Amiga 500 – 16-bitowy półprofesjonalny mikrokomputer domowy o architekturze wieloprocesorowej, należący do rodziny komputerów Amiga. Został wprowadzony na rynek w 1987 roku przez firmę Commodore International, równolegle z Amigą 2000, jako tańszy następca Amigi 1000. W charakterze względnie niedrogiego, lecz o dużych możliwościach komputera domowego miał on też zastąpić Commodore 64. Historycznie był to najpopularniejszy model Amigi, w znacznej mierze przyczynił się on do sukcesu rynkowego tej marki.
Amiga 500 została zaprojektowana jako niewielki rozmiarami komputer domowy o zwartej konstrukcji, z jednostką centralną zintegrowaną w jednej obudowie z klawiaturą i stacją dyskietek oraz osobnym zasilaczem. Komputer ten posiadał ograniczone możliwości rozbudowy, zdecydowanie mniejsze niż Amiga 2000. Niemniej istniejące złącza umożliwiały rozbudowę pamięci, podłączanie akceleratorów z szybszymi procesorami czy twardych dysków.
W Polsce, sieć sklepów Pewex będąca dystrybutorem Commodore, planowała premierę Amigi w 1988 roku, jednak się to nie udało. Przez dłuższy czas jedyną możliwością kupna pozostawał import a dystrybutor tłumaczył niedobory embargiem technologicznym. Amiga 500 pojawiła się legalnie w cenniku Pewexu na przełomie marca i kwietnia 1990 roku, co można uznać za jej debiut. Na początku 1992 roku, Amigę posiadało prawie 100,000 osób.
Amiga 500 została „Komputerem domowym roku 1987” w plebiscycie niemieckiego miesięcznika Chip.
Dane techniczne procesor 32-bitowy (wewnętrznie prowadzi operacje na 16 bitach, jednak kod maszynowy jest w pełni 32-bitowy, stąd niejasność w związku z „bitowością” tego procesora) Motorola MC68000 z zegarem 7,16 MHz bez koprocesora (FPU) 512 kB wbudowanej pamięci RAM typu CHIP z możliwością rozbudowy wewnętrznie o dodatkowe 512 kB SLOW (lub, w wersji z układem Fatter Agnus, CHIPPo przestawieniu zworek na płycie głównej.), zewnętrzniePoprzez moduły podłączane z lewej strony komputera. do 8 MB FAST-RAM 256 kB pamięci ROM z systemem rozruchowym Kickstart 1.2 lub 1.3Można wymienić na nowszą wersję. zestaw układów graficznych OCS (Original ChipSet) umożliwiający wyświetlenie 32 kolorów jednocześnie w trybie Low Res, 64 kolorów w trybie EHB, 4096 kolorów w trybie HAM, 16 kolorów w trybie high res, a wszystko to z palety 4096 kolorów. Składowe części chipsetu to układy o nazwach Agnus, Paula i Denise 4-kanałowy dźwięk stereo 22 KHz 8-bit system Workbench (AmigaOS) w wersji 1.2 lub 1.3Po wymianie kickstartu, można także używać nowszych wersji. napęd dyskietek 3.5" o pojemności 880 KB dwa gniazda rozszerzeń: boczne i pod spodem jednostki głównej. Boczny slot dawał możliwość podłączenia kontrolera dysku twardego IDE, rozszerzenia pamięci RAM, akceleratorów itd. Do złącza pod spodem komputera przewidziane były rozszerzenia pamięci, zegary czasu rzeczywistego; firmy trzecie produkowały emulatory PC przeznaczone do podłączenia przez to gniazdo. 25 pinowe gniazdo portu równoległego i szeregowego 23 pinowe gniazdo video (RGB) oraz monochromatyczne wyjście composite
Komputer A500 dzięki swoim przełomowym wówczas możliwościom stał się bardzo popularny i przyczynił się do sukcesu firmy Commodore International. Na tę platformę przez okres jej istnienia wydano ponad 50 000 gier i programów.
W 1991 roku wprowadzono do sprzedaży unowocześniony model Amiga 500+, charakteryzujący się nowszym oprogramowaniem ROM (Kickstart w wersji 2.0), zwiększoną pamięcią CHIP RAM do 1 MB oraz zmienionym chipsetem z OCS na ECS (Enhanced chipset).
Maksymalna ilość pamięci CHIP, jaką można uzyskać po modyfikacjach płyty głównej i wymianie układu AGNUS, to 2MB. Istnieje możliwość rozszerzenia o dalsze 8 MB pamięci typu FAST oraz 1.8 MB typu SLOW. Komputer jest wspierany po dziś dzień przez samych użytkowników, z tego też powodu powstało kilka autorskich rozszerzeń pamięci i akceleratorów.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Amiga 500 w Amiga Hardware Database (ang.)
Kategoria:Modele Amiga Kategoria:Komputery domowe