Leon Fortunat Skuba-Pękosławski (ur. 31 maja 1868 w Warszawie, zm. 28 maja 1942 w Lesie Sękocińskim koło Magdalenki) – polski lekarz neurolog, działacz społeczny, orientalista, podróżnik, malarz.
Syn Stanisława Pękosławskiego i Ludwiki z domu Nasbert. Ukończył gimnazjum w rodzinnym mieście (1887), następnie rozpoczął studia orientalistyczne w Petersburgu, został jednak relegowany z uczelni za związki z Polską Partią Socjalistyczną. Studia kontynuował na wydziale lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1893 otrzymał dyplom lekarski. Od 1893 praktykował w Sosnowcu, od 1894 w Sielcu. W 1896 zamieszkał w Mohylowie.
Podczas II wojny światowej zastępca szefa sanitarnego Polskiego Czerwonego Krzyża i szef sanitarny Kadry Polski Niepodległej. Za działalność konspiracyjną aresztowany przez Niemców i rozstrzelany w masowej egzekucji w Lesie Sękocińskim pod Magdalenką.
Prace Ka'b bin Zuhayr, Leon Skuba-Pękosławski (tłum). Kasyda (Oda) Ka'b'a syna Zuhajra i Święty płaszcz Mahometa (Khirka-i-Szerif). Imprimerie Catholique, 1931 Z podróży po Wschodzie. Kurjer Warszawski (1931, 1932)
Przypisy
Bibliografia Teresa Orłowska. „Pękosławski (Skuba-Pękosławski) Leon Fortunat” W: Polski Słownik Biograficzny T. 25 ss. 738-739
Linki zewnętrzne https://audiovis.nac.gov.pl/obraz/24001/h:76/
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Kadry Polski Niepodległej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ofiary egzekucji w Lesie Sękocińskim Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy neurolodzy Kategoria:Polscy orientaliści Kategoria:Polscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Zmarli w 1942