Albert Niemann (ur. 23 lutego 1880 w Berlinie, zm. 22 marca 1921 tamże) – niemiecki lekarz pediatra. Jako jeden z pierwszych opisał chorobę, znaną dziś jako choroba Niemanna-Picka. Bywa mylony z niemieckim chemikiem (1834–1861), który jako pierwszy wyizolował kokainę.
Życiorys Syn śpiewaka operowego Alberta Niemanna (1831–1917) i jego drugiej żony, aktorki Hedwig Raabe (1844–1905)Marion Brück: „Niemann, Albert”. W: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 19. Berlin: Duncker & Humblot, 1999, , s. 230.. Studiował medycynę na Uniwersytecie w Berlinie, Fryburgu Bryzgowijskim i Strassburgu. Od 1908 do 1918 roku pracował w klinice dziecięcej w Berlinie. W 1919 został profesorem nadzwyczajnym pediatriiBerliner Tageblatt 6.8.1919.Czerny. Albert Niemann†. Jahrbuch für Kinderheilkunde und physische Erziehung 96, s. 121, 1921.. Zmarł nagle w wieku 41 lat, z powodu choroby mózgu, po nieudanej operacjiLetzte Nachrichten. Berliner Tageblatt 23.1.1921..
Był żonaty z pianistką Käthe Haupt (1882–1942), nie mieli dzieci. Po śmierci męża Käthe Niemann wyszła za mąż po raz drugi, za bankiera (1869–1934)Avraham Barkai: Oscar Wassermann und die Deutsche Bank: Bankier in schwierigen Zeiten. C.H.Beck, 2005 , s. 31..
Wybrane prace Der Stoffwechsel bei exsudativer Diathese. Bonn: Marcus & Weber, 1914 Das individuelle Moment in der Säuglingsernährung. Deutsche Medizinische Wochenschrift 45, 1915 Ueber den Hygiene-Unterricht an „Sozialen Frauenschulen”. Deutsche Medizinische Wochenschrift 13, 1918 Kompendium der Kinderheilkunde. Berlin: Karger, 1920 Ueber den gegenwärtigen Stand der Lehre von der exsudativen Diathese. Deutsche Medizinische Wochenschrift 11, 1921
Przypisy
Kategoria:Niemieccy pediatrzy Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1921 Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami medycznymi