Gedko I, Gedko SasinowicTak w literaturze naukowej, np. Anna Baranowska w: "Przegląd Historyczny", R. 99, 2008, Nr 1. (ur. ok. 1160, zm. 1223) – biskup rzymskokatolicki.
Życiorys Gedko albo Gedeon, potomek Wojsława, protoplasty rodu Powała herbu OgończykStarsza historiografia przyjmuje, że pochodził z rodu Gryfitów-Świebodziców, tak Antoni Małecki Studya heraldyczne, t. I, Lwów 1890, s. 277-284..
Scholastyk płocki, prepozyt kapituły katedralnej krakowskiej od 1189. Ok. 1206 został biskupem Płocka. Przez część kapituły krakowskiej został wybrany na biskupa krakowskiego w 1207 obok mistrza Wincentego. Papież na stolicę biskupią zatwierdził Wincentego.
Gedko występuje w dokumencie z 5 sierpnia 1222, w którym odstąpił biskupowi pruskiemu Chrystianowi jurysdykcję kościelną w ziemi chełmińskiej i lubawskiej. Ponadto odstąpił również dziesięciny i majątki należące do biskupstwa płockiego na tym terenie. Nadanie to służyło jako udostępnienie terenu pod bazę dla akcji misyjnej w Prusach. Darowiznę tę zatwierdził papież
Przypisy
Bibliografia Bolesław Kumor, Granice diecezji płockiej, "Studia Płockie", T. 3: 1975, cz. 1.
Kategoria:Biskupi płoccy Kategoria:Ludzie związani z Krakowem (średniowiecze) Kategoria:Ludzie związani z Płockiem (Polska średniowieczna) Kategoria:Powałowie Kategoria:Prepozyci krakowskiej kapituły katedralnej Kategoria:Zmarli w 1223 Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Getkowie herbu Gryf