Pomniki przyrody we Wrocławiu są ustanawiane na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 1949 r. o ochronie przyrodyhttp://www.ochronaprzyrody.wuw.pl/02_Ustawy/Dz.U.%201949%20Nr%2025,%20poz.%20180.pdf oraz następnych ustaw uchwalanych w latach późniejszych. Jako pierwszy za pomnik przyrody został uznany dąb szypułkowy Dziadek, rosnący tuż przy Parku Szczytnickim, miało to miejsce dnia 16 lutego 1953 r.
Według stanu prawnego na czerwiec 2026 roku, na terenie Wrocławia znajduje się 118 pomników przyrody, w tym dwa pomniki przyrody nieożywionej, 98 spośród nich to pojedyncze obiekty – 95 drzew, 2 pnącza i 1 skamieniały pień, 18 pomników przyrody stanowią grupy chronionych obiektów – 15 grup drzew, 2 aleje i 1 grupa skamieniałych pni. Łącznie objętych ochroną jest 203 drzew, 23 skamieniałych pni i 2 pnącza. Pod względem zróżnicowania gatunkowego najwięcej jest dębów szypułkowych – 108, platanów klonolistnych – 25, cisów pospolitych – 10, wiązów szypułkowych i sofor japońskich – po 8. Największymi skupiskami pomników przyrody są Ogród Botaniczny – 11, Las Leśnicki – 8 i Park Strachowicki – 6.