thumb|Logotyp zespołu thumb|Pierwotny wokalista i gitarzysta Sepultury, Max Cavalera Sepultura – brazylijska grupa muzyczna wykonująca głównie groove metal i thrash metal, powstała w 1984 z inicjatywy Maxa i Igora Cavalerów.
Styl muzyczny grupy ewoluował na przestrzeni czasu – poczynając od black metalu i death metalu, poprzez thrash, po groove metal, którego Sepultura jest jednym z prekursorów. Niektóre jej dokonania można zakwalifikować jako hardcore punk, folk metal oraz muzyka instrumentalna.
Historia Era Maxa Cavalery (1984–1996) Inicjatorem założenia grupy był Max Cavalera. Po okresie inicjatywnym w 1983, w kolejnym roku 1984 został założony regularny zespół. Pierwotnie formację nazwano Trope de Choque, jednak zrezygnowano z tego z uwagi na już istniejącą grupę pod tym szyldem. Ostatecznie przyjęto nazwę Sepultura (w języku portugalskim oznacza „grób”), która wynikła podczas tłumaczenia przez Maxa Cavalerę tekstu utworu „Dancing On Your Grave” grupy Motörhead z albumu Another Perfect Day (1983). Jak w 1996 przyznał Max, muzycy nie traktowali tego określenia wprost, tylko jako nazwę – niczym imię dla jednego ze swoich dzieci.
W pierwotnym składzie Max był gitarzystą, jego brat Igor Cavalera perkusistą, obowiązki wokalisty objął Wagner Lamounier, zaś prócz nich gitarzystami byli Cássio, a potem Roberto UFO, zaś basistą został Roberto „Gato” Raffan. Młodzi muzycy byli wówczas pod wpływem stylistyki black metalowej, głównie za sprawą grupy Venom, a także sugerowali się image pochodzącej z Rio de Janeiro grupy Dorsal Atlântica. Pierwszy koncert zespołu miał miejsce 4 grudnia 1984 w Belo Horizonte w dzielnicy Barroca u boku grup Overdose i Trope de Choque (wzgl. w miejscowości Barroliche). Początkowe teksty grupy tworzono w języku portugalskim. Po udziale w konkursie dla młodych zespołów, organizowanym przez stację radiową, Sepulturą zainteresował się właściciel wytwórni Cogumelo Records, który obiecał nagranie splitu z grupą Overdose. W tym czasie, tj. w związku z występem na Metal BH Festival w marcu 1985, z zespołu został usunięty wokalista Wagner Lamounier, a basistą został Paulo Jr., zastępując Roberta „Gato”. Początkowo młodzi muzycy mieli próby w piwnicy domu basisty Roberta Gaffana, a potem w garażu (wzgl. szopie) rodziny Paulo Jr. Po odejściu Lamouniera, obowiązki wokalisty przejął Max Cavalera, piszący teksty piosenek od początku istnienia zespołu. Skład uzupełnił gitarzysta prowadzący Jairo T, który swoimi umiejętnościami przyczynił się do dalszego rozwoju grupy.
thumb|Pierwotny perkusista Igor Cavalera W 1985 zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Cogumelo Records, która wydała ich pierwszą EP-kę zatytułowaną Bestial Devastation (utwory nagrano w sierpniu 1985 studio JG w Belo Horizonte). Tenże materiał został pierwotnie wydany 1 grudnia 1985 na albumie łączonym (split) wraz z płytą Século XX grupy Overdose. Okładkę tego albumu stworzył znajomy członków zespołu, który opracował też pierwsze logo Sepultury. W tym czasie członkowie formacji przyjęli pseudonimy, które ostatecznie nie przyjęły się na dłużej (Max – Possessed, Igor – Skullcrusher, Jairo – Tormentor, Paulo – Destructor). Na EP-ce zespół prezentował ciężkie, prymitywne death metalowe brzmienie, inspirowane dokonaniami grup Slayer, Sodom, Kreator, Hellhammer. Materiał znamionował także black metalowe wpływy. Po wydaniu EP-ki Sepultura zagrała kilka koncertów w Brazylii (średnio co kilka tygodni, a nawet tylko jeden miesięcznie), m.in. w Recife, a także u boku Overdose. Ich występy zyskały pozytywne przyjęcie nie tylko z uwagi na nazwę, ale także muzykę. Początkowo członkowie Sepultury stosowali znany już w świecie metalu wizerunek, np. czarno-biały makijaż czy elementy odzieży (ćwieki), który z czasem zarzucili. 10 listopada 1986 nakładem Cogumelo Records wydano pierwszy album długogrający formacji, zatytułowany Morbid Visions (nagrany w studio Vide Versa w São Paulo). Pod względem stylistyki płyta zawierała więcej wpływu thrash metalu. Przy tej okazji zostało zmodyfikowane logo grupy, prezentujące się bardziej okazale. Sepultura promowała album na trasie po stanie São Paulo wraz z grupami Dorsal Atlântica i Vulcano, a także dwukrotnie supportowała formację Venom, zaś jej twórczość dotarła poza granice Brazylii i była doceniana przez przedstawicieli świata metalu. W tekstach z dwóch pierwszych płyt były zawarte treści o charakterze satanistycznym.
