Piotr Orzechowski, znany również jako Pianohooligan (ur. 31 grudnia 1990 w Krakowie) – polski kompozytor i pianista jazzowy. Doktor sztuk muzycznych.
Absolwent Berklee College of Music w Walencji i Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Laureat pierwszej nagrody na Montreux Jazz Solo Piano Competition 2011 w Szwajcarii. Wielokrotny stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Stypendium Twórczego Miasta Krakowa, laureat plebiscytu Onetu O!lśnienia 2017, nagradzany na międzynarodowych konkursach muzycznych, m.in. Jazz Hoeilaart, Jazz Juniors, Jazz nad Odrą, czy Krokus Jazz Festiwal.
Współpracował i występował z wybitnymi twórcami muzyki, jak Philip Glass, Krzysztof Penderecki, Randy Brecker, Adrian Utley z Portishead, Skalpel, William Basinski, Avishai Cohen, Zygmunt Krauze, Agata Zubel, Cezary Duchnowski, Leszek Możdżer, , , Janusz MuniakŹródło: Jazzowa lekcja pokory – wywiad z Piotrem Orzechowskim, Gazeta Wyborcza, dodatek Co jest grane?, 17 stycznia 2012., Jan Ptaszyn Wróblewski, Alek Nowak, Michał Urbaniak, Motion Trio, Krzysztof Knittel, Marcin Wasilewski, Adam Bałdych, Marcin Masecki, Stefan Wesołowski, Sławek Jaskułke, Henryk Miśkiewicz, Marcin Oleś, Bartłomiej Oleś, , Jacek Kochan, Christian Fennesz, Dorota Miśkiewicz czy Adzik Sendecki.
W roli solisty koncertował z najwybitniejszymi polskimi orkiestrami, jak Sinfonia Varsovia, NOSPR, Orkiestra Polskiego Radia, Capella Cracoviensis, Orkiestra Aukso, , Orkiestra Akademii Beethovenowskiej czy Orkiestra Filharmonii Szczecińskiej, pod batutą dyrygentów, m.in.: Alexander Liebreich, Daniel Smith, Peter Vrábel, https://www.karlhirzer.com/Karl Hirzer, Marek Moś, Jan Tomasz Adamus, Mariusz Smolij, Alexander Humala czy Michał Klauza.
Swoją autorską muzykę prezentował na licznych trasach koncertowych w Belgii, Wielkiej Brytanii, Francji, Holandii, Szwajcarii, Hiszpanii, Niemczech, Danii, Polsce, Rosji, Ukrainie, Litwie, Węgrzech, Rumunii, Bułgarii, Czechach, USA, Kanadzie, Indiach, Kuwejcie, Katarze, Tanzanii, Ekwadorze, Chile, Japonii, Indonezji, Chinach oraz na Zanzibarze i Tajwanie.
Lider jazzowej formacji High Definition Quartet.
Życiorys 1998–2010 W wieku pięciu lat rozpoczął naukę gry na fortepianie. Jako uczeń OSM I st. im. Ignacego Paderewskiego w Krakowie, w 1998 i 1999 zwyciężył na Ogólnopolskim Festiwalu Instrumentalistów i Multiinstrumentalistów w Krakowie (m.in. prezentując własne utwory). W 2004 rozpoczął naukę w klasie fortepianu Olgi Łazarskiej i kompozycji u Kazimierza Pyzika w POSM II st. im. Fryderyka Chopina w Krakowie. W tym czasie, razem z zespołem „Piotr Orzechowski Quintet” zdobywał laury w krakowskich konkursach jazzowych, na których wyróżniano go także indywidualnie jako instrumentalistę. Od roku 2006 uczęszczał na lekcje fortepianu jazzowego do Piotra Wyleżoła.
W listopadzie 2007 roku wystąpił ze swoim kwintetem na międzynarodowym Krokus Jazz Festival w Jeleniej Górze, na którym otrzymał pierwszą nagrodę indywidualną z rąk przewodniczącego jury Zbigniewa Namysłowskiego. W marcu 2008 z kwartetem został finalistą konkursu na indywidualność jazzową w ramach 44. Wrocławskiego Festiwalu Jazzowego Jazz nad Odrą, na którym otrzymał indywidualne wyróżnienie. We wrześniu tego samego roku z zespołem wystąpił w finale konkursu Jazz Hoeilaart w Belgii. Za powyższe osiągnięcia artystyczne otrzymał w listopadzie 2008 stypendium z rąk Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Na 32. Wystąpił ze swoim zespołem „Venosa Quartet” na Międzynarodowym Konkursie Młodych Zespołów Jazzowych Jazz Juniors, na którym został wyróżniony jako najlepszy instrumentalista. W kwietniu 2009 wziął udział w małopolskim konkursie „To co ulepsza” w ramach Festiwalu Filmów Andrzeja Wajdy, gdzie otrzymał pierwsze miejsce za swój film, do którego także napisał muzykę.
