thumb|Tanjung Bungah w północnej części wyspy Penang thumb|Lokalizacja wyspy Penang, Pinang () – wyspa u zachodnich wybrzeży Półwyspu Malajskiego, stanowiąca część malezyjskiego stanu Penang.
Historia W XV wieku znana chińskim żeglarzom jako wyspa Betelnut. Na początku XVIII wieku na wyspę dotarli osadnicy z Sumatry. 12 sierpnia 1786 kapitan Francis Light odkupił wyspę od sułtana Kedahu i założył tu faktorię Kompanii Wschodnioindyjskiej – punkt osadnictwa brytyjskiego na Malajach. Dla ochrony przed piratami oraz Francuzami i Holendrami zbudowano masywne mury i fort. Wolnocłowy port i rozwój plantacji herbaty oraz tytoniu spowodował napływanie taniej siły roboczej z Chin i Indii. Rozwój przyspieszyła jeszcze bardziej uprawa drzew kauczukowych. 19 grudnia 1941 roku wyspę zajęły wojska japońskie. W 1948 roku Penang wszedł w skład Federacji Malajskiej.
Współcześnie wyspa stanowi jedną z większych atrakcji turystycznych Malezji. Największym miastem jest George Town, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wyspę łączy z lądem most Penang.
Ludność Na wyspie przeważają Chińczycy, przed Hindusami i Malajami. Mniej liczni są Euroazjaci, najczęściej krwi portugalsko-malajskiej oraz Baba-Melayu (pochodzenia chińsko-malajskiego). Grupy te zachowują odrębność społeczną.
Atrakcje turystyczne fort Cornwallis (zbudowany w latach 1808–1810 w miejscu wcześniejszego, drewnianego), wiktoriańskie gmachy administracji kolonialnej – urząd miejski, pałac gubernatora, sąd najwyższy, muzeum wyspy, pomnik Francisa Lighta, buddyjska świątynia Kek Lok Si (architektura birmańsko-tajsko-chińska) z 7-piętrową pagodą, meczet Kapitan Kling, Świątynia Węży w Bayan Lepas w południowej części wyspy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wyspy Malezji