mały|Tablica pamiątkowa płk. Woźniaka w kościele garnizonowym św. Elżbiety we Wrocławiu Jerzy Stanisław Woźniak ps. „Nowak”, „Makara”, „Jacek”, „Żmija” (ur. 8 listopada 1923 w Krakowie, zm. 12 kwietnia 2012 we Wrocławiu) – polski żołnierz i lekarz, więzień polityczny PRL, zastępca kierownika, a w latach 2001–2002 kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

Życiorys Urodził się 8 listopada 1923 w Krakowie. Mieszkał w Błażowej niedaleko Rzeszowa, gdzie chodził do szkoły powszechnej, następnie uczęszczał do rzeszowskiego Gimnazjum im. Stanisława Konarskiego, w którym ukończył 4 klasy. Małą maturę zdał na tajnych kompletach w czasie II wojny światowej w 1943, a w rok później został absolwentem konspiracyjnej szkoły podchorążych. Do Armii Krajowej wstąpił już jako oficer i został żołnierzem placówki ZWZ AK „Buk” w Błażowej), był kolporterem prasy podziemnej. Był uczestnikiem akcji „Burza” (w miejscowościach Hyżne i Błażowa). Obsługiwał radiostację i był odpowiedzialny za kontakt z polskim dowództwem na terenie Włoch. Po wejściu oddziałów sowieckich na teren Podkarpacia ukrywał się, walczył w oddziale samoobrony Armii Krajowej, następnie zaś w organizacji NIE i Delegaturze Sił Zbrojnych Rzeszów-Południe. Był poszukiwany imiennie przez NKWD i UB.

W 1945 znalazł się w Europie Zachodniej, gdzie walczył w 2 Korpusie Polskim we Włoszech w stopniu podporucznika, był także członkiem Delegatury Zagranicznej Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” pod kierownictwem płk. Józefa Maciołka (1946–1947) oraz emisariuszem delegatury WiN w Londynie na teren RP. W latach 1945–1946 kształcił się w dziedzinie medycyny na Uniwersytecie w Innsbrucku, następnie w Edynburgu. W 1947 został przerzucony do kraju, a następnie aresztowany przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego, skazany na karę śmierci, którą zamieniono na dożywotnie więzienie. W 1956 wyszedł na wolność, podejmując przerwane studia medyczne. Pracował we Wrocławiu jako pulmonolog.

W 1989 był członkiem założycielem Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, twórcą jego struktur na terenie Wrocławia; w 1991 kandydował w wyborach parlamentarnych do SenatuMagazyn Dziennika Dolnośląskiego, nr 159 (24 października 1991), s. 1-6., ale nie uzyskał wystarczającej ilości głosów. Potem był wiceprzewodniczącym regionu dolnośląskiego AWSKazimierz Groblewski, Utargowane decyzje, rp.pl z 30 października 1998 [dostęp: 4 lipca 2010].. Od 1997 do 2001 sprawował funkcję zastępcy kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w rządzie Jerzego Buzka, zaś od 12 października 2001 do 21 listopada 2001 był jego kierownikiem (w randze wiceministra). Zasiadał w Radzie do Spraw Kombatantów i Osób RepresjonowanychRada do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych – skład [dostęp: 4 lipca 2010]., wcześniej był jej przewodniczącym10 stycznia – Opłatek Kombatancki, udskior.gov.pl [dostęp: 4 lipca 2010]..

Był członkiem Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, a także Stowarzyszenia Społeczno-Kombatanckiego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” we Wrocławiu. Przewodniczył Dolnośląskiemu Związkowi Żołnierzy Armii KrajowejJerzy Woźniak: Ręka boska mnie zatrzymała, mmwroclaw.pl z 13 kwietnia 2010 [dostęp: 4 lipca 2010]. i był członkiem Kapituły Nagrody Kustosza Pamięci Narodowej.

Zmarł 12 kwietnia 2012 we Wrocławiu, pochowany na Cmentarzu Osobowickim.

Odznaczenia i upamiętnienie Odznaczony Krzyżem Walecznych (dwukrotnie), Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami (na emigracji w 1948), Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2003), Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2006) i Krzyżem Kawalerskim Odznaki Honorowej Związku Inwalidów Wojennych RP, Medalem Pro Memoria"Kombatant. Biuletyn Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych", nr 10 (177), 2005, s. 8. 27 września 2012 Sejmik Województwa Dolnośląskiego pośmiertnie nadał tytuł Honorowego Obywatela Dolnego Śląska Civi HonorarioDOLNY ŚLĄSK > Sejmik > Aktualności.. W 2011 otrzymał Perłę Honorową Polskiej Gospodarki (w kategorii krzewienie wartości patriotycznych), przyznawaną przez redakcje Polish Market. W 2018 pośmiertnie uhonorowany tytułem Honorowego Obywatela Wrocławia.

Od 2013 roku jest patronem ronda na wrocławskim Grabiszynie.

Przypisy

Bibliografia Tomasz Balbus: Uroczystość wręczenia Księgi Pamiątkowej dedykowanej mjr. dr. Jerzemu Woźniakowi, IPN [dostęp: 4 lipca 2010]

Linki zewnętrzne Wirtualna wystawa historyczna poświęcona Jerzemu Woźniakowi, zrealizowana przez Ośrodek „Pamięć i Przyszłość”: Jerzy Woźniak – człowiek do zadań specjalnych

Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Innsbrucku Kategoria:Członkowie NIE Kategoria:Członkowie Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej (kombatanci) Kategoria:Członkowie Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość Kategoria:Honorowi obywatele Dolnego Śląska Kategoria:Kierownicy UdSKiOR Kategoria:Ludzie związani z Błażową Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pro Memoria Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Oficerowie Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w Polsce w ramach represji stalinowskich Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność Kategoria:Politycy Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego Kategoria:Politycy związani z Wrocławiem Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Uczestnicy akcji „Burza” Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Zmarli w 2012 Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie