kniaz” – gitara basowa Wład „Artist” – perkusja

Goście Władimir „Volk” – Gaita Gallega, flet (Koroczun) Władimir Czeriepowskij (Pfeyffer, Coda) – Gaita Gallega, dudy, tin whistle, low whistle, flet Ilija „Wolfenhirt” (Svarga) – chór Aleksandr „Shmel” (Rarog, Kalevala) – chór Aleksandr „Olen” (Kalevala) – akordeon Erik Grawsio (Månegarm) – wokal (Na mojej ziemle) Jan Liljekvist (Månegarm) – skrzypce, flet (Na mojej ziemle) Baalberith (Obtest) – wokal (Na mojej ziemle) Sadlave (Obtest) – wokal (Na mojej ziemle) Pēteris Kvetkovskis (Skyforger) – wokal (Na mojej ziemle) Edgars Grabovskis (Skyforger) – wokal (Na mojej ziemle) Kaspars Bārbals (Skyforger) – dudy, kokle (Na mojej ziemle) Heiko Gerull (Menhir) – wokal (Na mojej ziemle) Joris Boghtdrincker (Heidevolk) – wokal (Na mojej ziemle) Mark Splintervuyscht (Heidevolk) – wokal (Na mojej ziemle) Cosmin „Hultanu” Duduc (Ashaena) – tulnic (Goj, Rodie, Goj!) Wasilij Dieriewiannij – domra (Niebo chmuroje, tuczi mracznije, Jariło) Dmitrij „Vetrodar” (Tverd) – mandolina (Niebo chmuroje, tuczi mracznije'') kwintet smyczkowy pod przewodnictwem Aleksandra Kozłowskiego chór żeński pod przewodnictwem Sofii Sułtanowej

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Albumy Arkony Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2009 Kategoria:Albumy Napalm Records