mały|Grób Wiktora Nanowskiego na cmentarzu Komunalnym Północnym Wiktor Nanowski (ur. 20 listopada 1920 w Kijowie, zm. 8 lutego 1987 w Otwocku) – polski aktor, teatralny, filmowy i telewizyjny.

Życiorys Urodził się 20 listopada 1920 w Kijowie, ówcześnie znajdującego się na terenie Ukraińskiej SRR. Od 1935 uczęszczał do studia baletowego przy Teatrze Opery i Baletu im. Tarasa Szewczenki w Kijowie, w 1939 wstąpił do miejscowej szkoły dramatycznej. W czasie II wojny światowej służył w Armii Czerwonej. Po zakończeniu wojny był słuchaczem Szkoły Dramatycznej Janusza Strachockiego w Warszawie. W 1953, w Krakowie zdał aktorski egzamin eksternistyczny.

W latach 1945–1947 należał do Zespołu Pieśni i Tańca Centralnego Domu Żołnierza w Warszawie. W latach 1947–1949 występował na deskach Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie, a następnie na scenach warszawskich: Teatru Nowego (1949–1950), Teatru Domu Wojska Polskiego (1950–1957) oraz Teatru Polskiego (1957–1980).

Występował również w Teatrze Telewizji, m.in. w spektaklach: Martwe dusze Nikołaja Gogola w reż. Zygmunta Hübnera (1966), Odprawa posłów greckich Jana Kochanowskiego w reż. Ludwika René (1966), Późna miłość według „Cichego Donu” Michaiła Szołochowa w reż. Stanisława Wohla (1971), Kordian i cham według Leona Kruczkowskiego w reż. Jana Bratkowskiego (1972), Kariera Artura Ui Bertolta Brechta w reż. Jerzego Gruzy (1973), Babbitt Sinclaira Lewisa w reż. Henryka Kluby (1975) oraz w Napadzie Janusza Dymka i Feliksa Falka (1975), Horsztyńskim Juliusza Słowackiego w reż. Ignacego Gogolewskiego (1975), Panu Jowialskim Aleksandra Fredry w reż. Olgi Lipińskiej (1976) i w Letnikach Maksima Gorkiego w reż. Lidii Zamkow jako Koropiłkin (1977).

Spoczywa na Cmentarzu Komunalnym Północnym na Wólce Węglowej (kwatera E-XVII-1-3-4).

Filmografia Gromada (1951) – towarzysz Bryła, sekretarz powiatowy partii Żołnierz zwycięstwa (1953) – oficer radziecki Uczta Baltazara (1954) – strażnik w budowanej fabryce penicyliny Pożegnanie z diabłem (1956) – sędzia śledczy Zagubione uczucia (1957) – Stańczak, były mąż Zofii Rok pierwszy (1960) – Piotrowski, chłop Jak być kochaną (1962) – Hans, Niemiec rozmawiający w kawiarni z Petersem Rodzina Milcarków (1962) – porucznik Wiano (1963) – sprzedający bilety na zabawę Barbara i Jan (serial telewizyjny) (1964) – milicjant aresztujący prowadzących kasyno (odc. 7. Willa na przedmieściu) Barwy walki (1964) – dowódca oddziału rosyjskiego Życie raz jeszcze (1964) – znajomy Rydza Bokser (1966) – trener rosyjskich bokserów Klub szachistów (1967) – członek klubu Stawka większa niż życie (serial telewizyjny) (1967) – oficer radziecki przesłuchujący Klossa (odc. 1. Wiem, kim jesteś) Pierścień księżnej Anny (1970) – „kupiec” u Krzyżaków Nie lubię poniedziałku (1971) – mężczyzna na lotnisku czekający na Francuza Wielka miłość Balzaka (serial telewizyjny) (1973) – lokaj Guidoni-Viscontich (odc. 4. Komedia ludzka) Noce i dnie (1975) – Klimecki, furman w Serbinowie 07 zgłoś się (serial telewizyjny) (1976) – komendant posterunku MO w miejscowości Sucheckiego (odc. 4. 300 tysięcy w nowych banknotach) Dagny (1976) – ksiądz na pogrzebie Koraba-Brzozowskiego Polskie drogi (serial telewizyjny) (1976) – kolejarz (odc. 2. Obywatele GG) Lalka (serial telewizyjny) (1977) – bankier na zebraniu u księcia (odc. 3. Wielkopańskie zabawy) Pokój z widokiem na morze (1977) – sierżant Sprawa Gorgonowej (1977) – nadkomisarz Frankiewicz Śmierć prezydenta (1977) – Edward Okuń, wiceprezes „Zachęty” Na własną prośbę (1979) – uczestnik zebrania Tajemnica Enigmy (serial telewizyjny) (1979) – naczelnik urzędu pocztowego (odc. 1. Marsz w historię) Wiśnie (film)Wiśnie (1979) – ksiądz proboszcz Dom (serial telewizyjny) (1980) – członek komisji lokalowej (odc. 3. Warkocze naszych dziewcząt będą białe) Królowa Bona (serial telewizyjny) (1980) – Jerzy Radziwiłł, kasztelan wileński, hetman wielki litewski, ojciec Barbary Radziwiłłówny (odc. 2. i 4.) Polonia Restituta (1980) – biskup Henryk Przeździecki, członek Tymczasowej Rady Stanu Powstanie Listopadowe. 1830–1831 (1980) – Jan Jezierski Zamach stanu (1980) – świadek oskarżenia w procesie brzeskim Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy (serial telewizyjny) (1981) – Milchen, rządca w Poturzycach (odc. 9. Ausrotten) Cień już niedaleko (1984) – inwalida, znajomy z komisji lekarskiej Tulipan (serial telewizyjny) (1986) – ojciec Marzeny (odc. 3.) Komediantka (serial telewizyjny) (1987) – wielbiciel Nicoletty

Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1976) Złoty Krzyż Zasługi (1957) Srebrny Krzyż Zasługi (1945) Odznaka Zasłużony Działacz Kultury (1976) Zasłużony dla Teatru Polskiego w Warszawie (1976)

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1987