mały|Anna Seniuk i Bogusz Bilewski w sztuce Skoro go nie ma (1973, Warszawa, Teatr Ateneum) mały|Anna Seniuk (2008) mały|Anna Seniuk podczas odsłonięcia pomnika Pchły Szachrajki w Błoniu (2014) mały|Anna Seniuk (2014) mały|Anna Seniuk (2015) mały|Księga ziół. Stand-up na siedząco Anny Seniuk w Poznaniu (lipiec 2026) mały|Owacje po monodramie Księga ziół i nie tylko w Poznaniu (lipiec 2026) mały|Kolejka po autografy Anny Seniuk po spektaklu w Poznaniu (lipiec 2026), zorganizowanym przez Krystynę Adamczak (Księgarnia „z Bajki”) mały|Plakat monodramu Anny Seniuk w lipcu 2026 (Aula Nova Akademii Muzycznej im. I.J.Paderewskiego, w cieniu jego pomnika) mały|Odcisk jej dłoni na Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach Anna Seniuk, znana także jako Anna Seniuk-Małecka (ur. 17 listopada 1942 w Stanisławowie) – polska aktorka teatralna i filmowa, wykładowca Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, od 1998 profesor sztuk teatralnych.
Życiorys Dzieciństwo spędziła w Krzeszowicach, Jawiszowicach i w Zatorze pod Oświęcimiem. Później mieszkała w Krakowie, gdzie uczęszczała do VII Liceum Ogólnokształcącego im. Zofii Nałkowskiej, mieszczącego się wówczas przy ulicy Michałowskiego, a następnie podjęła studia w szkole teatralnej, choć początkowo myślała o studiach z zakresu konserwacji zabytków bądź historii sztuki.
W 1964 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie i zadebiutowała na scenie rolą Irmy w Wariatce z Chaillot J. Giraudoux w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. W latach 1964–1970 była aktorką Starego Teatru w Krakowie. Następnie wchodziła w skład zespołów warszawskiego Teatru Ateneum (1970–1974, 1991–2003), Teatru Powszechnego (1977–1982) i Teatru Polskiego (1982–1991). Od roku 2003 występuje w Teatrze Narodowym w WarszawieTwarze – Anna Seniuk..
Występowała także w Teatrze Telewizji, w filmach i licznych serialach. Niezapomnianą kreację aktorską Magdy Karwowskiej stworzyła w jednym z najpopularniejszych polskich seriali telewizyjnych: Czterdziestolatku i Czterdziestolatku 20 lat później w reżyserii Jerzego Gruzy.
Od lat 70. XX w. współpracuje z Teatrem Polskiego Radia, zagrała ponad 40 ról radiowych, m.in. w słuchowiskach dla dzieci.
Otrzymała wiele nagród (patrz lista niżej), np. w 1979 roku Nagrodę Prezesa Rady Ministrów II stopnia za kreacje aktorskie, Nagrodę im. Aleksandra Zelwerowicza – przyznawaną przez redakcję miesięcznika „Teatr” – za sezon 1991/1992, za rolę Dulskiej w Moralności Pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej w Teatrze TV oraz Nagrodę im. Ireny Solskiej (2016).
Tytuł naukowy profesora sztuk teatralnych uzyskała 22 lipca 1998 roku.
Od 2023 roku występuje gościnnie na różnych scenach w autobiograficznym monodramie „Księga ziół i nie tylko”, określanym także żartobliwie jako „stand-up na siedząco”. Do stworzenia tego autorskiego spektaklu zainspirowała ją książka Księga ziół węgierskiego prozaika Sándora Máraiego, przypominająca „dawne zielniki, które prostymi przykładami pragnęły odpowiedzieć na pytanie, co trzeba robić, gdy kogoś boli serce albo gdy Bóg go opuścił”. Dla Anny Seniuk książka ta stała się punktem wyjścia do poruszającej opowieści o swoim życiu (i karierze trwającej od ponad 60 lat), przeplatanej fragmentami utworów polskich poetów.
Życie prywatne Była żoną polskiego kompozytora Macieja Małeckiego (rozwód w 1994 roku), z którym ma dwójkę dzieci: syna Grzegorza (aktora) i córkę Magdalenę (muzyka).
