Francesco Maria Sforza (ur. 30 stycznia 1491D. Pizzagalli, Dama z gronostajem. Życie Cecilii Gallerani w Mediolanie czasów Ludovica Sforzy, Poznań 2006, s. 91., zm. w styczniu 1512) – następca tronu mediolańskiego, syn Giana Galeazza Sforzy i Izabeli Aragońskiej.
Życiorys Po śmierci ojca w 1494 został przedstawiony radzie książęcej, która przekazała władzę w Mediolanie w ręce regenta Ludovica Sforzy. W grudniu 1494 wraz z matką i rodzeństwem zamieszkał w Castello Sforzesco w MediolanieD. Wójcik-Góralska, Niedoceniana królowa, Warszawa 1987, s. 18..
W 1497 Izabela i rodzeństwo księcia wyprowadzili się z dworu Ludovica, zaś Francesco pozostał przy dziadzie stryjecznym Ludovicu. W 1499 król francuski Ludwik XII podjął wyprawę zbrojną na Mediolan i pozbawiony sojuszników dziad stryjeczny Francesca musiał opuścić zamek. Francesco został wówczas zabrany przez króla do Francji i umieszczony w opactwie benedyktyńskim koło ToursD. Wójcik-Góralska, Niedoceniana królowa, Warszawa 1987, s. 20..
Pomimo starań matki Izabeli i ciotki Bianki Marii, żony króla niemieckiego Maksymiliana I, nie udało się odzyskać tronu mediolańskiego dla FrancescaD. Wójcik-Góralska, Niedoceniana królowa, Warszawa 1987, ss. 21–22.. Nie powróciwszy do ojczyzny styczniu 1512 Francesco spadł z konia podczas polowania i poniósł śmierć na miejscuD. Wójcik-Góralska, Niedoceniana królowa, Warszawa 1987, s. 28..
W 1909 jego jedyny znany wówczas portret, datowany na rok 1496, został udostępniony w galerii watykańskiej.
Przypisy
Bibliografia Pizzagalli D., Dama z gronostajem. Życie Cecilii Gallerani w Mediolanie czasów Ludovica Sforzy, Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2006, , s. 91–92, 130–131, 144. Wójcik-Góralska D., Niedoceniana królowa, Warszawa 1987, , s. 18–22, 28.
Kategoria:Następcy tronu Kategoria:Ofiary wypadków w jeździe konnej Kategoria:Sforzowie Kategoria:Urodzeni w 1491 Kategoria:Zmarli w 1512