2010–2013 W latach 2010–2013 był studentem Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie fortepianu jazzowego Piotra Wyleżoła i Joachima Mencla. W 2011, jako pierwszy Polak w historii, zdobył główną nagrodę na prestiżowym konkursie pianistycznym Montreux Jazz Solo Piano Competition w ramach Montreux Jazz Festival w Szwajcarii. W ciągu kilku następnych miesięcy, współtworząc High Definition Quartet, zdobył również nagrody na festiwalach: Jazz Heoilaart w Belgii, Krokus Jazz w Jeleniej Górze, Ogólnopolskim Przeglądzie Młodych Zespołów Jazzowych i Bluesowych w Gdyni. Po tych wydarzeniach otrzymał szereg stypendiów (m.in. stypendium artystyczne „Młoda Polska”), został także zaproszony do wykonania utworów Steve’a Reicha wspólnie z gitarzystą Adrianem Utleyem (Portishead) w finale festiwalu Sacrum Profanum 2011, oraz do współtworzenia projektów artystów, takich jak Sławek Jaskułke, Dorota Miśkiewicz, Jacek Kochan czy Adam Bałdych. Zajął pierwsze miejsce w kategorii debiut roku w rankingu „Jazz Top” sporządzonym przez portal jazzarium.pl. Zwyciężył również w plebiscytach: „Kulturalne odloty” dziennika „Gazeta Wyborcza” (zdobył tytuł artysty roku) czy „Kryształki Zwierciadła 2012” magazynu „Zwierciadło”. Był również nominowany do nagrody Koryfeusz Muzyki Polskiej w kategorii osobowość roku. W listopadzie 2012 nakładem wytwórni Decca Classics / Universal Music Polska wydał swój debiutancki album pt. Experiment: Penderecki z aranżacjami i utworami inspirowanymi twórczością Krzysztofa Pendereckiego. Był to pierwszy polski solowy album instrumentalny wydany dla londyńskiej wytwórni Decca. Krążek, oficjalnie komplementowany przez maestro Pendereckiego, otrzymał wiele przychylnych recenzji środowiska i został nominowany do nagrody Fryderyk 2013 w kategorii Jazzowy fonograficzny debiut roku. Z zespołem High Definition Quartet zwyciężył w konkursie „Jazzowy debiut fonograficzny” organizowanym przez Instytut Muzyki i Tańca oraz uczestniczył w programie „Young Jazz Project” Fundacji Maestro. W lipcu 2012 z kwartetem zorganizował w Polsce trasę koncertową z udziałem Randy’ego Breckera. W kwietniu 2013 odbył kolejną trasę z zespołem i Breckerem, tym razem po krajach Zatoki Perskiej (Kuwejt, Doha). Poza tym zarejestrował i wydał z kwartetem album pt. Hopasa, za który otrzymał m.in. nagrodę w kategorii płyta roku na gali Grand Prix Jazz Melomani w Łodzi. W tym okresie został zaproszony również do współpracy z duetem Skalpel, nagrał też z Marcinem Maseckim i Capellą Cracoviensis album pt. Bach Rewrite z koncertami klawesynowymi J.S. Bacha granymi na instrumentach elektroakustycznych. Występował w kraju i za granicą zarówno z programem solowym, zespołem High Defintion, jak też w duecie ze skrzypkiem Admem Bałdychem.
2013–2017 We wrześniu 2013 podjął studia magisterskie na Berklee College of Music w Walencji. W tym okresie, oprócz licznych koncertów, występował na zagranicznych trasach koncertowych z formacjami, takimi jak Trio, Quintet czy Quintet. Do wspólnego koncertu zaprosił go też amerykański kompozytor Philip Glass, z którym wykonał jego cykl etiud na fortepian na festiwalu Sacrum Profanum w Krakowie. Tytuł jego pracy magisterskiej brzmiał: „Roots of Artistic Identity. Themes of Traditional Polish Dances in Modern Improvised Music” (tłum. „Korzenie tożsamości artystycznej. Motywy polskich tańców tradycyjnych w kontekście współczesnej muzyki improwizowanej”). Tuż po ukończeniu studiów wydany drugi solowy album pt. 15 Studies For The Oberek, który był wysoko oceniany przez krytyków i przyniósł Orzechowskiemu miano „najbardziej kreatywnego i bezkompromisowego artysty młodego polskiego jazzu”.
