Hawker Hector – brytyjski dwumiejscowy samolot obserwacyjny (według nomenklatury brytyjskiej współpracy z armią lądową, ang.: army co-operation) z okresu dwudziestolecia międzywojennego, pozostający w użyciu w początkowym okresie II wojny światowej.
Historia Hawker Hector został zaprojektowany jako kolejna wersja rozwojowa samolotu Hawker Hart dla zastąpienia w dywizjonach współpracy z armią wcześniejszej konstrukcji wytwórni Hawker, dwupłatowca Audax. Oblot prototypu, wyposażonego w silnik Napier Dagger III o niecodziennym układzie 24 cylindrów w kształcie litery H, nastąpił 14 lutego 1936 roku. Po odbyciu prób fabrycznych w maju 1936 roku wytwórnia otrzymała zamówienie na budowę 178 egzemplarzy samolotu dla Royal Air Force. Wszystkie zostały dostarczone pomiędzy lutym a grudniem 1937 roku.
Pierwszą jednostką wyposażoną w nowe maszyny był 4 dywizjon RAF. Potem Hawker Hector trafił na stan kolejnych sześciu dywizjonów. Od 1938 roku był sukcesywnie zastępowany w linii przez nowocześniejsze jednopłaty Westland Lysander. Wycofywane samoloty były przekazywane do dywizjonów Auxiliary Air Force, gdzie wciąż służyły w chwili wybuchu II wojny światowej.
613 dywizjon AAF użył operacyjnie sześć egzemplarzy samolotu Hawker Hector w maju 1940 roku podczas kampanii francuskiej, w ataku na wojska niemieckie w rejonie Calais. Dwa z nich zostały utracone w walkach. Uznany za przestarzały, Hawker Hector został ostatecznie wycofany ze służby liniowej i przesunięty do wykonywania zadań pomocniczych, głównie jako holownik szybowców transportowych. W latach 1941–1942 trzynaście egzemplarzy zostało sprzedanych siłom powietrznym Irlandii.
Konstrukcja Hawker Hector był dwumiejscowym dwupłatem o konstrukcji wykonanej z rurek stalowych i duraluminiowych i pokryciu częściowo metalowym, częściowo płóciennym. Napęd stanowił silnik rzędowy Napier Dagger III o mocy 805 hp (600 kW), o 24 cylindrach w układzie H. Podwozie samolotu było stałe, trójpodporowe z kółkiem ogonowym. Uzbrojenie składało się z jednego stałego, strzelającego do przodu karabinu maszynowego Vickers kal. 7,7 mm i jednego ruchomego karabinu maszynowego Lewis kal. 7,7 mm w tylnym kokpicie. Na zaczepach podskrzydłowych można było podwieszać dwie bomby lotnicze po 51 kg, aparaty fotograficzne oraz zasobniki transportowe.
Bibliografia David Mondey, The Hamlyn Concise Guide to British Aircraft of World War II, Londyn, 2006,
Kategoria:Brytyjskie samoloty wojskowe okresu międzywojennego Kategoria:Brytyjskie samoloty rozpoznawcze II wojny światowej Hector Kategoria:Dwupłaty Kategoria:Samoloty rozpoznawcze okresu międzywojennego Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym