Volkswagen Typ 4 – samochód osobowy klasy średniej produkowany przez niemiecką firmę Volkswagen w latach 1968 – 1974. Dostępny jako 2- i 4-drzwiowy fastback oraz 3-drzwiowe kombi. Do napędu używano silników B4 o pojemności 1,7 lub 1,8 litra. Moc przenoszona była na oś tylną poprzez 4-biegową manualną bądź 3-biegową automatyczną skrzynię biegów. Samochód został zastąpiony przez model Passat B1. Powstały dwie generacje Typu 4, 411 (1968–72) i 412 (1972–74). Przez sześć lat produkcji powstało 367 728 egzemplarzy Typu 4.
Samochód został zaprojektowany przez zespół pod kierownictwem Heinricha Nordhoffa, debiut przypadł na Międzynarodowy Salon Samochodowy w Paryżu w październiku 1968 roku. Samochody serii 411 były największymi wówczas modelami Volkswagena, oferowały także jego największe silniki – przy projektowaniu nadwozia brała udział Carozzeria Pininfarina. W modelu zastosowano charakterystyczny dla ówczesnych volkswagenów schemat, umieszczony za osią tylną chłodzony powietrzem silnik typu bokser napędzający koła tylne i rozkład masy przód/tył równy 45%/55%.
Był to pierwszy 4-drzwiowy sedan Volkswagena, cechował się nadwoziem samonośnym, zawieszeniem przednim ze sprężynami śrubowymi i kolumnami MacPhersona, tylnym zawieszeniem opartym na wahaczach oraz ręczną skrzynią biegów z hydraulicznie sterowanym sprzęgłem. Akumulator umieszczony był pod fotelem kierowcy (fotelem pasażera w wersjach dla krajów z ruchem lewostronnym). W modelu zastosowano standardowo całe szyby boczne – bez wywietrzników, co pozwalało na podróż bez przeciągów, lakier metalizowany bez dopłat, opony radialne, wykładzinę podłogową, zegarek, elektryczne podgrzewanie tylnej szyby, system wentylacji wnętrza oraz sterowany termostatem układ dodatkowego ogrzewania.
411 W momencie uruchomienia produkcji, model 411 napędzany był silnikiem o pojemności 1679 cm³ zasilanym dwoma gaźnikami. W 1969 wprowadzono do niego elektroniczny układ wtryskowy Bosch D-Jetronic, moc maksymalna wzrosła z 69 do 81 KM. Ten sam układ wtryskowy stosowano w Porsche 914, które trafiło do produkcji także w 1969 roku. Na rynku europejskim wersja z wtryskiem nosiła dodatkowe oznaczenie 'E' (od Einspritzung). Pojedyncze okrągłe przednie reflektory zastąpiono podwójnymi.
412 W sierpniu 1972 roku wprowadzono następcę, model 412. Zmodernizowane nadwozie zaprojektował Brooks Stevens. Dodano halogenowe światła przeciwmgielne, zmieniono także wygląd pasa przedniego i obwódek przednich reflektorów. W 1974 podniesiono pojemność skokową silnika do 1798 cm³, powrócono przy tym do dwóch gaźników w układzie zasilania, nazwę wersji 412LE zmieniono na 412LS.
Dane techniczne Dane producenta: Volkswagen 411 / 412411411 E/ LE412 E/LE412412 S Lata produkcji: 1968–1969 1969–1972 1972–1973 1973–1974 1973–1974 Silnik: czterosuwowy B4, montowany za tylną osią Pojemność skokowa: 1679 cm³ 1679 cm³ 1679 cm³ 1795 cm³ 1795 cm³ Średnica cylindra x skok tłoka (mm): 90 × 66 90 × 66 90 × 66 93 × 66 93 x 66 Moc maksymalna przy obrotach: 69 KM (51 kW) przy 4500 obr./min 81 KM (60 kW) przy 4900 obr./min 81 KM (60 kW) przy 4900 obr./min 76 KM (56 kW) przy 5000 obr./min 86 KM (63 kW) przy 5000 obr./min Maksymalna moment obrotowy przy obrotach: 124 Nm przy 2800 obr./min 132 Nm przy 2700 obr./min 132 Nm przy 2700 obr./min 129 Nm przy 3400 obr./min 135 Nm przy 3400 obr./min Stopień sprężana: 7,8:1 8,2:1 8,2:1 - - Układ zasilania: dwa gaźnikiSolex 34 PDSITwtryskBosch D-Jetronicdwa gaźnikiSolex 40 PDSIT Układ chłodzenia: silnik chłodzony powietrzem Instalacja elektryczna: 12 V Konstrukcja nadwozia: nadwozie samonośne Prędkość maksymalna:145 km/h142 km/h (aut.)155 km/h152 km/h (aut.)155 km/h152 km/h (aut.)150 km/h147 km/h (aut.)158 km/h155 km/h (aut.) Przyspieszenie 0–100 km/h:18,0 s21,0 s (aut.) 17,0 s20,0 s (aut.)17,0 s20,0 s (aut.)16,5 s20,0 s (aut.)14,5 s17,5 s (aut.)
Przypisy
Kategoria:Fastbacki Kategoria:Kombi Typ 4 Kategoria:Samochody tylnonapędowe Kategoria:Samochody klasy średniej Kategoria:Samochody z lat 60. Kategoria:Samochody z lat 70.