Damroka z Sobiesławiców (zmarła przed 1280) – półlegendarna księżniczka pomorska z dynastii Sobiesławiców, córka Świętopełka II Wielkiego, fundatorka kościoła w Chmielnie.
Postać Damroki znana jest tylko z nekrologów zapisanych w klasztorach w Oliwie i Żukowie. Zapiski te przekazały datę jej śmierci: 25 maja 1223. Historycy sądzą jednak, że data roczna została dodana dopiero przez późniejszych kopistów i ją odrzucają; być może prawdziwa jest data dzienna 25 maja.
Również imię Damroka uważa się za zniekształcone – wysuwa się hipotezy, że w rzeczywistości brzmiało ono Dąbrówka, Dobrawa lub Dobrosława.
O życiu tej księżniczki wiadomo bardzo niewiele. Historyk Błażej Śliwiński wysunął hipotezę, zgodnie z którą była ona córką Świętopełka z drugiej żony. Po śmierci ojca i wojnie między jego dwoma synami, zakończonej śmiercią młodszego – Warcisława (rodzonego brata Damroki) w 1271, zwycięski brat przyrodni Mściwój II miałby odsunąć księżniczkę, umieszczając ją dożywotnio w grodzie w Chmielnie – wprawdzie w centrum swojego księstwa, ale na odludziu.
Damroka jest bohaterką kaszubskiej legendy.
Imię księżniczki Damroki nadano maszynie TBM, która drążyła Tunel pod Martwą WisłąPomorska księżniczka patronką gdańskiego TBM.
Literatura Błażej Śliwiński, Poczet książąt gdańskich, Gdańsk 1997, . Błażej Śliwiński, Dzieje kasztelanii chmieleńskiej, Chmielno 2000, .
Przypisy
Kategoria:Sobiesławice Kategoria:Zmarli w XIII wieku Kategoria:Nieznana data urodzenia