Censorinus, Appius Claudius Censorinus – rzymski uzurpator w czasach panowania cesarza Klaudiusza II Gockiego.
Ogłoszony cesarzem przez wojsko w 269 r., lecz zamordowany przez żołnierzy po zaledwie 8 dniach panowania z powodu narzucania zbyt surowej dyscyplinyMała encyklopedia kultury antycznej A–Z (pod red. Z. Piszczka). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 140..
Jedynym źródłem informującym szerzej o jego postaci jest biogram Trebeliusza Poliona zawarty w Historia Augusta (Trzydziestu pretendentów, 33). Wiadomo, że był żołnierzem i wielokrotnie piastował różne godności senackie: konsula, prefekta pretorianów, prefekta miasta, prokonsula i wielokrotnie legata w rozmaitych funkcjach (pretora, edyla, kwestora). Nazywany kpiąco Klaudiuszem ze względu na wojenne inwalidztwo, został spontanicznie obwołany cesarzem, gdy jako starzec prowadził spokojne życie w swej italskiej posiadłości. Grobowiec jego miał znajdować się w pobliżu Bononii Historycy cesarstwa rzymskiego. Żywoty cesarzy od Hadriana do Numeriana (tłum. i opr. Hanna Szelest). Warszawa: Czytelnik, 1966, s. 355-356..
Niezwykle krótki okres władzy tłumaczy brak emisji monet tego uzurpatora i jakichkolwiek wiarygodnych jego numizmatówWilliam Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology. T. 1. London: John Murray, 1848, s. 665..
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w III wieku Kategoria:Uzurpatorzy i samozwańczy cesarze rzymscy Kategoria:Zmarli w 269