Katie Melua, właśc. Ketevan Melua (gruz. ქეთევან მელუა; ur. 16 września 1984 w Kutaisi) – brytyjsko-gruzińska piosenkarka, autorka tekstów i gitarzystka.
Życiorys Rodzina i edukacja Urodziła się w 1984 w Kutaisi (ówczesnym ZSRR) jako córka Amirana i Tamary. Jej prababka mieszkała w Tuapse, a pradziadek przyjechał na początku XX wieku do Gruzji z Kanady, jednak później nie pozwolono wyjechać z kraju, ponieważ został oskarżony o szpiegostwo.
W rodzinie nazywana jest Ketino. Przez pierwsze lata życia mieszkała z dziadkami w Tbilisi, a w wieku czterech lat przeprowadziła się z rodzicami i młodszym bratem do Batumi, gdzie jej ojciec pracował w szpitalu jako kardiochirurg. W jednym z wywiadów przyznała, że dzieciństwo „wspomina jako bardzo biedne”, ponieważ „rodzina nie miała pieniędzy” i „brakowało wszystkiego”. Z powodu wojny domowej w Gruzji, w 1993 osiedliła się z rodziną w Belfaście, gdzie uczęszczała do szkoły podstawowej św. Katarzyny oraz college’u dominikańskiego w Fortwilliam, dzielnicy Belfastu. Kiedy miała 13 lat, przeniosła się z rodziną do Sutton w Londynie, a niedługo później przeprowadziła się do Redhill w hrabstwie Surrey. W 2008 zamieszkała w Maida Vale w dzielnicy Notting Hill. Zainspirowana wydarzeniami w Gruzji oraz chęcią niesienia pokoju na świecie, jako dziecko chciała być politykiem lub historykiem.
Kariera zawodowa W wieku 15 lat za interpretację utworu zespołu Badfinger „Without You” zajęła pierwsze miejsce w konkursie muzycznym Stars Up Their Noses organizowanym przez stację ITV. Niedługo później zaczęła naukę w szkole artystycznej BRIT School for the Performing Arts w London Borough of Croydon, a w trakcie nauki w szkole zaczęła pisać swoje pierwsze utwory. W wieku 17 lat zaczęła grać na gitarze. Podczas nauki w szkole poznała Mike’a Batta, który wkrótce został jej menedżerem i producentem. Batt poszukiwał wykonawcy, który potrafiłby śpiewać „jazz i blues w interesujący sposób”. Usłyszawszy utwór Meluy „Faraway Voice”, który ta napisała ku czci swojej muzycznej idolki, Evy Cassidy, zaoferował jej podpisanie kontraktu płytowego z wytwórnią muzyczną Dramatico. thumb|left|Melua (2004) Na początku listopada 2003 wydała debiutancki album studyjny pt. Call Off the Search, z którym dotarła do pierwszego miejsca listy najczęściej kupowanych płyt w Wielkiej Brytanii, gdzie odebrała certyfikat sześciokrotnie platynowej płyty za sprzedaż w ponad 1,9 mln sztuk. Z albumem dotarła także na wysokie miejsca list sprzedaży w kilku innych krajach. Album promowała singlami: „The Closest Thing to Crazy”, „Crawling Up a Hill” i tytułową piosenką. W 2004 jako jedna z wokalistek supergrupy Band Aid 20 nagrała nową wersję utworu „Do They Know It’s Christmas?”, a dochód ze sprzedaży singla wsparł mieszkańców Etiopii w walce z głodem.
