Roman Sołtyk herbu Sołtyk – (ur. 1820 lub 1822 w Główczynie, zm. 1 maja 1873 w Babicy) – generał-major armii Austro-Węgier.

Życiorys Urodził się w Główczynie znajdującym się wówczas na terenie Królestwa Polskiego będącego częścią Imperium Rosyjskiego. Był synem generała Romana Sołtyka i Konstancji Heleny z Moszczeńskich. Po wyjeździe ojca na emigrację i konfiskacie majątków w Królestwie Polskim Roman wychowywał się w Galicji pod opieką wuja Franciszka Moszczeńskiego i przyjął obywatelstwo austriackie. Uczył się w Theresianum w Wiedniu, następnie w latach 1835–1840 studiował w Wojskowej Akademii Inżynieryjnej, którą ukończył w stopniu podporucznika. 5 października 1840 wstąpił do 5 pułku szwoleżerów w Opawie; w 1845 awansował do stopnia porucznika. W 1849 odbył kampanię węgierską jako oficer ordynansowy przynosząc cesarzowi Franciszkowi Józefowi I do Ischl wiadomość o kapitulacji dyktatora rewolucji węgierskiej Artura Görgeya, za co cesarz mianował go 30 sierpnia swym przybocznym adiutantem. 5 czerwca 1850 otrzymał awans na majora i został dowódcą szwadronu w 6 pułku huzarów w Opawie i otrzymał Order Żelaznej Korony III klasy. Był potem podpułkownikiem i dowódcą dywizjonu w tejże jednostce przeniesionej do Bochni. 11 kwietnia 1856 został dowódcą 12. pułku huzarów w Weronie. Walczył w kampanii włoskiej 1859 w bitwie pod Solferino. 17 czerwca 1865 został dowódcą Brygady Kawalerii w Tarnowie i następnie awansował na stopień generała-majora. Uczestniczył w kampanii pruskiej w 1866, dowodzona przez niego dywizja została zaskoczona i pokonana przez Prusaków. Pod wrażeniem klęski pod Sadową przeszedł w stan spoczynku i osiadł w Babicy. W 1872 został mianowany komendantem Obrony Krajowej w Galicji Zachodniej. Dokonując inspekcji szpitali wojskowych zaraził się ospą i zmarł 1 maja 1873 w Babicy. Pochowany został w Czudcu.

Rodzina Miał siostrę Helenę (1831 – 10 maja 1908). W 1846 ożenił się z Józefą z Pinińskich (ok. 1827 – 16 listopada 1885), przybraną córką Józefa, właściciela Babic. Z tego małżeństwa miał córkę Konstancję.

Odznaczenia Odznaczenia Roman Sołtyka to między innymi: Kawaler Orderu Korony Żelaznej III klasy z dekoracją wojenną Krzyż Zasługi Wojskowej z dekoracją wojenną Kawaler Orderu Świętego Józefa (Toskania) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Orła Czerwonego III klasy (Prusy) Kawaler Orderu Zasługi Cywilnej (Saksonia)

Przypisy

Literatura Andrzej A. Zięba, Roman Sołtyk w Polski Słownik Biograficzny tom XL wyd. 2000-2001 s.424 wersja elektroniczna Ryszard Dzieszyński – “Sadowa 1866”, Warszawa 2007, .

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarsko-Królewskiej Terezjańskiej Akademii Szlacheckiej Kategoria:Ludzie związani z Czudcem Kategoria:Polacy – generałowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Polacy – wojskowi armii Cesarstwa Austriackiego Roman Kategoria:Uczestnicy wojny francusko-austriackiej Kategoria:Uczestnicy wojny prusko-austriackiej Kategoria:Urodzeni w 1820 Kategoria:Zmarli w 1873