Po wydaniu płyty Morbid Visions z zespołu odszedł Jairo Guedes, który jednocześnie w 1987 wprowadził do grupy swojego następcę, pochodzącego z São Paulo Andreasa Kissera. Zostając członkiem grupy, Kisser przeniósł się do Belo Horizonte. Drugi album pt. Schizophrenia został wydany 30 października 1987 nakładem Cogumelo Records (materiał nagrany ponownie w studio JG w Belo Horizonte). Nowego kształtu nabrało wtedy logo. Głównie za sprawą Kissera muzyka zawarta na płycie była bardziej zróżnicowana, a utwory grupy lepsze. Muzycznie styl Sepultury odchodził od brzmień black i death metalowych, a stawał się jednoznacznie thrashmetalowy. Pod względem tekstowym twórczość odchodziła od powszechnej tematyki grup metalowych, a skupiała się bardziej na otaczającej rzeczywistości i własnych doświadczeniach. Mimo tego w tekstach nadal zawarierano treści fantastyczne.
thumb|Wieloletnia menadżerka Gloria Cavalera Na pierwszych wydawnictwach grupy teksty pisano wpierw w języku portugalskim, a następnie tłumaczono na język angielski, zaś z racji braku znajomości tegoż wynikały z tego błędy i niedoskonałości. Sami członkowie Sepultury w pierwszych latach jej istnienia słabo władali językiem angielskim. W tym czasie działalność grupy skupiała się na domu rodziny Cavalerów, tj. Rua Dores do Indaiá w Belo Horizonte (zamieszkał w nim także Kisser), zaś wsparciem była matka braci, Vânia Cavalera, która zasugerowała im pełne poświęcenie na rzecz muzyki. Schizophrenia zyskała entuzjastyczne przyjęcie wśród słuchaczy i wkrótce rozeszła się w liczbie 10 tys. egzemplarzy. Obok grania koncertów Max Cavalera samodzielnie rozsyłał egzemplarze płyty celem promocji. Udał się także na kilka dni do Stanów Zjednoczonych i w Nowym Jorku odwiedził kilka wytwórni. Wkrótce potem jedna z nich, Roadracer Records (później Roadrunner Records), za sprawą Montego Connera zdecydowała się podpisać kontrakt z Sepulturą. Pod koniec 1988 formacja, przy wsparciu przysłanego z USA producenta Scotta Burnsa nagrała w studio Nas Nuvens w Rio de Janeiro materiał na swój trzeci album i zarazem pierwszy dla wytwórni RR. Przed wydaniem kolejnej płyty, na początku 1989 członkowie Sepultury przenieśli się z Belo Horizonte do São Paulo. Bracia Cavalera wraz z matką zamieszkali w centrum miasta w dzielnicy Santa Cecilia, a Kisser i Paulo Jr. na przedmieściach w dzielnicy Santo André, zaś w pobliżu ich domu, w Pompéia, mieściła się sala prób grupy. Wydawnictwo ukazało się 7 kwietnia 1989 pt. Beneath the Remains. Zespół zaprezentował na nim klasyczne, thrashowe brzmienie inspirowane nagraniami grup Kreator czy Slayer. Do utworu „Inner Self” został stworzony pierwszy teledysk w historii grupy. Wydawnictwo sprzedało się w liczbie ok. 200 tys. egzemplarzy, zarówno w Ameryce, jak i w Europie. Po wydaniu płyty grupa regularnie koncertowała, mając m.in. występ w amazońskim Manaus, na którym widownię stanowili miejscowi Indianie. Latem 1989 odbyła się trasa po Brazylii, a jesienią 1989 trasa po Europie pod nazwą Agent Orange Tour u boku grupy Sodom. Muzycy wystąpili też w telewizyjnym talk-show Viva o Gordo, prowadzonym przez Jô Soaresa. Następnie grupa odbyła trasę po USA wraz z zespołem Faith No More, supportując większe formacje (np. King Diamond, Sacred Reich). Początkowo pewnego rodzaju wsparcia podczas tournee udzielał grupie Borivoj Krgin z RR, zaś po koncercie w Nowym Jorku (30 października 2020), a potem w Phoenix menedżerem Sepultury została Gloria Bujnowski (dotychczasowa menedżerka grupy Sacred Reich). W 1990 Sepultura koncertowała w Brazylii wraz z zespołem Napalm Death oraz odbyła trasę w Europie pod nazwą Death From The Jungle. 4 czerwca 1990 zagrała na Dynamo Festival w Holandii przed widownią ok. 26 tys. ludzi. Od 1990 działał Oficjalny Brazylijski Fanklub Sepultury, określany S.O.B.F.C., założony przez Antonio Coelho (wzgl. Toninho vel Tony Iron) i mieszczący się w Galeria de Rock w São Paulo.