Drobin – miasto w Polsce w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Drobin. thumb|Kościół pw. Matki Bożej Różańcowej thumb|Rynek w Drobinie thumb|Renesansowe nagrobki rodu Kryskich Kościół Matki Bożej Różańcowej i św. Stanisława Biskupa
Drobin uzyskał lokację miejską w 1511 roku, zdegradowany w 1869 roku, ponowne nadanie praw miejskich w 1994 rokuRobert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 28-29.. Prywatne miasto szlacheckie Drobnin położone było w drugiej połowie XVI wieku w powiecie bielskim województwa płockiegoCorona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W XVI wieku miasto należało do rodziny Kryskich, z których Wojciech Kryski lub jego brat Stanisław Kryski zbudowali w południowej części Drobina murowany renesansowy dwór z ogrodem. W 1827 roku było to miasto prywatne Królestwa Kongresowego położone było w powiecie płockim, obwodzie płockim województwa płockiegoTabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego, z wyrażeniem ich położenia i ludności, alfabetycznie ułożona w Biórze Kommissyi Rządowéy Spraw Wewnętrznych i Policyi. T. 1: A-Ł, Warszawa 1827, s. 106.. W latach 1954–1972 jako wieś Drobin należał i był siedzibą władz gromady Drobin. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa płockiego.
Obok miejscowości przepływa rzeczka Karsówka, dopływ Raciążnicy.
Miasto jest ważnym węzłem drogowym. Rozchodzą się tu drogi do Warszawy, Torunia, Płocka, Ciechanowa i Baboszewa.
Według danych GUS z 31 grudnia 2019 r. miasto miało 2861 mieszkańców.
Przez Drobin przebiegają drogi krajowe nr 10 oraz nr 60.
Z Drobina pochodzi Jankiel Gutsztadt, polski kupiec, księgarz pochodzenia żydowskiego (zm. 1890).
Historia 1172 w. pierwsza wzmianka, 1333 - wzmianka o kanoniku płockim Hermanie, który był plebanem w Drobinie, XV w. – budowa murowanego gotyckiego dworu rycerskiegohttp://www.mgodrobin.pl/niespodzianka-na-ruinach-dworu-w-drobinie/, 1410 – miejsce postoju wojsk Władysława Jagiełły w drodze pod Grunwald, przed 1468 - budowa gotyckiego kościoła z fundacji Ninogniewa I Kryskiego, wojewody płockiego, po 1477 - ukończenie budowy kościoła, 1511 – osada otrzymuje prawa miejskie, XVI w. – budowa przez Kryskich nowego renesansowego murowanego dworu w miejscu starego, W tym czasie z Drobinem związany jest ród Kostków, herbu Dąbrowa. Dokładnie dr Andrzej KostkaJerzy Antoni Kostka, Kostkowie herbu Dąbrowa. Wyd. Z.P. POLIMER Koszalin 2010, , s. 25, 28 i 29, s. Jana i Elżbiety z Kraszewa, lekarz króla Zygmunta Starego, kanonik płocki, po śmierci Jakuba Kryskiego – proboszcza parafii Drobin, objął tę parafię w 1515 roku decyzją Piotra Kryskiego. Z pewnością miał wpływ by jego bratanek Jan, s. Nawoja, pojął za żonę Małgorzatę Kryską, która została matką św. Stanisława Kostki. W 1520 roku dr Andrzej Kostka został prepozytem kolegiaty w Wojniczu, XVII–XVIII w. – wyludnienie i spadek znaczenia miasta, 1793 – w zaborze pruskim, 1807 – w Księstwie Warszawskim, 1815 – w zaborze rosyjskim (Królestwie Kongresowym), 1860 - w Drobinie jest już tylko 87 domów 1863 – ośrodek ruchu powstańczegoKrzysztof Zadrożny, Drobin i okolice w Powstaniu Styczniowym, "Nasze Korzenie", nr 3, 2012, s. 26-28., 12.08.1863 r. – potyczka powstania styczniowego, 1869 – utrata praw miejskich, 1881 - odnotowano istnienie 145 domów XIX/XX w. – rozwój gospodarczy, wzrost liczby mieszkańców, 1939-1945 – wcielony do III Rzeszy, obóz pracy przymusowej, eksterminacja ludności żydowskiej, 1994 – ponowne przyznanie praw miejskich.
Demografia
Piramida wieku mieszkańców Drobina w 2014 roku. 600x400px
Polityka Burmistrzowie Drobina: Dariusz Ciarkowski (1992–1995) Stanisław Wojtiuk (1998–2002) Sławomir Wiśniewski (2002–2014) Andrzej Samoraj (2014–2020) Grzegorz Szykulski (2020) Krzysztof Wielec (2021-2024) Grzegorz Szykulski (2024-
Architektura Zabytki prostokątny rynek, przy którym mieści się kilka XIX-wiecznych domów, gotycki kościół Matki Bożej Różańcowej i św. Stanisława Biskupa z II połowy XV w. – siedziba rzymskokatolickiej parafii św. Stanisława Biskupa. W prezbiterium kościoła znajdują się: Nagrobki renesansowe rodu Kryskich (warsztat pińczowski Santi Gucci Fiorentino) 1572-1576, nawiązujące do grobowców Medyceuszy w kościele San Lorenzo we Florencji. zajazd z XVII w., dwór rodziny Kunklów z XIX w., na podziemiach dawnego dworu Kryskich z XVI w. i wcześniejszego dworu z XV wiekuAldona Andrzejewska, Aleksander Andrzejewski, Renesansowy dwór w Drobinie w świetle badań terenowych z lat 2012-2015, [w:] "Między architekturą nowoczesną a tradycyjną [...] między konstrukcją a formą - prace naukowe dedykowane Profesorowi Krzysztofowi Stefańskiemu", Wydawnictwo Uniw. Łódz., rok 2020, s. 278-291, ISBN 978-83-8220-238-0, drewniany wiatrak, na cmentarzu mogiła żołnierzy polskich poległych we wrześniu 1939 roku, stary cmentarz żydowski z XVIII wieku i nowy cmentarz żydowski.
Ludzie związani z Drobinem
Zobacz też Parafia św. Stanisława Biskupa Męczennika w Drobinie
Przypisy
Linki zewnętrzne
Historia Żydów w Drobinie na portalu Wirtualny Sztetl Wirtualny Spacer po Kościele w Drobinie autor: Radosław Sobik
! Kategoria:Miasta prywatne Królestwa Kongresowego (województwo płockie) Kategoria:Miasta w Polsce lokowane w XVI wieku Kategoria:Miasta w województwie mazowieckim Kategoria:Prywatne miasta szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo płockie)