Pod koniec 2015 roku z zespołem High Definition Quartet wydał album pt. Bukoliki oparty na kompozycji Witolda Lutosławskiego. Płyta została uznana jazzowym albumem roku m.in. według portalu „Polish Jazz” i „Rzeczpospolitej”, a materiał z płyty zespół zaprezentował na licznych festiwalach jazzowych, m.in. w USA, Kanadzie, Indiach czy Indonezji. Do współpracy zaprosiło pianistę Motion Trio. W tym okresie z aktorem Radosławem Krzyżowskim, Marcinem Olesiem i Bartłomiejem Olesiem powołał formację „Jazzformance”. We wrześniu tego samego roku wykonał w Krakowskiej Filharmonii partię solową w Koncercie na fortepian i orkiestrę Henryka Warsa wraz z Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej, a w listopadzie wystąpił w duecie z izraelskim trębaczem Avishai Cohenem w programie „Warsaw Standards” na zamówienie Muzeum POLIN. Na przełomie 2016 i 2017 koncertował w roli solisty z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia, orkiestrą kameralną Aukso, Polską Orkiestrą Radiową i Sinfonią Varsovią, wykonując koncerty fortepianowe J.S. Bacha, P. Glassa, H.M. Góreckiego, H. Warsa czy Aleksandra Nowaka. W marcu 2017 roku Sławomir Kupczak, Marcin Stańczyk i Zygmunt Krauze napisali dla Orzechowskiego utwory na Rhodes Piano i orkiestrę kameralną, które pianista wykonał na 7. Festiwalu Prawykonań Polska Muzyka Najnowsza w siedzibie NOSPR-u. W marcu 2018 premierę miał album Doroty Miśkiewicz pt. Piano.pl, w którego nagraniu wziął udział Orzechowski. Pianista wszedł też w skład kwartetu fortepianowego (z Leszkiem Możdżerem, Marcinem Wasilewskim i Pawłem Kaczmarczykiem), który wystąpił w koncercie z okazji 40-lecia festiwalu Jazz Juniors. Wspólnie z Agatą Zubel koncertował też z własnymi aranżacjami pieśni Erika Satiego i George’a Gershwina. Pod koniec roku 2016 stworzył dla Opery Krakowskiej oprawę muzyczną do baletu Dwie historie: Jeden taniec (reż. Jacek Tyski). Z początkiem roku 2017 wydał album pt. Atrium, który nagrał z Daniel Toledo Trio. Zagrał także koncert z High Definition Quartet w krakowskim Centrum Kongresowym ICE, gdzie po raz pierwszy zaprezentował swoją kompozycję „Dziady” na podstawie II cz. dramatu Adama Mickiewicza.
W październiku 2017 roku nakładem Decca Records wydał dwupłytowy solowy album kompilacyjny pt. 24 Preludes & Improvisations, za który otrzymał nagrodę „O!lśnienia 2017” przyznawaną przez portal Onet.pl. Pod koniec roku 2017 premierę miał album pt. Henryk Wars. Utwory symfoniczne, na którym Orzechowski nagrał Koncert fortepianowy kompozytora z Polską Orkiestrą Radiową.
2017–2022 Po wydaniu krążka 24 Preludes & Improvisations prezentował program podczas licznych recitali solowych w Polsce, USA (Chicago, Nowy Jork, Waszyngton), Węgrzech, Rumunii, Niemczech, Ekwadorze i Tanzanii. Przy tych okazjach niejednokrotnie prowadził wykłady i warsztaty, podczas których dzielił się własną teorią na temat muzycznej improwizacji i procesu twórczego. Równolegle z tą działalnością pisał na Akademii Muzycznej w Krakowie pracę doktorską pt. „»24 Preludia i Improwizacje« jako egzemplifikacja autorskiej koncepcji »twórczej gry«. Od improwizacji do interpretacji dzieła”, w której oprócz opisu kompozycji i sposobów pracy nad programem przedstawił własne poglądy dotyczące zjawiska solowej improwizacji i ogólnie pojętej muzycznej pracy twórczej, zarówno w kontekście filozoficznym, jak i historycznym. Tytuł doktora sztuk muzycznych otrzymał w lipcu 2021, a jego dysertacja otrzymała wyróżnienie. Ponadto w latach 2015–2019 studiował Etykę na Uniwersytecie Jagiellońskim, na której bronił pracę licencjacką pt. „Moralny wymiar twórczości muzycznej na przykładzie solowej improwizacji instrumentalnej”.