Gustaw Foss (ur. 1908, zm. 26 stycznia 1956 w Poznaniu) – germanista, pedagog, językoznawca i dialektolog, docent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, członek Polskiego Towarzystwa Językoznawczego.
Działalność naukową rozpoczął w okresie międzywojennym na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Później odbył stypendium w Niemczech, gdzie zainteresował się dialektologią dolnoniemiecką. Doktorat obronił w 1946 w Krakowie na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W okresie międzywojennym badał dolnoniemiecką gwarę kolonizacyjną na Ziemi dobrzyńskiej (monografia Die niederdeutsche Siedlungsmundart im Lipnoer Lande wraz z nieukończonym słownikiem). Badania te miały charakter pionierski w zakresie gwar kolonizacyjnych w Polsce. Przedmiotem zainteresowania Fossa były także Akta Stanów Prus Królewskich (Toruń).
Po II wojnie światowej przyczynił się w znaczący sposób do odbudowy polskiej germanistyki, ratował wtedy zagrożone księgozbiory niemieckojęzyczne przed zniszczeniem i dewastacją. Odtworzył w Poznaniu i Toruniu biblioteki germanistyczne.
Oprócz pracy naukowej Gustaw Foss był również zamiłowanym pedagogiem – szkolił kadrę językoznawczą ośrodków germanistycznych przy UAM i UMK.
Zobacz też
Andrzej Zdzisław Bzdęga
Przypisy
Bibliografia Andrzej Bzdęga, Zmarli: Gustaw Foss, w: Sprawozdania Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, nr 1/1956, s. 159–160 http://openlibrary.org/authors/OL1983239A/Gustaw_Foss - Open Library (dostęp 8.5.2010)
Kategoria:Polscy germaniści Kategoria:Polscy dialektolodzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Neofilologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1956