Leucocarbo – rodzaj ptaków z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej, na Nowej Zelandii, Wyspach Kerguelena i innych wyspach subantarktycznych.
Morfologia Długość ciała 63–77 cm, rozpiętość skrzydeł 92–125 cm; masa ciała 1330–3300 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1856 roku francuski zoolog Charles-Lucien Bonaparte w artykule poświęconym relacji z podróży do różnych muzeów w Niemczech, Holandii i Belgii, opublikowanym w czasopiśmie „”. Gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) kormoran peruwiański (L. bougainvilliorum).
Etymologia Leucocarbo: leukos ‘biały’; rodzaj Carbo . Euleucocarbo: gr. ευ eu ‘właściwy, dobry’; rodzaj Leucocarbo . Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Pelecanus carunculatus . Nesocarbo: gr. νησος nēsos ‘wyspa’; rodzaj Carbo . Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Urile campbelli . Notocarbo: gr. νοτος notos ‘południe’; rodzaj Carbo . Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Phalacrocorax atriceps .
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Leucocarbo magellanicus – kormoran skalny Leucocarbo bougainvilliorum – kormoran peruwiański Leucocarbo ranfurlyi – kormoran wyspowy Leucocarbo carunculatus – kormoran szorstkodzioby Leucocarbo onslowi – kormoran plamisty Leucocarbo chalconotus – kormoran nowozelandzki Leucocarbo campbelli – kormoran czarnoszyi Leucocarbo colensoi – kormoran łuskowany Leucocarbo atriceps – kormoran niebieskooki
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Kormorany