Caprimulgus – rodzaj ptaków z podrodziny lelków (Caprimulginae) w obrębie rodziny lelkowatych (Caprimulgidae). thumb|240px|Lelek zwyczajny (C. europaeus)
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji, Afryce i Australazji.
Morfologia Długość ciała 18–43 cm; masa ciała 21–119 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w 10. wydaniu Systema Naturae, publikacji własnego autorstwa poświęconej systematyce zwierząt i roślin. Gatunkiem typowym jest (linneuszowska tautonimia) lelek zwyczajny (C. europaeus).
Etymologia Caprimulgus: „lelek”, od capra ‘koza’, od caper, capri ‘cap’; mulgere ‘doić’; dość długo z lelkiem zwyczajnym związany był przesąd, jakoby ptak ten pił mleko z kozich wymion. Nyctichelidon: gr. νυκτι- nukti- ‘nocny’, od νυξ nux, νυκτος nuktos ‘noc’; χελιδων khelidōn, χελιδονος khelidonos ‘jaskółka’. Nyctivociferator: r. νυκτι- nukti- ‘nocny’, od νυξ nux, νυκτος nuktos ‘noc’; łac. vociferator, vociferatoris ‘krzykacz’, od vociferari ‘krzyczeć’, od vox, vocis ‘głos’; ferre ‘nosić’. Vociferator: łac. vociferator, vociferatoris ‘krzykacz’, od vociferari ‘krzyczeć’, od vox, vocis ‘głos’; ferre ‘nosić’. Phalaenivora: rodzaj Phalaena (ćma), od gr. φαλαινα phalaina ‘ćma’; łac. -vorus ‘jedzący’, od vorare ‘pożerać’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Caprimulgus europaeus . Macrodipteryx: gr. μακρος makros ‘długi’; δις dis ‘dwa razy’, od δυο duo ‘dwa’; πτερυξ pterux, πτερυγος pterugos ‘skrzydło’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Macrodipteryx africanus (= Caprimulgus longipennis ). Scotornis: gr. σκοτος skotos ‘ciemność, mrok’; ορνις ornis, ορνιθος ornithos ‘ptak’. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Caprimulgus climacurus . Semeiophorus: gr. σημειον sēmeion ‘flaga, sztandar’, od σημα sēma, σηματος sēmatos ‘znak’; -φορος -phoros ‘dźwigający’, od φερω pherō ‘nosić’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Semeïophorus (Macrodipteryx?) vexillarius Cosmetornis: gr. κοσμητης kosmētēs ‘garderobiany’, od κοσμεω kosmeō ‘ozdabiać’, od κοσμος kosmos ‘ornament, ozdoba’; ορνις ornis, ορνιθος ornithos ‘ptak’. Climacurus: klimax, κλιμακος klimakos ‘drabina’; ουρα oura ‘ogon’. Gatunek typowy (absolutna tautonimia): Caprimulgus climacurus . Creapyga: autor nie wyjaśnił etymologii nazwy rodzajowej. Gatunek typowy: nie wyznaczony. Capripeda: rodzaj Caprimulgus (lelek); gr. πεδη pedē ‘kajdany, pęta’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Caprimulgus natalensis . Eximiornis: łac. eximius ‘wyborowy, wybitny’, od eximere ‘zabrać, odebrać’, od emere ‘kupić’; gr. ορνις ornis, ορνιθος ornithos ‘ptak’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Caprimulgus eximius . Rossornis: John Alexander Ross (1868–1957), australijski prawnik rządowy, prezydent RAOU w 1926 roku; gr. ορνις ornis, ορνιθος ornithos ‘ptak’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Caprimulgus macrurus . Crotema: gr. κροτημα krotēma ‘coś wykutego’, od κροτεω kroteō ‘wykuć, ukuć’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Caprimulgus fossii . Nycticircus: gr. νυκτι- nukti- ‘nocny’, od νυξ nux, νυκτος nuktos ‘noc’; κιρκος kirkos ‘jastrząb’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Scotornis trimaculatus (= Caprimulgus tristigma ). Nyctictypus: gr. νυκτι- nukti- ‘nocny’, od νυξ nux, νυκτος nuktos ‘noc’; κτυπος ktupos ‘hałas, dźwięk’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Caprimulgus rufigena . Nyctisyrigmus: gr. νυκτι- nukti- ‘nocny’, od νυξ nux, νυκτος nuktos ‘noc’; συριγμος surigmos ‘gwizdanie’, od συριγξ surinx, συριγγος suringos ‘fujarka pasterska, gwizdek’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Caprimulgus pectoralis . Allasma: gr. αλλος allos ‘inny’; ασμα asma, ασματος asmatos ‘śpiew’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Caprimulgus clarus . Diaphorasma: gr. διαφορος diaphoros ‘różny’; ασμα asma, ασματος asmatos ‘śpiew’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Caprimulgus donaldsoni .
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki:
Uwagi
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Lelkowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza