Andrzej Jan Arendarski (ur. 15 listopada 1949 w Warszawie) – polski polityk i działacz gospodarczy, doktor nauk humanistycznych. Poseł na Sejm X i I kadencji (1989–1993), minister współpracy gospodarczej z zagranicą w rządzie Hanny Suchockiej, przewodniczący Stronnictwa Demokratycznego w latach 2002–2006, wieloletni prezes Krajowej Izby Gospodarczej.

Życiorys W 1972 ukończył studia na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego, następnie pracował przez rok jako nauczyciel w XLVIII Liceum Ogólnokształcącym im. Edwarda Dembowskiego w Warszawie. W latach 1973–1977 odbył studia doktoranckie w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk, stopień doktora nauk humanistycznych uzyskał w 1981. Od 1977 pracował kolejno jako starszy asystent i adiunkt w Instytucie Historii Nauki, Oświaty i Techniki PAN.

Był członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego, od 1980 działał w Niezależnym Samorządnym Związku Zawodowym „Solidarność”, kierował komisją zakładową NSZZ w swoim instytucie. Publikował w pismach drugiego obiegu, tj. „Kierunek Solidarność”, „KOS”, „Tu i Teraz”. Z ramienia Komitetu Obywatelskiego w 1989 uzyskał mandat posła X kadencji, należał do Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. Znalazł się wśród założycieli Kongresu Liberalno-Demokratycznego, był wiceprzewodniczącym tej partii. Z jej listy w 1991 został wybrany do Sejmu I kadencji. W parlamencie pracował w Komisji Handlu i Usług oraz Komisji Stosunków Gospodarczych z Zagranicą.

Od końca lat 80. związany z instytucjami gospodarczymi, w latach 1990–1992 był prezesem Krajowej Izby Gospodarczej. Od lipca 1992 do października 1993 sprawował urząd ministra współpracy gospodarczej z zagranicą w rządzie Hanny Suchockiej. W 1993 współtworzył Grupę Windsor, ponadpartyjne, krajowe i zagraniczne lobby na rzecz prokapitalistycznych reform w Polsce. W wyborach w tym samym roku bez powodzenia ubiegał się o poselską reelekcję.

W październiku 1993 ponownie objął funkcję prezesa Krajowej Izby Gospodarczej. Kierował też Polsko-Ukraińską Izbą Gospodarczą. Został również konsulem honorowym Hondurasu w Warszawie. Funkcję prezesa KIG sprawował do 2021, kiedy to przeszedł na stanowisko prezydenta tej organizacji.

W latach 2002–2006 był przewodniczącym Stronnictwa Demokratycznego. Współtworzył w 2005 Komitet Wyborczy Centrum z udziałem m.in. SD i Centrum, który deklarował poparcie dla kandydatury Zbigniewa Religi w wyborach prezydenckich. Wszedł w skład Komitetu Wspierania Muzeum Historii Żydów Polskich Polin w Warszawie.

Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2001) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1998) Krzyż Kawalerski Orderu Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa, 1997) Oficer Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Włochy, 2000) Order Gwiazdy Białej II klasy (Estonia, 2002) Krzyż Komandorski Orderu Zasługi (Norwegia, 2003) Order Uśmiechu

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Członkowie Związku Nauczycielstwa Polskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Uśmiechu Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Gwiazdy Białej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Wielkiego Księcia Giedymina Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Zasługi (Norwegia) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Politycy Kongresu Liberalno-Demokratycznego Kategoria:Polscy ministrowie współpracy gospodarczej z zagranicą Kategoria:Posłowie na Sejm kontraktowy Kategoria:Posłowie z okręgu Konin (PRL) Kategoria:Przewodniczący Stronnictwa Demokratycznego (III Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1991–1993)