Kosezi – warstwa społeczna we wczesnośredniowiecznej Słowenii, drobne rycerstwo zajmujące w drabinie społecznej miejsce pośrednie między szlachtą a wolnymi chłopami.
Charakterystyka Geneza kosezów nie jest jasna, ukształtowali się przed IX wiekiem prawdopodobnie z dawnej drużyny książęcej. Odgrywali decydującą rolę polityczną w państwie karantańskim, gdzie na zgromadzeniach decydowali o najważniejszych sprawach w państwie.
Po śmierci ówczesnego władcy kosezi każdorazowo intronizowali nowego księcia na książęcym kamieniu w Krnskim Gradzie. Kandydata na księcia, ubranego w wieśniaczy strój koseza, wsadzano na konia i oprowadzano trzykrotnie wokół "kamiennego tronu". Lud śpiewał dziękczynne pieśni, a "sędzia ziemski" proklamował nowego władcę. Obrzęd ten uległ całkowitej likwidacji dopiero w 1443 r. za sprawą cesarza Fryderyka III Habsburga.
Kosezi posiadali ziemię na prawie dziedzicznym, posiadali własne sądownictwo i byli zobowiązani do służby wojskowej. W wyniku przeobrażeń społecznych, jakie dokonały się pomiędzy XI a XIV wiekiem utracili swoją pozycję społeczną i zrównani zostali w prawach z chłopami. Nieliczna część kosezów zdołała przeniknąć do stanu szlacheckiego.
Zobacz też
Karantania Historia Słowenii
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia Słowenii Kategoria:Historia społeczna średniowiecza