Filmografia
Polski dubbing 1975: Pszczółka Maja 1976: Pogoda dla bogaczy 1991: Amerykańska opowieść. Fievel jedzie na Zachód – Kitty 1995: Jeszcze bardziej zgryźliwi tetrycy – Maria Ragetti 1996: Byli sobie odkrywcy 1998–1999: Podróże z Aleksandrem i Emilią – Emilia 2005: Opowieści z Narnii: Lew, czarownica i stara szafa – pani Bóbr 2009: Dzwoneczek i zaginiony skarb – wróżka Duszka 2009: Dzieci Ireny Sendlerowej – matka Ireny 2011: Gnomeo i Julia – pani Bluebury
Publikacje książkowe Anna Seniuk czyta „Wichrowe wzgórza” Emily Brontë (książka z płytą MP3; Agora 2012, ; seria: „Mistrzowie słowa”); Warszawa lata 70. (album fotografii; autorka słowa wstępnego; wybór fotografii Jan Łoziński; Wydawnictwo BoSz – Narodowe Archiwum Cyfrowe 2015, ); Nietypowa baba jestem, czyli Anna Seniuk w rozmowie z córką Magdaleną Małecką-Wippich (Wydawnictwo Znak Literanova 2016, )
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2011). Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2002). Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1988) Złoty Krzyż Zasługi (1977) Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2011) Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1989) Złota odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1989)Syrenki dla wybitnych Warszawiaków, „Słowo Powszechne”, nr 110, 7 czerwca 1989, s. 7. Złota Odznaka Klubu Miłośników Teatru za zasługi w dziedzinie upowszechniania kultury (1968)
Nagrody i wyróżnienia 1977: Nagroda główna za rolę Karoliny David w Nocy Trybad Per Olova Enquista w reżyserii Ernsta Günthera z Teatru Powszechnego w Warszawie na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych 1979: Nagroda Prezesa Rady Ministrów z dziedziny filmu II stopnia za kreacje w filmie fabularnym, a szczególnie za rolę w filmie Bilet powrotny 1988: „Złota Syrenka” 1997: „Wielki Splendor” – nagroda Teatru Polskiego Radia 1999: Telekamera 1999 dla najlepszej aktorki 2000: „Złoty Mikrofon” za kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia oraz adaptację i reżyserię spektakli radiowych Balladyny Juliusza Słowackiego i Pchły Szachrajki Jana Brzechwy 2004: „Tele Maska” dla najlepszej aktorki w Teatrze Telewizji Polskiej 2004: Grand Prix i Nagroda publiczności dla przedstawienia dyplomowego Akademii Teatralnej w Warszawie Księżniczka na opak wywrócona Calderona na 15. Międzynarodowym Festiwalu Szkół Teatralnych „Istropolitana Project 2004” w Bratysławie 2007: Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie teatru 19 maja 2012: Wielka Nagroda Festiwalu „Dwa Teatry – Sopot 2012” za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji (razem z Jerzym Stuhrem) 2016: Nagroda im. Ireny Solskiej 2023: Nagroda Magazynu VIP 2023: Nagroda im. Witolda Hulewicza za całokształt twórczości teatralnej i filmowejIreneusz St. Bruski, Nagroda Hulewicza, Warszawa 2025, s. 89.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie Kategoria:Aktorzy i aktorki Narodowego Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie Kategoria:Aktorzy i aktorki Teatru Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie Kategoria:Aktorzy i aktorki Teatru Narodowego w Warszawie Kategoria:Aktorzy i aktorki Teatru Polskiego im. Arnolda Szyfmana w Warszawie Kategoria:Aktorzy i aktorki Teatru Powszechnego w Warszawie Kategoria:Laureatki nagrody im. Ireny Solskiej Kategoria:Ludzie Polskiego Radia Kategoria:Ludzie urodzeni w Stanisławowie Kategoria:Ludzie związani z VII Liceum Ogólnokształcącym im. Zofii Nałkowskiej w Krakowie Kategoria:Mistrzowie Mowy Polskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Polscy reżyserzy radiowi Kategoria:Polskie aktorki dubbingowe Kategoria:Polskie aktorki filmowe Kategoria:Polskie aktorki radiowe Kategoria:Polskie aktorki teatralne Kategoria:Polskie osobowości telewizyjne Kategoria:Urodzeni w 1942