San Marco 1 – włosko-amerykański satelita naukowo-technologiczny serii San Marco. Zbudowany i wystrzelony przez NASA, a Włochy dostarczyły aparaturę naukową. Start nadzorowany przez personel włoski. Satelita zbierał dane o gęstości atmosfery i o jonosferze.
thumb|left|200px|Start rakiety Scout X-4 z satelitą San Marco 1 Do badania dodatnich jonów i temperatury jonosfery służyła sferyczna sonda jonów. Drugi przyrząd, radiowy eksperyment jonosferyczny, powstał na zlecenie narodowej rady naukowej i włoskiej komisji ds. kosmosu. Instrument składał się z nadajnika radiowego sterowanego radiokomendami. Miał moc 670 mW i pracował na częstotliwości 20,005 MHz. Do rozpoznawania sygnału używano kluczowanego przesunięcia częstotliwości (0,01 MHz). Antenę nadajnika stanowił rozsuwalny dipol długości 5 metrów, ułożony wzdłuż osi obrotu statku. Antena była składana w trakcie pomiarów oporu aerodynamicznego. Nadajnik pracował od 31 grudnia 1964 do 13 stycznia 1965, dostarczając 2068 minut transmisji sygnału.
Zobacz też Włoska Agencja Kosmiczna
Bibliografia Encyclopedia Astronautica NSSDC Master Catalog Space 40 Jonathan's Space Home Page
Linki zewnętrzne Znaczki i stemple okolicznościowe z satelitami serii San Marco
Kategoria:1964 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Satelity naukowo-badawcze Kategoria:Włoskie sztuczne satelity Kategoria:Loty kosmiczne w 1964