thumb|Koszary piechoty w Bielsku mały|Mundur plutonowego 100 Śląsko-Morawski Pułk Piechoty Generała von Steinsberga () – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku Pułk został utworzony 1 stycznia 1883 w Ołomuńcu z batalionów należących do trzech pułków piechoty nr: 50, 51 i 64 oraz Batalionu Strzelców Polnych Nr 36.

Okręgiem uzupełnień pułku był Cieszyn (niem. Teschen).

Skład narodowościowy w lipcu 1914: Polacy – 37%, Czesi – 33%, Niemcy – 27%, inni – 3%.

Kolory pułkowe: wyłogi i patki orzechowe, guziki złote.

Garnizony pułku Komenda pułku oraz I i IV batalion stacjonowały w Krakowie, w Koszarach Arcyksięcia Rudolfa (niem. Kronprinz Rudolf Kaserne) przy ulicy Warszawskiej. III batalion przez cały omawiany okres stacjonował w okręgu uzupełnień w Cieszynie. II batalion podlegał dyslokacjom: do 1906 roku w Krakowie, w latach 1907–1909 – w Bielsku, a w latach 1911–1914 detaszowany w Banja Luce.

Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy.

W tym czasie pułk z wyjątkiem II batalionu wchodził w skład 23 Brygady Piechoty należącej do 12 Dywizji Piechoty, która była podporządkowana komendantowi I Korpusu w Krakowie. Detaszowany w Banja Luce II batalion wchodził w skład 12 Brygady Górskiej należącej do 48 Dywizji Piechoty, która była podporządkowana komendantowi XV Korpusu w Sarajewie.

Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swoje dwa bataliony nowo formowanemu 120 pułkowi piechoty. Jednocześnie pułk przyjął w bezpośrednie podporządkowanie jeden batalion z 56 pułku piechoty. Ten ostatni przemianowano na II batalion, a IV/100 pp stał się I batalionem.

Pułk walczył z Rosjanami w Kongresówce. W maju 1915, w czasie operacji gorlickiej, pułk poniósł bardzo duże straty. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach: w Święcanach, Szymbarku, Kotowicach, Wierzchowiskach. II batalion walczył na froncie bałkańskim.

Skład narodowościowy w 1918: Ukraińcy – 49%, Polacy – 27%, Czesi – 4%, Niemcy – 6%, Węgrzy – 3%, Chorwaci – 3%, Rumuni – 3%, Słowacy – 2%, Słoweńcy – 2% i Włosi – 1%.

Szefowie pułku 1889–1906 generał kawalerii Edmund von Krieghammer od 1907 generał piechoty Moritz von Steinsberg.

Żołnierze pułku Dowódcy pułku płk Adolf Sedlmayr (od 1883) płk Karl Größl (1903–1905) płk Franz Klar (1906–1909) płk Heinrich Trichtel (1910–1913) płk Albin Vogel (1914) ppłk/płk Franciszek Latinik (17 IX 1914 – V 1915)

Oficerowie ppłk Alfred Poźniak mjr Rudolf Böhm – komendant Kadry Batalionu Zapasowego (1914) mjr Artur Dąbrowski mjr Mieczysław Kuliński kpt. Otto Matuschek por. rez. Ludwik Czyżewski ppor. rez. Józef Figna ppor. Stanisław Kwaśniewski ppor. rez. Józef Rafacz ppor. rez. Augustyn Waluś lekarz pułkowy 1. klasy Karol Karowski (1899–1909) Podoficerowie i szeregowcy Wilhelm Pfister Karol Piórecki

Przypisy

Bibliografia

Michael R. Lorenz, Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900–1914

Linki zewnętrzne

Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Krakowie Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Ołomuńcu Kategoria:Morawskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty utworzone w 1883 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki piechoty rozwiązane w 1918