W marcu 2005 wystąpiła z zespołem Queen podczas koncertu charytatywnego ku czci Nelsona Mandeli z cyklu 46664 (granego na rzecz leczenia AIDS). Występ z muzykami grupy Queen uznała za „spełnienie marzeń z dzieciństwa”. Również w 2005 wydała pierwszy w dorobku album koncertowy pt. On the Road Again, zawierający zapis dźwiękowy i filmowy z jej koncertu zagranego w marcu w Fairfield Halls Croydon. W kwietniu odebrała nagrodę Echo za najlepszy debiut roku oraz statuetkę DVD Champion 2005 – Nagroda Artysty Muzycznego za płytę koncertową. We wrześniu 2005 wydała album pt. Piece by Piece, z którym zadebiutowała na pierwszym miejscu listy najczęściej kupowanych płyt w Norwegii oraz dotarła na szczyt list sprzedaży m.in. w Polsce i kilku innych krajach Europy. Album promowała singlem „Nine Million Bicycles”, który stał się jednym z jej największych przebojów oraz został uznany największym przebojem w historii muzyki przez czytelników magazynu „Watch and Listen”. Niedługo po premierze utworu pisarz i naukowiec Simon Singh uznał tekst piosenki za „nieoddający prawdziwych wyników badań astrofizyków oraz je kwestionujący”, na co Melua odpowiedziała nagraniem nowej wersji hitu, tym razem zawierającym prawdziwe dane naukowe, a także stwierdzeniem, że „teksty piosenek to ekspresja pewnych uczuć, a nie traktat naukowy. Muzyka rządzi się swoimi zasadami, nie potrzebuje pytać naukowców o zgodę na każdy wers piosenki”. Na pozostałe single z płyty wybrała: „Spider’s Web”, „It’s Only Pain”, „Shy Boy” i „I Cried for You”. Na ostatnim singlu umieściła też własną wersję utworu zespołu The Cure „Just Like Heaven”, którą nagrała na potrzeby ścieżki dźwiękowej do filmu Jak w niebie (2005).
W 2006 wystąpiła w Operze Leśnej w Sopocie jako support przed koncertem Eltona Johna, a także trafiła do Księgi Rekordów Guinnessa jako artystka, która zagrała najgłębszy podwodny koncert – występ odbył się w stacji pod platformą wiertniczą Statoil Troll A, umieszczoną 303 m pod powierzchnią Morza Północnego przy wybrzeżu Norwegii, a zapis filmowy z koncertu został wydany na album pt. Concert Under the Sea z czerwca 2007
thumb|240px|Melua podczas koncertu w ramach Festiwalu Jazzowego Morza Północnego, 2007 W lipcu 2007 wystąpiła w Hamburgu w ramach serii koncertów Live Earth, a w październiku wydała album pt. Pictures, który nagrała z perkusjonalistą Rayem Cooperem oraz Irlandzką Orkiestrą Filmową. Był to jednocześnie ostatni album, którego producentem był Batt. Album promowała singlami: „If You Were a Sailboat”, „If the Lights Go Out” i „Ghost Town”. Początkowo trzecim singlem promującym płytę miała być piosenka „What I Miss About You”, napisana we współpracy z Andreę McEwan, która została także współautorką innego numeru z krążka – „Dirty Dice”. Na krążku umieściła także m.in. cover piosenki „In My Secret Life” z repertuaru Leonarda Cohena oraz utwór „Mary Pickford (Used to Ear Roses)”, który napisała w hołdzie aktorce kina niemego Mary Pickford. Na rozszerzonej wersji albumu umieściła też odświeżoną aranżację piosenki Prince’a „Under the Cherry Moon”. W maju 2008 wydała swój drugi album koncertowy pt. iTunes Live: Berlin Festival. W tym samym roku została ambasadorką marki odzieżowej Eric Bompard W 2009 wydała album koncertowy pt. Live at the O2 Arena, zawierający zapis dźwiękowy z koncertu w O2 Arena.
Pod koniec maja 2010 album studyjny pt. The House, którego producentem został William Orbit. Płytę promowała singlami: „A Happy Place”, „The Flood” i „To Kill You with a Kiss” (na płycie jako „I’d Love To Kill You”). Z albumem dotarła do czołówki listy najczęściej kupowanych płyt w wielu krajach, m.in. dotarła do pierwszego miejsca notowania w Polsce i Szwajcarii; w obu krajach uzyskał status platynowej płyty za sprzedaż.
