Spółgłoski półotwarte (półsamogłoski) powstają, gdy dochodzi do zbliżenia narządów mowy, ale nie do powstania szczeliny.
Ze względu na sposób artykulacji spółgłoski półotwarte leżą na granicy spółgłosek i samogłosek. Są bowiem niezgłoskotwórczymi odpowiednikami samogłosek, np. [] jest artykulacyjnie spółgłoskowym odpowiednikiem samogłoski [].
Klasyfikacja Samogłoski otwarte są uważane za rodzaj aproksymantów. Chociaż terminy „półsamogłoski” i „aproksymanty” często używane za synonimiczne, większość autorów używa terminu „półsamogłoskat” dla bardziej ograniczonej grupy spółgłosek. Nie istnieje jedna przyjęta definicja samogłoski otwartej i często zależy ona od autora danego opracowania. Na przykład Ladefoged i Maddieson nie uznają spółgłoski półotwartej wargowo-zębowej dźwięcznej [ʋ] (zwanej również aproksymantem wargowo-zębowym) za półsamogłoskę.
Uwaga terminologiczna Określenia „spółgłoski zwarto-otwarte” i „sonanty” bywają używane jako synonimy terminu „spółgłoski półotwarte”.
Zobacz też spółgłoski zwarte spółgłoski zwarto-szczelinowe spółgłoski szczelinowe
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sposób artykulacji Kategoria:Spółgłoski