mały|Kora drzewa stopniowo zakrywa znak zakazu parkowania Rezyliencja inaczej prężność, sprężystość, giętkość (z łac. resilire – odbić z powrotem, sprężyście odbić się) – umiejętność lub proces dostosowywania się człowieka do zmieniających się warunków, adaptacja do otoczenia, uodpornianie się, plastyczność umysłu, zdolność do odzyskiwania utraconych lub osłabionych sił i odporność na działanie szkodliwych czynników. Zdolność do regeneracji po urazach psychicznych (znak.com.pl).
Rezyliencja to wewnętrzne przymioty umysłu i charakteru - zarówno wrodzone, jak i nabyte - umożliwiające człowiekowi odpowiednie reagowanie na przeciwności, w tym zdolność do:
zapobiegania zaburzeniom powiązanym ze stresem, takim jak depresja czy lęk, lub ich nawrotowi; szybszego i pełniejszego dochodzenia do siebie po doświadczeniu stresu i zależnych od niego zaburzeń; poprawy sprawności umysłowej i funkcjonowania w różnych obszarach życia.
Rezyliencja wynika z predyspozycji genetycznych i doświadczeń, może także być rozwijana. Sprzyja jej optymizm i wsparcie społeczne.
Rezyliencja pomaga zapobiegać negatywnym skutkom stresu – sprzyja profilaktyce problemów psychicznych i chorób. Wspiera też ogólne funkcjonowanie i dobrostan.
Pojęcie odnosi się również do społeczności (lokalnych i większych), całych państw lub regionów i ich reakcji na znane lub nieznane zdarzenia o różnej gwałtowności i skali. Przypisy (Box I-3: Definitions of resilience)
Kategoria:Psychologia pozytywna Kategoria:Psychologia zdrowia Kategoria:Psychologia różnic indywidualnych