W drugiej połowie 2010 zdiagnozowano u niej załamanie nerwowe, spowodowane przepracowaniem, dlatego lekarze zalecili jej poddanie się hospitalizacji oraz przerwę w trasie koncertowej. W związku z chorobą terminy wszystkich zaplanowanych koncertów wokalistki zostały przeniesione na kolejny rok. thumb|240px|Melua i Jools Holland podczas występu na gali European Border Breakers Awards, 2011 W 2011 wydała minialbum pt. Tour 2011, zawierający cztery nagrania zarejestrowane w trakcie prób do występów podczas trasy koncertowej, a także reklamowała markę samochodową Opel. W marcu 2012 wydała album pt. Secret Symphony, który nagrała z Bettem. Album dotarł do pierwszego miejsca listy najczęściej kupowanych albumów w Polsce, gdzie dodatkowo zdobył certyfikat platynowej płyty. Płytę promowała singlami: „Better Than a Dream”, „Moonshine” i „The Wall of the World”. We wrześniu 2013 wydała album pt. Ketevan, który promowała singlami „The Love I’m Frightened Of” i „I'll Be There”. Niedługo potem zakończyła współpracę z dotychczasowymi współpracownikami, dzięki czemu zaczęła odkrywać nowe kierunki muzyczne. W marcu 2015 zagrała koncert w łódzkiej Atlas Arenie w ramach koncertowego cyklu Night of the Proms – Classic Meets Pop.
14 października 2016 wydała siódmy album pt. In Winter, którą nagrała we współpracy z gruzińskim chórem żeńskim Gori. Jak przyznała w wywiadzie dla serwisu muzycznego JazzSoul.pl, zespół poznała za pośrednictwem aplikacji Spotify, dodała też, w tym czasie „musiała spędzić sporo czasu, by sama odkryć [świetne pomysły na to, jak nagrywać i pisać poprawnie piosenki]”. Sam album opisała jako „pełnię emocji zimowego czasu, myśli o domu, kiedy jesteś imigrantem przenoszącym się z Gruzji do Wielkiej Brytanii”.
1 lutego 2024 do sieci trafił teledysk z piosenką "End of Summer" autorstwa Katie Meluy. Utwór jest anglojęzyczną wersją piosenki "Koniec Lata" z filmu "Chłopi"
Inspiracje mały|Melua na Zelt-Musik-Festival we Fryburgu Bryzgowijskim (2016) Do swoich muzycznych inspiracji zalicza artystów, takich jak m.in.: Philip Glass, Paul Simon, Eva Cassidy, Freddie Mercury, Nina Simone i Ella Fitzgerald.
Życie prywatne Należy do Gruzińskiego Kościoła Prawosławnego. Przed ukończeniem 21. roku życia posiadała trzy obywatelstwa: radzieckie i gruzińskie oraz brytyjskie, które przyjęła w sierpniu 2005.
18 stycznia 2012 poinformowała o przyjęciu zaręczyn Jamesa Toselanda. Pobrali się 1 września 2012 w Królewskich Ogrodach Botanicznych w Kew w Londynie. Ma syna Sandro (ur. 2022)https://teleshow.wp.pl/katie-melua-zostala-mama-radosna-informacja-pochwalila-sie-w-internecie-6843188297919040a.
Dyskografia
Call Off the Search (2003) Piece by Piece (2005) Pictures (2007) The House (2010) Secret Symphony (2012) Ketevan (2013) In Winter (2016) Album No. 8 (2020) Love & Money (2023)
Filmografia Ścieżka dźwiękowa Rok Film Piosenka 2005 Jak w niebie „Just Like Heaven” 2006 Mía Sarah „Call off the Search”, „Tiger in the Night” Miss Potter „When You Taught Me How to Dance” 2007 Nancy Drew „Looking for Clues” 2009 Faintheart „Toy Collection” 2010 Turysta „No Fear of Heights”2024Chłopi"End of Summer"
Gra aktorska Rok Film Rola 2007 Grindhouse Świadek morderstwa
Nagrody Rok Ceremonia Kategoria Wynik 2007 Echo Award Najlepsza zagraniczna artystka Wygrana 2007 Goldene Kamera Zagraniczny Pop Wygrana 2006 Brit Awards Najlepsza brytyjska artystka Nominacja 2006 Best Pop Act Nominacja 2006 Echo Award Najlepsza zagraniczna artystka Nominacja 2005 Najlepszy zagraniczny debiut Wygrana
Przypisy
Linki zewnętrzne
Strona oficjalna
Kategoria:Urodzeni w 1984 Kategoria:Gruzińskie wokalistki Kategoria:Ludzie urodzeni w Kutaisi Kategoria:Ludzie związani z Londynem Kategoria:Brytyjskie wokalistki bluesowe Kategoria:Brytyjskie wokalistki jazzowe Kategoria:Brytyjskie wokalistki popowe Kategoria:Brytyjskie wokalistki rockowe Kategoria:Brytyjscy zdobywcy platynowych płyt