Michael Stanley Dukakis (ur. 3 listopada 1933 w Brookline) – amerykański polityk, gubernator stanu Massachusetts w latach 1975–1979 i 1983–1991, działacz Partii Demokratycznej, kandydat tej partii na prezydenta Stanów Zjednoczonych w 1988 roku.
Życiorys Wczesne życie i edukacja mały|Michael Dukakis podczas służby wojskowej w czasie wojny koreańskiej (Korea Południowa, 1956). Dukakis urodził się w Brookline w stanie Massachusetts w rodzinie greckich imigrantów. Służył w armii podczas wojny koreańskiej. W 1960 ukończył studia prawnicze na Harvardzie.
Kariera mały|Dukakis podczas kampanii prezydenckiej w 1988. W 1962 r. został wybrany do Izby Reprezentantów stanu Massachusetts. W 1966 nie udały się jego starania o zostanie prokuratorem generalnym tego stanu. W 1970 przegrał w rywalizacji o stanowisko wicegubernatora Massachusetts.
W 1974 pokonał urzędującego republikańskiego gubernatora stanu Massachusetts Francisa W. Sargenta. Urząd gubernatora pełnił w latach 1975–1979, kiedy to Edward J. King pokonał go w prawyborach demokratycznych i sam zasiadł na tym fotelu. W 1977 Dukakis przeprowadził rehabilitację Nicoli Sacco i Bartholomea Vanzettiego, straconych 50 lat wcześniej. Na stanowisku gubernatora poradził sobie z kryzysem budżetowym i przywrócił stabilność finansową stanu.
Dukakis powrócił na stanowisko gubernatora dzięki udanej reelekcji w 1982.
Wybory prezydenckie w 1988 Dukakis w prawyborach demokratycznych na urząd prezydenta pokonał m.in. kongresmena Dicka Gephardta z Missouri, senatora Ala Gore’a z Tennessee i senatora Joe Bidena z Delaware. Jego kandydatem na wiceprezydenta został senator Lloyd Bentsen z Teksasu.
Przeciwnikiem Dukakisa z ramienia republikanów był urzędujący wiceprezydent George H.W. Bush. Początkowo gubernator miał ponad 17-procentową przewagę nad Bushem. Przewaga ta jednak stopniała, transmitowane były liczne negatywne spoty reklamowe na temat Dukakisa. Mimo umiarkowanych poglądów Dukakisa, był prezentowany jako niebezpieczny liberał. Republikanie atakowali Dukakisa m.in. za jego sprzeciw wobec kary śmierci. Bardzo istotnym momentem kampanii była debata telewizyjna między kandydatami, podczas której prowadzący Bernard Shaw zapytał Dukakisa czy poparłby karę śmierci dla gwałciciela i mordercy jego żony, gdyby ta została zgwałcona i zabita. Dukakis ze spokojem odpowiedział, że nadal by jej nie popierał. Ostatecznie Dukakis przegrał z Bushem stosunkiem 426 do 111 głosów elektorskich (jeden został oddany na Bentsena).
mały|Dukakis podczas przemówienia w 2024 roku. Emerytura Dukakis odszedł z urzędu gubernatora w 1991 wraz z wygaśnięciem kadencji i od tamtej pory wycofał się z życia politycznego. Zajął się głównie pracą akademicką. Zasiadał także w zarządzie Amtrak.
Życie prywatne W 1963 wziął ślub z Katharine “Kitty” Dickson. Byli małżeństwem, aż do jej śmierci w 2025 roku. Doczekał się z nią dwóch córek oraz adoptował syna z jej poprzedniego związku.
Przypisy
Kategoria:Amerykanie pochodzenia greckiego Kategoria:Kandydaci Partii Demokratycznej na prezydenta Stanów Zjednoczonych Kategoria:Gubernatorzy Massachusetts Kategoria:Urodzeni w 1933