Kopiec Esterki – nieistniejący już kilkumetrowej wysokości kopiec, który według legendy miał powstać w XIV wieku, usypany na rozkaz króla Kazimierza Wielkiego na cześć Esterki, jego na wpół legendarnej ukochanej, a według innych podań jako miejsce jej pochówku. Według innych hipotez kopiec mógł być pozostałością po jakimś obiekcie obronnym lub sztucznie usypanym wzgórzem mieszkalnym, albo też jego lokalizacja mogła mieć związek ze zjawiskami astronomicznymi.
Kopiec ulokowany był w Łobzowie, przy dzisiejszej ul. Głowackiego, i od czasów Stefana Batorego stanowił element zaprojektowanego przez Santiego Gucciego parku otaczającego łobzowski Pałac Królewski. Według kronik w roku 1786 w czasie pobytu króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w Krakowie po raz pierwszy, w asyście króla, przebadano kopiec. Kolejne badania przypadły na drugą połowę XX wieku. Archeolodzy nie znaleźli szczątków ludzkich.
Kopiec został bezpowrotnie zniszczony w latach 50. XX wieku, podczas budowy obiektów sportowych klubu WKS Wawel, lub nawet wcześniej (przed 1947) w związku z budową baraków wojskowych. Kopiec został udokumentowany na dawnych panoramach i rysunkach, w materiałach kartograficznych (m.in. na Planie miasta Krakowa z przedmieściami) oraz na fotografiach z okresu międzywojennego, w tym wykonanych podczas przysięgi w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty w Łobzowie. Na podstawie dawnych przedstawień jego wysokość szacuje się na 5–7 m.
W 2015 r. rada dzielnicy podjęła uchwałę postulującą odtworzenie kopca.
Przypisy
Bibliografia
Esterki Kategoria:Łobzów (Kraków)